Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Onlangs namen wij afscheid van onze pastoor en pastor in parochie De Goede Herder. Bij hun vertrek spraken ze hun hoop uit voor roepingen binnen en buiten de grenzen van onze geloofsgemeenschap. Jezus beperkte zich ook niet tot goede werken in eigen kring. Juist over grenzen heen ging Hij en had oog voor mensen aan de rand van de samenleving. Hij luisterde naar hun verhaal. Hij bood hulp. Hij was er. Juist voor hen. Jezus, het Licht dat met Kerstmis in de wereld kwam is ons lichtend voorbeeld.

God roept ons in de Schrift en in de viering van de Eucharistie. God spreekt tot ons door de Bijbel en door andere mensen. Zijn stem klinkt door de natuur en in de stilte van het hart van iedere mens. God roept ook door de mens in nood.

Nieuwjaarsdag, 1 januari 2024. De wereld wordt geteisterd door oorlog, armoede en natuurrampen. De aarde kreunt en de mens roept in nood. Ik denk aan de woorden van onze pasto(o)r. Aan het gepassioneerde gebed om roepingen in de wereld. Om vrede, om Licht.

Ik tuur door het raam, neem een teug koffie en denk aan mijn moeder. Mijn knappe, charismatische Hollandse moeder. ‘Je komt als geroepen!’ hoor ik haar roepen. Met die geweldige stem. Dat ging dan om simpele dingen. Een boodschap halen want er was geen zout meer in huis. Even naar de bakker voor een brood. Een lampje indraaien want ze zat in het donker en ze kon er niet bij. Tja. Wat moet een mens zonder zout. Smaakmaker. Zout zuivert. Zout geeft smaak. Wat moet een mens zonder brood. We hebben het nodig om te groeien. Groter te groeien. Meer nog dan dat hebben we nodig het Heilige brood in de Eucharistie, opdat we gesterkt worden en we ons geloof voeden en onderhouden. En die lamp dan? Niemand kan leven in het donker. De lamp geeft ons licht en perspectief.

Licht brengen in de wereld. Zou het werkelijk zo eenvoudig zijn? Door mens te zijn en je zintuigen open te stellen voor de roepstem van God? En hoe klinkt die dan? Is het de kleurrijke stem van mijn moeder? Geen ontkomen aan. Is het de vraag van mijn buurvrouw, om te helpen bij een brief vanwege haar dyslexie? Is het de roepstem van de man op station Delfshaven. Die met zijn arm in de vuilnisbak grabbelt, op zoek naar flessen en blikjes met statiegeld en die met een doffe blik om wat geld vraagt? Is het de kerk die een brandende vraag heeft naar vrijwilligers?

Licht brengen in de wereld. Hoe doe je dat? Soms lijken al die kleine, eenvoudige dingen zo weinig verschil te maken. Lijkt het allemaal zo zinloos. Toch hoorde ik mijn dochter laatst roepen: ‘Is het nu zo moeilijk voor mensen om in vrede met elkaar te leven? Waarom kan dat niet? Wees een beetje zacht en vriendelijk voor de mensen om je heen. Toon een beetje begrip. Is dát zo moeilijk? Als iedereen oog heeft voor de ander en bereid is om te delen, dan zou de wereld beter worden. Toch, mam? Dan kan er eindelijk vrede zijn! Of ben ik nu naïef? Volgens mij niet’.

Jezus beperkte zich niet tot goede werken in eigen kring en vele handen maken licht (of is het Licht?) werk. Mijn dochter had gelijk. Als we dit naïef noemen, als we het naïef noemen om oog te hebben voor de mens op station Coolhaven, die wat geld vraagt. Als we onszelf afsluiten voor Zijn roepstem. Ja, dan is God machteloos. Dan blijft het donker. Want God werkt door mensen heen. Gezegend nieuwjaar! 

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 123 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Christel van Berkel

Christel van Berkel

CHRISTEL VAN BERKEL-VERLAAN | Columniste 2 per maand
Chaotische huisvrouw met ADD | Gepassioneerd zangeres en dirigente |
Gezegende vrouw van Arij | Liefdevolle moeder van Siri, Evi & Isaak