Bewoners rond Koningshoek hebben de gemeente keer op keer gewaarschuwd. De grond is vervuild. Wees voorzichtig. Onderzoek eerst goed wat hier in de bodem zit. Ze voelden zich niet gehoord. Er moest immers gebouwd worden. Maassluis heeft woningen nodig en iedere beschikbare vierkante meter lijkt tegenwoordig te moeten worden benut. Snelheid voorop.
En nu?
Nu schrijft het college zelf dat op zeven locaties illegaal in de grond is gegraven. Bodemonderzoek bleek onvolledig, adviezen werden niet altijd gevolgd en op één locatie was zelfs helemaal geen onderzoek gedaan terwijl dat wel had gemoeten.
Sterk verontreinigde grond werd bovendien afgevoerd als grond van onbekende kwaliteit.
Er volgden twee lasten onder dwangsom.
En nu gebeurt iets veel ernstigers: de officier van justitie heeft opdracht gegeven tot een strafrechtelijk onderzoek naar de gang van zaken.
Dat is geen alledaagse bestuurlijke correctie meer. Geen kritische brief, geen raadsvraag en geen tik op de vingers. De gemeente stelt zich nu bloot aan strafrechtelijke maatregelen, en schaadt haar naam.
De wethouder komt daarmee, letterlijk en figuurlijk, in een lastig parket. En dan krijgen de eerdere waarschuwingen van bewoners ineens een heel ander gewicht. Dit gaat namelijk over veel meer dan een paar verkeerd geplaatste afvalcontainers. Het gaat over een bestuurscultuur waarin bewoners soms als lastig worden ervaren wanneer zij vragen stellen die niet goed uitkomen. ‘”Want er moet gebouwd worden.” Steeds meer woningen. Steeds dichter. Iedere open plek benutten. Alsof Maassluis tot de nok toe gevuld moet worden.
Natuurlijk heeft onze stad woningen nodig. Maar een stad bouw je niet voor vier jaar. Wat wij vandaag volbouwen, kunnen volgende generaties niet opnieuw inrichten. Ook zij verdienen ruimte om hun eigen stad vorm te geven en eigentijds te bouwen. Juist daarom moeten we zorgvuldig omgaan met onze grond, onze schaarse ruimte én met inwoners die ons waarschuwen.
De bewoners hadden geen rapport van een adviesbureau of een ambtelijke nota, maar ze kenden hun wijk en deden hun huiswerk. En achteraf blijkt hun bezorgdheid bepaald niet zo gek.
Een gemeente die werkelijk wil bouwen aan vertrouwen, begint daarom niet met nóg sneller bouwen.
Die begint met luisteren, opdat bewonersverzet, rechtzaken en strafrechtelijke onderzoeken niet nodig zijn!
Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum] NB Uw reactie is pas zichtbaar nadat de moderator (controle t.o.v. algemeen fatsoen) deze heeft geakkordeerd.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 1.146 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
2 Reacties
Een feitelijk relaas:
De start eind december 2023 door de gemeente was selectief en werkte wantrouwen bij de omwonenden in de hand.
Er is van gemeentezijde niet geïnvesteerd in samenwerking.
Participatie was een wettelijk gegeven waar ingehuurde bureaus met een boog omheen gingen om aan de opdracht van de gemeente te voldoen.
Eerder in 2023 vonden zg. stadsgesprekken plaats die 21 aandachtspunten opleverden voor college en gemeenteraad bij de doorgroei van Maassluis met 10.000 inwoners binnen de bestaande stadsgrenzen. Voorkomen moest worden dat Maassluis onleefbaar zou worden. Ondanks een zeer positieve inzet van bewoners en middenstanders bleef de gemeentelijke focus op bouwen, bouwen en bouwen.
Het vorige college draagt volledig verantwoordelijkheid voor gemaakte fouten en gecreëerd wantrouwen.
Een Blunder eersteklas die gevolgen moet krijgen.
Uiteindelijk zijn er ook mensen (werken in vervuilde grond) in gevaar gebracht.
En zeker een Wethouder van Maassluis weet dat er veel posities zijn die vervuild zijn.
Peter perfect beschreven en ik ben benieuwd wat de acties gaan worden vanuit de Gemeente