MAASSLUIS | In de krant van deze week verscheen een column van burgemeester Rensen. Hoewel de schrijver van een column maximale vrijheid heeft, is het voor een burgemeester in functie schrijvend, geen handige stap om een persoonlijke afkeur uit te spreken over de koers van ons land met de PVV.

Wat vindt u als inwoner, de kiezer die deze koers heeft bepaald?


Redactie Politiek

Redactie Politiek

REDACTIE POLITIEK | Lokale politiek (gemeenteraad) | Relevante regionale politiek | Relevante landelijke politiek

6 Reacties

  1. 9 december 2023 at 19:55

    Marcel Thomassen stelt:

    Waarnemend PvdA burgemeester Gregor Rensen van Maassluis werd op de vingers getikt, vanwege het uiten van zijn persoonlijke opvattingen in een column op de gemeentepagina in Nieuwsblad Maassluis. Daarin stelt hij; “het verschrikkelijk te vinden dat de PVV de grootste partij is geworden”. Ruim 28% van de Maassluizenaren stemde afgelopen landelijk verkiezingen gewetenvol op de PVV. Wellicht kan onderstaande column (Arjen van Veelen-NRC) wat helderheid doen oplichten onder het hypocriete schedeldak van deze Maassluis waarnemend sociaaldemocratische (PvdA) burgemeester.

    Ik citeer een column op de iste van he tNRC
    https://www.nrc.nl/nieuws/2023/12/08/wakker-worden-in-een-guur-land-a4183776

    NEDERLAND EEN GUUR LAND.

    Ze zeiden dat ze zich verweesd voelden; we schrapten hun buslijnen. Ze zeiden dat ze ontworteld raakten; we flexibiliseerden hun banen. Ze mompelden dat ze vereenzaamden; we verhoogden hun parkeertarieven, verkochten hun huisarts aan de hoogste bieder en verpatsten halve woonblokken aan Blackstone.

    Ze zeiden dat ze hielden van de driekleur, wij trokken een vies gezicht. Ze draaiden de vlag wanhopig ondersteboven, we keken nog viezer. Ze zeiden dat ze terug wilden naar de tijd toen je nog een huis kon betalen; we noemden hun verlangen ‘nostalgisch’.

    Ze zeiden dat hun kinderen naar school moesten met lege trommels; we troostten ze met een regenboogvlag. Ze vroegen om isolatie van hun tochtige huurhuizen; we gaven onszelf een gratis zonnepaneel.

    We verminkten hun landschap met windmolens, datacenters, distributiedozen. We dwongen boeren hun kuddes te vermenigvuldigen; toen hun megastallen eenmaal klaar waren zeiden we: haal ze maar weer neer.

    We noemden ze klimaatontkenners, maar we bleven zelf gewoon vliegen. We dronken sojamelk; we bleven vliegen. We blokkeerden de A12, we bleven vliegen. Op het vliegveld sjouwen moderne koelies onze koffers.

    We knepen het sap uit de samenleving met lean management. We bezuinigden het hardst op schoonheid, warmte, troost. Ze vroegen om waardige banen; we gaven ze na tien jaar flexibele dienst een doosje Merci.

    Ze gingen schreeuwen om troost en warmte; we kapittelden die tokkies om hun taalgebruik. ‘Inclusie’ gold alleen de eigen kring, zelden de afgehaakten. We boden nederig onze excuses aan voor het slavernijverleden dat kleefde aan de 1 procent rijksten van eeuwen geleden. We vingen uiterst gastvrij honderdduizenden asielzoekers op in de buurten waar wij zelf gelukkig niet woonden. We attendeerden het volk attent op het feit dat hun kinderfeest racistisch was.

    We bouwden geestdriftig aan een logistieke economie die draaide op honderdduizenden halfslaven. In de distributiedozen en op de schepen lieten we ze buffelen voor ons webshopgenot. We bejubelden de migrant, de open grenzen: we hielden zielsveel van onze stationsschoonmakers, paprikaplukkers, pakketbezorgers, afwassers – nee, sorry, geen vast contract.

    We lieten afgedankte arbeidsmigranten in de vrieskou slapen, doopten hen ‘niet-rechthebbend’. Wie klaagden over buitenslapers die piesten in het portiek, noemden we racisten. Toen sommigen inderdaad racistisch werden, zeiden we ‘zie je wel’. En we schroefden hun eigen risico omhoog.

    We bedachten de schuldenindustrie, we stimuleerden verslaving aan online gokken. We experimenteerden met valse fraude-algoritmes in migrantenwijken. We beknibbelden op rechtshulp. We mangelden tienduizenden kwetsbare burgers: deze grootste racistische operatie sinds de koloniën noemden we eufemistisch ‘toeslagenschandaal’. Alle rechtsstatelijke bolwerken deden er ijverig aan mee, van Belastingdienst tot aan de Raad van State. Wie erop wees, moest weggepest. Toen het toch uitkwam, zeiden we: sorry, zo hadden we het niet bedoeld. Maar we ruimden de zooi niet op.

    We ruimden nooit onze zooi op. Daar stonden we boven. We wierpen blikjes in prullenbakken om ze te laten opvissen door anderen. We vervuilden de lucht, we vergiftigden het water, ondergroeven de aarde voor gas.

    We leerden de kinderen niet meer lezen. We slaagden er niet in de jeugd te beschermen.

    Maar we hadden het goed. We vlogen. We smulden. We lazen de kwaliteitskrant. We zagen: er gaan heus wel eens dingen mis, maar er gaat ook heel veel goed!

    Want we hadden dit land naar ons eigen beeld herschapen. We hadden de samenleving gesegregeerd op basis van het universiteitsdiploma. Met huizen voor hoger opgeleiden, verzekeringen voor hoger opgeleiden – politiek voor hoger opgeleiden.

    We kregen decennialang onze zin: dat noemden we het feest van de democratie.

    Luisteren naar lobbyisten noemden we ‘de polder’. Referenda negeerden we als de uitkomst niet beviel. We kozen keer op keer een historicus die loog en zich dat niet herinnerde.

    We bouwden een samenleving die zo guur en duur werd dat mensen godbetert het krijgen van kinderen gingen uitstellen.

    We sloegen onze hand voor de mond toen we de uitslag zagen, werden wakker in een guur land. Om daarna met de hand, heel even, over de eigen boezem te wrijven. Om vervolgens weer verder te gaan met vingerwijzen. Het kwam door SBS6, door het verkeerde verháál, door het zuivere kwaad, de wolf in schaapskleren.

    Nooit waren wij het kwaad. Nooit kwam het door ons, dat was ondenkbaar. Nooit kwam het door de mensen die al die jaren, direct of indirect, aan de touwtjes zaten: wij, de mensen die al door zoveel morele en rechtsstatelijke ondergrenzen waren gezakt, dat het alleen maar mee kon vallen als we eens niet meeregeerden.

  2. M.de Jong
    9 december 2023 at 07:55

    Een bestuurder van FNV Paul Smink maakte het nog bonter en noemde PVV-Kamerlid Joeri Pool een ‘erkend nazi’, verwijderde zijn tweet en blokkeerde hem.

    Ik vraag mij dan ook af waar we heengaan of liever eindigen met dit soort walgelijke uitspraken.

  3. M.de Jong
    9 december 2023 at 07:43

    Ik las nog net niet het woord: Builenpest maar misschien komt dat nog.
    Verder heb ik geen woorden voor deze man.

  4. M.de Jong
    8 december 2023 at 17:45

    Toen ik het las dacht ik bij mijzelf, alleen de builenpest ontbreekt nog.

    En wat we de komende maanden gaan horen en lezen in de mainstream media:

    “De PVV is niet rechtstatelijk, de PVV is racistisch, de PVV sluit moslims uit, de PVV ontkent het klimaat, de PVV wil uit de EU stappen, de PVV heeft geen oplossingen”… en meer van dit soort obligate links-populistische frames.

    Bereidt u maar voor PVV stemmers van Maassluis.

  5. Bruuceleo
    8 december 2023 at 16:11

    Schandalig die uitspraak van Rensen hoe kan een burgemeester zeggen dat het land van hem afgepakt wordt. Wat een rare toon is dit
    Nederlanders voelen al 30 jaar dat het land afgepakt wordt
    En dan de PVV de schuld geven?, die beste man moet solliciteren bij Rutte en snel weg wezen hier want anders gaat ook Maassluis naar de afgrond.

  6. Leo van der Wel
    8 december 2023 at 13:14

    Inderdaad, uit hoofde van zijn functie had Gregor zijn persoonlijke opvattingen achterwege moeten laten in een column als burgemeester van alle Maassluizers.