- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
Laten we eens kijken naar een nichepartij binnen de Maassluise politiek: D66. Geen sekte, uiteraard, maar met één zetel na de gemeenteraadsverkiezingen wel een partij aan de zijlijn. En zoals het oude gezegde luidt: de beste stuurlui staan aan wal. Dat geeft meteen een aardig beeld van de manier waarop deze partij onze stad denkt te kunnen besturen.
Wie het verkiezingsprogramma van D66 Maassluis leest, wordt overigens behoorlijk vrolijk. De partij wil een democratie voor iedereen, een bereikbaar en veilig Maassluis, vooroplopen in verduurzaming, de gezondste generatie ooit, een groene en schone stad, goed onderwijs voor ieder kind, werken en meedoen en bovenal: altijd jezelf kunnen zijn. Het staat allemaal keurig in het verkiezingsprogramma. (D66 Media) ↗️
Je zou bijna denken dat D66 het recept voor een probleemloos Maassluis heeft gevonden.
En daar begint mijn kritiek.
Politieke programma’s bevatten vanzelfsprekend ambities. Niemand verwacht dat een partij letterlijk morgen de gezondste generatie ooit aflevert of alle inwoners permanent gelukkig maakt. Maar wie zulke grote maatschappelijke doelen formuleert, moet ook accepteren dat anderen vragen stellen over de haalbaarheid ervan. Een verkiezingsprogramma is immers geen medisch voorschrift tegen alle kwalen van de samenleving.
D66 schrijft bijvoorbeeld onder de noemer “Altijd jezelf kunnen zijn” dat ieder mens, ongeacht seksuele oriëntatie, genderidentiteit, afkomst, geloof, beperking of leeftijd, zich veilig, gezien en volwaardig moet kunnen voelen. Dat is op zichzelf een sympathiek uitgangspunt. D66 noemt vrijheid om jezelf te zijn zelfs “de kern van onze samenleving”. (D66) ↗️
Maar juist daarom vind ik de recente bemoeienis met een geplande genezingsdienst opmerkelijk.
Aanleiding is een aangekondigde bijeenkomst op 18 september in Maassluis. D66-fractievoorzitter Jesse de Jong-Paalvast stelde daarover dat er weliswaar godsdienstvrijheid bestaat, maar dat er volgens hem geen plaats is voor kwakzalverij en misleiding, zeker niet wanneer kwetsbare mensen worden aangesproken. (D66 is mordicus tegen) ↗️
Daarmee ontstaat een interessante tegenstelling: D66 zegt dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Maar kennelijk geldt dat principe vooral zolang iemand zich gedraagt binnen de grenzen van wat D66 zelf als verstandig, verantwoord of wenselijk beschouwt.
Daar zit voor mij het probleem. Laat ik duidelijk zijn: kritiek op gebedsgenezing mag. Sterker nog, die kritiek is volkomen legitiem. Wanneer iemand medische claims doet die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn, mogen daar stevige vragen over worden gesteld. Zeker wanneer kwetsbare mensen mogelijk worden misleid. Maar, maar … kritiek hebben is iets anders dan bepalen welke bijeenkomst wel of geen plaats heeft in een stad. Een democratische rechtsstaat beschermt namelijk niet alleen opvattingen waarmee wij het eens zijn. Juist afwijkende, onaangename of onwelgevallige opvattingen moeten binnen de grenzen van de wet ruimte kunnen krijgen.
De filosoof John Stuart Mill formuleerde dat uitgangspunt krachtig in On Liberty (1859): “He who knows only his own side of the case knows little of that.” Wie alleen zijn eigen kant van het verhaal kent, weet uiteindelijk weinig van de zaak.
Dat is ook voor D66 een interessante uitnodigende gedachte, want democratie voor iedereen betekent niet alleen dat iedereen mag meedoen zolang hij dezelfde ideeën heeft. Het betekent juist dat verschillende overtuigingen naast elkaar kunnen bestaan. De overheid moet daarbij optreden wanneer wetten worden overtreden of mensen daadwerkelijk worden benadeeld. Maar politieke afkeer is nog geen wettelijke grond voor ingrijpen.
En hier komt de psychologie om de hoek kijken.
Carl Rogers, een van de grondleggers van de humanistische psychologie, schreef in On Becoming a Person (1961): “The curious paradox is that when I accept myself just as I am, then I can change.” Werkelijke ontwikkeling begint dus niet bij het ontkennen van wat ongemakkelijk is, maar bij het vermogen het onder ogen te zien.
Wat mij betreft geldt dat ook voor politieke partijen. Een partij die vrijheid predikt, moet kunnen verdragen dat inwoners die vrijheid anders invullen dan de partij zou doen. Een partij die democratie voor iedereen belooft, moet ook accepteren dat niet iedereen dezelfde werkelijkheid ziet. En een partij die zichzelf presenteert als voorvechter van een open samenleving, moet oppassen niet zelf de scheidsrechter van het maatschappelijk debat te worden.
Daarmee zeg ik niet dat D66 moet zwijgen over gebedsgenezing. Integendeel. Laat de fractie vooral haar bezwaren kenbaar maken. Laat haar wijzen op wetenschappelijke kennis en mogelijke risico’s. Laat inwoners zelf nadenken. En ook boter bij de vis: Wie “Democratie voor iedereen” en “Altijd jezelf kunnen zijn” hoog in het vaandel heeft staan, zou die beginselen ook moeten toepassen wanneer de inhoud hem of haar niet bevalt.
De jongeheer fractieleider schiet wat mij betreft anders onnodig in zijn eigen voet.
De bijeenkomst mag worden bekritiseerd. De bezoekers mogen worden gewaarschuwd. De inhoud mag stevig worden besproken. Maar zolang de wet niet wordt overtreden, is het uiteindelijk aan de inwoners zelf om te bepalen wat zij ervan vinden.
D66 hoeft ons niet te genezen van alle problemen. Een beetje democratische zelfbeheersing zou al een heel aardig begin zijn…
Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum] NB Uw reactie is pas zichtbaar nadat de moderator (controle t.o.v. algemeen fatsoen) deze heeft geakkordeerd.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 304 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
5 Reacties
Beste moderator, ik ken niet uw naam maar ik wil graag reageren op uw reactie op mijn bijdrage.
U begint met te vermelden hoe ik mijzelf profileer. Voor alle duidelijkheid, zo heb ik mij hier NIET geprofileerd en staat ook niet in mijn bijdrage. In werkelijkheid is het een fragment uit mijn bio bij Bluesky wat u kennelijk interessant genoeg vond om in uw reactie te kopiëren. Met welk doel is mij een raadsel.
Dat u überhaupt op mijn bijdrage reageert snap ik al niet. Laten we wel wezen, gebedsgenezing is een vorm van ernstig bedrog waardoor wanhopig zieke mensen van een koude kermis thuiskomen. Gebedsgenezing helpt namelijk niet. Dokters zouden anders overbodig zijn. In veel gevallen is het ook nog eens een pervers verdienmodel.
En natuurlijk was er geen enkele reden mijn reactie te weigeren. Er stond namelijk geen onvertogen woord in.
Trouwens, waarom reageert u als anonieme moderator op mijn bijdrage en niet de columnist zelf? Een beetje raar, vindt u niet? Of bent u één en dezelfde persoon?
Om op uw slotvraag te reageren, neen, ik heb niets op met dit soort religieuze uitwassen en zou daar dus ook niets aan willen verdienen als ik advocaat zou zijn.
Uw stelling dat u niet weet wie schrijft, sluit als een bus. Dit account wordt door meerdere redactiemedewerkers bij toerbeurt gebruikt.
Ik ben de moderator van de middagshift.
Als redacteur heb ik de column vooraf al gelezen en ik meen het verhaal van de auteur (Art) helemaal te kunnen volgen.
Dat doe ik dan ook onafhankelijk van een eigen politieke voorkeur.
Sterker: ik heb zoals zovelen niks met politiek. zeker lokaal wat voor mij totaal om het even is.
Democratie is nog steeds dat iedereen binnen de regels van de wet alles mag. Zolang we die stelregel respecteren, heeft u een visie die er ook mag zijn, evenals de door u verafschuwden.
Wat in mijn ogen aan u vooral houvast zou moeten bieden, is het citaat van de filosoof John Stuart Mill: ”Wie alleen zijn eigen kant van het verhaal kent, weet uiteindelijk weinig van de zaak.”
Bah, wat een nare column aan het adres van D66. Het begint al in de eerste zin, door D66 een nichepartij te noemen. D66 is landelijk gezien de grootste partij van het land en levert om die reden de MP. Omdat ze in Maassluis niet dominant zijn betekent nog niet dat je D66 op die lullige manier kan afdoen. Na het programma en de ambities van D66 min of meer belachelijk te hebben gemaakt, spits je de kritiek verder toe op de door hen gewenste “vrijheid om jezelf te zijn”. Je maakt D66 het verwijt dat zij dat begrenzen voor zover het past binnen het denkraam van D66. Wat een onzin!
Wat ligt hieraan ten grondslag? De aangekondigde gebedsgenezingsdienst in Maassluis, waartegen D66 en ook PRO zich verzetten. Zij doen dit omdat er sprake is van misleiding en kwakzalverij door de voorganger van de dienst, die ertoe kan leiden dat ernstig zieke mensen zich hieraan vastklampen en eigenlijk alleen maar teleurgesteld kunnen worden waardoor zij zich nog beroerder gaan voelen. Heel terecht dat er verzet is tegen dit soort lieden.
Jij vindt het als columnist blijkbaar wel een goed idee de vrijheid van dit soort “gebedsgenezende” charlatans te verdedigen met het doel D66 (en eigenlijk ook PRO) af te zeiken. Dat jij jouw betoog probeert gewicht te geven door een filosoof en een psycholoog aan te halen – citaten die in dit verband overigens volstrekt irrelevant zijn – maakt de column nog onbegrijpelijker.
U profileert zich als “Jurist, met een afkeer van extreem-rechts en de vermenging van politiek en religie.”
Een nichepartij binnen de Maassluise politiek: D66. Dat is 100% een feit al meer dan 1 jaar, dus niet aan twijfel onderhevig.
Voor de rest ga ik niet in op uw uitleg, want dat is op dezelfde manier weerlegbaar.
Als jurist hoort u elk woord goed afgewogen te gebruiken. Dat begint met goed lezen en begrijpen.
Dat kan objectief en dat kan subjectief. Afhankelijk van belang en interesse kan sprake zijn van een gekleurde bril. Het citaat van de filosoof John Stuart Mill lijkt hier van toepassing: “He who knows only his own side of the case knows little of that.” Wie alleen zijn eigen kant van het verhaal kent, weet uiteindelijk weinig van de zaak.
Onze redactie heeft als beleid om maximaal ruimte te bieden aan primair onze inwoners(inclusief politici, moskee en kerk). We accepteren dan ook uw reactie onverkort. U bent overigens een van de weinigen die tot nu toe reageert op dit onderwerp.
Een professionele gewetensvraag:
“Stel dat u als advocaat zou mogen functioneren, zou u dan de organisator verdedigen, mocht het zo ver komen?”
Ik wens u een fijne avond
De spijker op z’n kop Art. Democratie, godsdienstvrijheid en de scheiding tussen kerk en staat zijn duidelijk beschreven in onze (grond)wetten. Maar vermengd met eigen opvattingen wordt het toch een eigenaardige vertoning.