Een boer(in) in Hoek van Holland - Verhalen vers van het land
Even ten westen van Maassluis en ten zuiden van Maasdijk op het grondgebied van Hoek van Holland bevindt zich de boerderij  van Peter en Coriza Hoogendonk. Diverse Sluizers hebben hun weg al gevonden naar dit adres om daar hun groente, aardappelen en meer vers van het land te kopen.  Coriza schrijft - bijna wekelijks - een bericht.

We hebben vrijwel allemaal weleens haast dan is het de kunst om juist kalm te zijn en te blijven

Hallo fietsers en andere levensgenieters,

Wat te doen op een zondagochtend? Ja… een stukkie schrijven. Ondanks dat ik al wat reclame op het net gegooid heb afgelopen week. De eigen teelt wordt meer en meer, en dus ook de daarbij behorende werkzaamheden. Het is allemaal best veel.

Boer Pait geniet meestal van het oogsten, alleen niet van de tijdsdruk die daarbij komt kijken. Hij maakt in zijn hoofd een planning, maar regelmatig komen er klusjes tussendoor die de planning door de war schudden. Aan het einde van de dag komt hij met de regelmaat uren te kort. Afgelopen week sloop hij tussen 5 en half 6 ‘s morgens de deur uit. Hij komt nooit voor 6 uur thuis, meestal later. Ook ik begin vroeg voor mijn doen, ondanks dat de schuurverkoop pas om 10 uur start. Er is veel te oogsten.

Regelmatig komen er mensen ver voor openingstijd en ook na sluitingstijd. Afgelopen week gebeurde dat veel. Tijdens het kroten oogsten schreeuwt er een man vanaf het erf: ik moet aardappelen hebben! Het was nog geen half 9 en boer Pait en ik zaten, zoals gewoonlijk, in tijdnood. Ik liep tot halverwege richting de man, die zelf geen aanstalten maakte mij te naderen. Ik besloot ook te stoppen met lopen, want ik moest eigenlijk verder met oogsten. ‘Ik moet aardappelen hebben’, schreeuwde de man nogmaals. Ik schreeuwde terug ‘Meneer, de schuur is vanaf 10 uur open voor verkoop’

Deze woordenwisseling herhaalde zich nog tweemaal en om zijn woorden kracht bij te zetten zei de man:  ‘Ja…want ik heb haast.’ Toen gaf ik het op. Na een aantal keer uitleggen was ik het zat. Het werk wachtte op mij. De man reed boos weg. Hij zal mij waarschijnlijk niet klantvriendelijk hebben gevonden. Onderweg terug naar het land, nogal peinzend, vroeg ik mezelf af of ik dit goed afgehandeld heb. Ik wil namelijk altijd klantvriendelijk zijn. Ik voelde me bezwaard en dacht na over zijn woorden ‘Ik heb haast’…

Haast….. dat hebben wij, nu volop in het seizoen, eigenlijk altijd. Met het gevoel continu achter de feiten te moeten aanrennen. De vermoeidheid wordt zo langzamerhand chronisch. Maar als dan eenmaal de schuurdeur open gaat en de klanten komen shoppen ben ik trots, en niet zo’n klein beetje ook! Trots op m’n boer, trots op al die gewassen die we verkopen. De gezelligheid die de klanten vaak meebrengen. Dat praatje met u, de klanten, en met uw afname van onze groenten maakt veel goed.

Daar doen we het voor.

Gelukkig zijn we van het mondkapje af. Ik vind het een zegen. Geen discussies meer over het nut van het dragen van zo’n muilkorf. We zijn voor veel narigheid uitgemaakt, omdat wij vroegen het mondkapje te dragen. Zeker toen de 80+ generatie gevaccineerd was. De generatie waar de wereld voor op slot ging, bedrijven failliet gingen, of straks alsnog failliet gaan als alle uitgestelde rekeningen betaald moeten worden. Die generatie dacht zich als eerste niet meer aan de door de overheid opgelegde maatregelen te hoeven houden. ‘Ik ben gevaccineerd hoor‘ is een zinnetje dat ik ondertussen kan dromen. Naarmate het vaccinatie programma vorderde, werd ook de leeftijdsgrens lager die dat zei. Maar wij moesten ons nog steeds houden aan de regels dus die discussies kwamen steeds vaker. Gelukkig hoeft dat nu niet meer. Eindelijk die stinkkap af! Ik ga ze ritueel verbranden en hoop DIT NOOIT MEER MEE TE MAKEN!

Gelukkig heb ik met 95 % van de klanten nooit problemen gehad wat betreft het mondkapje. Of we nu wel of niet het nut ervan inzagen, het werd gedragen. Ik heb zelf ook mijn twijfels gehad, maar de boetes die er tegenover staan, hebben mij doen besluiten mezelf te muilkorven. Ik moet nu zelfs 2x goed kijken nu ik alle gezichten weer zie. Ohhhhh ziet de onderkant van het gezicht er zo uit!

Terugkomend op de teelt en het oogsten daarvan. Afgelopen vrijdag moest ik als een speer in de rode bosui. Het vak was nog niet helemaal leeg, maar boer Pait had de grond eronder nodig voor nieuwe teelt. Aktie ‘red-de-rode-bosui’ werd in touw gezet, want ik wilde per se alle bosui die nog mooi was oogsten! Gevolg: meer rode bosui dan dat we normaal verkopen. De helft is al netjes schoongemaakt en gestiekt, dus rijp voor de verkoop. De andere helft ligt nog klaar om dat lot te ondergaan. Als wij deze zo ‘vuil’ bewaren blijven ze langer goed. We houden deze bosui nog eventjes in de reclame, in de hoop dat u ze aanschaft, en dus mijn red-de-rode-bosui-aktie gaat slagen.

Koopt u zo’n bosje voor maar 75 cent?

Over actie gesproken… weet u nog de actie van team Westland waar wij aan meewerkten? Het bamibakje waar u uw gift in kon doen stond er tot afgelopen vrijdag. We hebben gezamenlijk €130,92 gespaard! Ontzettend bedankt namens team Westland We gaan dit geld storten op NL42RABO0154760471 tnv team Westland.

Boer Pait vindt na het lezen van dit stukkie dat ik best wel kritisch ben. We hebben samen zelfs overwogen het niet te plaatsen om die reden. Laat ik vooral zeggen dat ik ontzettend dankbaar ben met de meeste klanten die komen. Mijn schrijfseltjes ontstaan uit mijn gevoel van het moment, gebaseerd op m’n belevenissen van de afgelopen week.

Zooooo… nu rest mij alleen nog onze gebruikelijke afsluitingszin…

Komt u gezellig shoppen voor uw eten? Wij hopen van wel! Graag tot ziens @ Polderhaakweg 29 Hoek van Holland achter Maasdijk. Onze openingstijden zijn van maandag tm vrijdag van 10-12 en 13-16 uur en zaterdags van 9-14.30 uur. Doordeweeks eten wij onze boterham tussen 12 en 13 uur.
#eetvanpait

Coriza Hoogendonk

Coriza Hoogendonk

Coriza Hoogendonk | "Nepboerin" in weer en wind | Runt samen met man Peter de landwinkel " Boer Pait" | Schrijft en werkt zich de blaren als het nodig is.

1 Reactie

  1. Wil Roodkerk
    28 juni 2021 at 19:04

    Wat een geweldig verhaal weer, wat zeg ik nou het is geen verhaal maar de werkelijkheid, er gebeurt altijd zoveel op de boerderij in een week, wat geniet ik hier van.