Column(51): De rekening van de vijfde wethouder

Maassluis heeft een vijfde wethouder. Dat klinkt misschien als een detail uit de politieke achterkamers. Een extra stoel aan de collegetafel. Een andere portefeuilleverdeling. Maar uiteindelijk gaat het om iets heel eenvoudigs: geld.

Belastinggeld.

Een extra wethouder betekent niet alleen een salaris, maar ook extra ondersteuning, faciliteiten, ambtelijke capaciteit en na vier jaar natuurlijk wachtgeld. Over een bestuursperiode van vier jaar loopt die rekening naar schatting op tot ongeveer negen ton, € 900.000.

We hebben dit eerder meegemaakt. Na een overtuigende verkiezingsoverwinning koos de PvdA destijds ook voor een college met vijf wethouders. De gedachte was duidelijk: een sterke positie in de raad vertalen naar een stevige positie in het college.

Dat was niet gratis. Het stadhuis moest worden aangepast, er kwam extra ondersteuning en het bestuur werd uitgebreid. Heeft het geleid tot beter bestuur? Ik heb daar weinig bewijs voor gezien.

Wel zag ik meer overleg, meer afstemming en meer bestuurlijke drukte. Besluiten moesten langs meer bestuurders en meer politieke lijnen. Efficiënter werd het er niet van.

Nu kiest de nieuwe coalitie opnieuw voor vijf wethouders. Leefbaar Maassluis won de verkiezingen overtuigend en vormt samen met de VVD het nieuwe college. Ook nu wordt de bestuurslaag uitgebreid.

Dat mag natuurlijk.

Maar het gebeurt wel op een moment dat inwoners voortdurend horen dat de gemeentelijke financiën onder druk staan. Dat er moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. En dat de OZB verder stijgt.

Blijkbaar is er wel ruimte voor een extra bestuurder.

Politiek is keuzes maken.

En de keuze voor een vijfde wethouder kost de inwoners van Maassluis ongeveer negen ton.

Na eerdere ervaringen met een vijfkoppig college zie ik vooral extra kosten, extra overleg en extra bestuurders.

De noodzaak zie ik niet.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.