Een opiniestuk is een artikel waarin voornamelijk de mening van de auteur over een bepaald onderwerp weergegeven wordt. Met een goed geschreven opiniestuk stuurt de auteur de lezer in een bepaalde denkrichting. De rubriek opinie biedt op uitnodiging van de redactie ruimte aan inwoners die een duidelijke visie, een afgewogen mening of diepgaand idee helder kunnen uitdragen.

door Desiree van Doremalen (Clientenondersteuning sociaal domein)

MAASSLUIS | In de bestuursrapportage (Link naar de Bestuursrapportage) van de gemeente Maassluis over het jaar 2022, kunt u op pagina 22 lezen dat men er binnen het sociale domein alles aan wil doen om complexe scheidingen op te lossen.

Mijn vraag is dan waarom is het de gemeente in de zeven jaar dat zij de jeugdhulp mogen uitvoeren niet gelukt om hiervoor effectieve oplossingen te vinden. 

Ik zal u proberen uit te leggen waarom echte oplossingen op dit gebied uitblijven. 

Het is algemeen bekend dat wijkteam-medewerkers, jeugdbeschermers en, raadsonderzoekers liever geen complexe scheidingen willen begeleiden. Door kennis gebrek zitten deze professionals vaak met de handen in het haar bij deze destructieve (ex-)gezinssituaties waar toch vrijwel altijd psychopathologie speelt in de dynamiek  van beide ouders.


Deze professionals zijn niet competent genoeg om een vinger te kunnen leggen op de oorzaak van een destructieve dynamiek  binnen een (ex-)gezin. In hun onderbuik voelen ze van alles, maar ze hebben geen echt bewijs waardoor ze niet kunnen aantonen of het klopt wat ze voelen.

Jeugdprofessionals vinden het maar lastig dat ouders niet samen uit deze lastige situatie willen komen. Immers de ene ouder wil wel samenwerken, zo zegt hij of zij, de ander niet. De een lijkt heel tof en aardig, charmant, de ander emotioneel-labiel, star en tegenwerkend. Want ja, dit speelt in deze (ex-)gezinssituaties. 
Het kind spreken jullie niet tot nauwelijks. En als je die spreekt weet je eigenlijk ook niet meer wat waar is, behalve dat je mogelijk blind gelooft wat het kind in woord zegt?

Dat ouders in een complexe scheiding er nooit samen uitkomen komt niet in in het hoofd van een een jeugdprofessionals op omdat hun focus ligt op de gedachte dat een kind recht heeft op het contact met beide ouders.

Ze vergeten dat er situaties zijn waarin beide ouders niet altijd recht hebben op contact met het kind. Omdat de focus ligt op contact met beide ouders worden ouders in complexe scheidingen en destructieve relaties naar dure (gemiddeld €5.000,— per traject) niet bewezen effectieve interventies gestuurd zoals:

1-Kinderen uit de knel;

2-Ouderschap blijft;

3-Recht doen aan je kind;

4-Kies traject;

Uit mijn praktijk ken ik ouders die binnen een complexe scheiding naar al deze genoemde niet evidence-based interventies zijn gestuurd,. Het leidde echter in geen van de gevallen tot een oplossing voor de problemen. Voornaamste oorzaak van het mislukken van deze interventies is het ontbreken van forensische expertise. 

Binnen de forensische wetenschap is het al jaren duidelijk dat bij complexe scheidingen in de meeste gevallen psychiatrische problematiek speelt. Een geitenwollen sokken interventie zoals eerder genoemd werkt dan niet.  Als je complexe scheidingen daadwerkelijk wilt oplossen zouden de GGZ en de Waag hierbij actief betrokken moeten worden. Zij zijn anders dan jeugdprofessionals binnen het wijkteam, GI en Raad voor de Kinderbescherming wél in staat om situaties waarin psychisch-emotioneel fysiek financieel (ex-)partnergeweld, huiselijk geweld en kindermishandeling spelen goed te duiden. 

Binnen de GGZ en de Waag begrijpt men door de forensische expertise wel dat als een ouder bedreigd wordt door de andere ouder, dit gelijk is aan kindermishandeling omdat een kind getuige is van geweld. Ze begrijpen dat deze kinderen  leven in onveiligheid, net als hun slachtoffer-ouder dit doet, dag in dag uit. 

Daarom roep ik mijn gemeente op te stoppen met het oplossen van complexe scheidingen met niet evidence bases  interventies die vooral beogen dat deze  problematiek  met een pedagogische insteek opgelost zou kunnen worden.

Stop ook met het uit huis plaatsen van kinderen die slachtoffer zijn van een complexe scheiding; het veroorzaakt in veel gevallen extra trauma bij het kind. Het kind laten wonen bij de high-conflict ouder om de impasse tussen ouders te doorbreken (dat gebeurt nu), waardoor het kind dagelijks blootgesteld wordt aan de manipulatie, chantage van zijn of haar high-conflict papa of mama is ook geen oplossing omdat je juist zo ouderverstoting in de hand werkt.

Advies

Begin met het onderzoeken van de  geschiedenis van kind en ouder (met geweld). Dit kan middels bijv. de MASIC-methode van prof Corine de Ruiter en door inzet van op dit gebied getrainde specialisten. Verder dient ook te worden ingezet op feitenonderzoek. Als men bij een complexe scheiding niet  inzet op feitenonderzoek zullen relaties alleen maar destructiever worden. Het geweld door de high-conflict ouder woekert maar door, met als gevolg dat ouders en kinderen nog verder getraumatiseerd worden. Het gevolg is hogere kosten voor de gemeente. 

Doe wat past, zet de juiste expertise in; alleen dan worden kinderen effectief geholpen en zal jeugdhulp betaalbaar worden.  


Schrijvende Lezer

Schrijvende Lezer

Een Lezer van Maassluis.Nu (M/V) | Stuurt stukken in om zorgen of ideeën te delen met alle Sluizers |
Inhoud is voor rekening van de opsteller | De redactie onthoudt zich van censuur op de inhoud

1 Reactie

  1. 19 oktober 2022 at 09:32

    Vechtscheiding is verzonnen en wordt gebruikt door jeugdzorg in 2008 en ook Ouderverstoting van de pedofiele en misbruik van een kind toelatende psychiater Richard Gardner wordt door hen gebruikt(misbruikt) om een kind uit huis te kunnen plaatsen en veel geld te vangen, want daar gaat het om.
    Huiselijk/Sexueel geweld is in Nederland voor jeugdzorg een inkomstenbron, en niet een misdrijf (zoals b.v. in Oekraine)

    De zin : “Jeugdprofessionals vinden het maar lastig dat ouders niet samen uit deze lastige situatie willen komen. Immers de ene ouder wil wel samenwerken, zo zegt hij of zij, de ander niet. De een lijkt heel tof en aardig, charmant, de ander emotioneel-labiel, star en tegenwerkend. ” typeert in meeste gevallen als eerste de man, in tweede wordt de vrouw(slachtoffer)-moeder-verzorgende ouder bedoelt….

    Ik weet niet of ik hier een link mag plaatsen die de ONZIN van dat ouderverstoting-verzinsel mag plaatsen om de beweegredenen van die Richard Gardner weer te geven, maar ik geef m toch maar, je kan antwoord ook zonder die link plaatsen.

    http://www.leadershipcouncil.org/1/pas/RAG.html

    een citaat eruit:
    Tell the child that sexual abuse by a father is normal
    Zoiets moet je al aan het denken zetten, toch?

    Dit artikel en mijn reactie deel ik ook op andere media en mijn sites