Volgens het AD zijn 33% van de koopwoningen in Maassluis eigendom van 65-plussers. Dat is meer dan in de rest van de provincie. Niet zo gek ook wanneer je kijkt naar de woningmarkt hier.
Nu is het niet alleen in Maassluis een ramp. Overal is er een schrijnend tekort aan (geschikte) woningen. Maar ik begrijp heel goed waarom “ouderen” blijven zitten waar ze zitten. De hypotheek op hun huidige woning is veelal laag waardoor de maandlasten ook laag zijn. Een nieuwe hypotheek krijgen zit er vaak niet meer in na een bepaalde leeftijd en als ze gaan huren? Dan betalen ze de hoofdprijs. Zo worden de woningen van Sluispolderhof (Project Puur) verhuurd voor € 764,14 tot € 932,93 per maand. Dat zijn nogal een bedragen! Nu kun je die hogere maandelijkse lasten prima betalen van de opbrengst van een koopwoning maar ergens voelt het toch niet lekker wanneer je het zesvoudige of meer betaalt voor nog niet de helft van de ruimte die je had. Gevolg is dat ze vaak in “te grote” woningen blijven zitten en geef ze eens ongelijk!
Zelf wil ik wel verhuizen
Nog los van het feit dat er gewoon een tekort aan geschikte woningen is. Wanneer je 65 plus bent en je gaat verhuizen, dan doe je dat alleen wanneer je in de veronderstelling bent dat je daar de rest van je leven kunt blijven wonen. Een toekomstbestendige woning zoals dat heet. En die zijn er simpelweg niet. Als 65-plusser zit je dus, of je nu wil of niet, sowieso klem. Zelf ben ik overigens wel van plan om later te verhuizen naar een huurappartement. Ook wanneer ik daar vervolgens de hoofdprijs voor zou moeten betalen. Een van de redenen is omdat het (groot) onderhoud van die woning dan niet meer bij mij ligt. Het lijkt me heerlijk om gewoon de woningstichting te kunnen bellen wanneer iets kapot is. Maar de grootste reden is toch wel dat ik hoop mijn huidige woning aan mijn dochter te verkopen voor een schappelijke prijs. Een soort schenking bij leven waarbij ik uiteraard wel rekening zal moeten houden met de belastingdienst. Hopende dat zij, op die manier, sneller een eigen woning heeft en niet tot haar dertigste of langer verplicht bij mama moet wonen.
Belastingdienst
Nu kan niet iedereen dat doen. Als je meerdere kinderen hebt valt deze optie al weg. Ook zal ik, tegen die tijd, heel goed de regels van de belastingdienst moeten uitzoeken. Je kunt niet zomaar een woning met een taxatiewaarde van over de 4 ton verkopen voor nog geen 2. Tot op heden mocht je een woning verkopen tegen de WOZ-waarde zonder dat het als een schenking gezien werd, maar vanaf 2027 wordt de marktwaarde de richtlijn. Voordeel is wel dat ze, in dit geval, niet hoeft te overbieden. Nadeel is dat ze weinig andere opties zal hebben. En hoe je het ook went of keert, de belastingdienst zal er blij van worden. Maar dat doen ze ook wanneer ik kom te overlijden want ook dan staan ze vooraan om geld te vangen. Dus of je het nu geeft bij leven of bij dood, betalen moet ik toch! Dan maar beter met een warme hand en er zo voor zorgen dat mijn dochter niet tot in de eeuwigheid op haar zolderkamertje moet blijven zitten!
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum] NB Uw reactie is pas zichtbaar nadat de moderator (controle t.o.v. algemeen fatsoen) deze heeft geakkordeerd.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 515 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

5 Reacties
ben oude man maar jong van hart in mijn tijd woningnood.
Er is niets veranderd.
De verschillen tussen bevolking is groot; ze zeggen als je wilt kan je veel bereiken in wat dan ook, maar dat is voor velen niet haalbaar.
Jarenlang hebben politici de gevolgen van grootschalige immigratie voor de betaalbaarheid van het dagelijks leven gebagatelliseerd. De woningmarkt maakt duidelijk waarom dat niet langer houdbaar is.
Onderzoek wijst erop dat immigratie verantwoordelijk was voor meer dan 30% van de stijging van huizenprijzen en huren in stedelijke gebieden. In een markt waarin al jarenlang te weinig woningen zijn, is dat geen detail. Meer woningzoekenden betekent simpelweg meer druk op een schaars aanbod.
Voor jongeren en gezinnen die geen woning kunnen kopen of huren, zijn dit geen abstracte cijfers. Zij ervaren de gevolgen iedere dag. De vraag is dan ook niet alleen hoeveel woningen we bouwen, maar ook hoeveel extra vraag we creëren.
Toch bleef die kant van het immigratiedebat jarenlang opvallend onderbelicht. Een serieus immigratiebeleid zou niet alleen moeten kijken naar opvang en toelating, maar ook naar woningen, infrastructuur en de betaalbaarheid voor mensen die hier al wonen.
Wie beleid voert dat de vraag naar schaarse woningen verder verhoogt, moet ook verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen.
En dan blijft één vraag over: waarom stemmen juist zoveel jongeren en woningzoekenden steeds weer op politici die volgens deze redenering mede verantwoordelijk zijn voor hun uitzichtloze positie op de woningmarkt?
Misschien wordt het tijd dat ook zij zich die vraag eens serieus stellen.
“Onderzoek wijst erop dat immigratie verantwoordelijk was voor meer dan 30% van de stijging van huizenprijzen en huren in stedelijke gebieden.”
Naar welk onderzoek verwijst u?
In De Vloot (nieuwe) zijn de huurprijzen hetzelfde.
bedoelt u “gelijk gebleven”? En hoe hoog zijn die dan?