Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Het winterzonnetje is deze dag zo vriendelijk mij te verwarmen tijdens mijn wandeling door het Stadshart. Ik ben voor de zekerheid vandaag langs het Nationaal Sleepvaartmuseum gegaan voordat het verdwenen is. Het museum blijkt zeker een bezoek waard.

Ik loop na het bezoek de Wip af langs de bankjes waar ik een aantal leeftijdgenoten groet, terwijl ik doorloop richting Slagerij Verduyn. Ik sta even stil voor de etalage. Er komt een dame naar buiten.

Zij groet en zegt: “Mooie producten hé, meneer? Het is mijn favoriete slager. Hij is beroemd om zijn lekkere worst.”

Ze beseft plots wat ze zegt en kleurt tot in haar nek: “Uh… u begrijpt wat ik bedoel met worst hopelijk. Ik bedoel niks schunnigs hoor!”

Lachend voegt een passant zich bij ons. Hij reageert prompt: “Ja hoor mevrouwtje, maakt u zich maar geen zorgen. Wij mannen snappen best wat u bedoelt. Ik was een tijd geleden bij hem in de slagerij voor een workshop worst maken, toen de slager zelf luidlachend deze woordgrap maakte.”

De dame lijkt opgelucht. Ze groet en vervolgt haar weg. Hoewel ik niet van gisteren ben vraag ik mij af wat ik me moet voorstellen bij zo een workshop. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt.

Ik kijk hem aan: “Kunt u mij daarover wat meer vertellen?”

Hij grinnikt: “Over de worst van de slager? O nee … over die workshop natuurlijk”.

We lopen ondertussen samen op richting mijn favoriete café.

Hij vervolgt: “ik was uitgenodigd door een familielid en op een avond betraden we de slagerij. Er bleken tien deelnemers te zijn. Eerst werd voorgedaan hoe een stuk vlees van het bot werd losgemaakt. Het echte beenhouwen zo gezegd. Ik keek belangstellend maar gereserveerd toe, tot ik besefte dat ik zelf – net als alle anderen – ook dit karwei voor de boeg had. Toen voelde ik weerstand opkomen.”

Ik ben benieuw wat hij daarmee bedoelt: “Weerstand? Bent u soms ook veganist?”

Hij haast zich om dat te ontkennen: “Nee, maar u moet weten dat ik niet bepaald een keukenprins ben. Bij ons thuis had ik nooit de rol van de “meneer die op zondag het vlees snijdt”. Ik ben veel te onhandig. En dat grote uitbeenmes vond ik best eng. Het lukte mij overigens wel. En nadat iedereen zijn basisvlees gereed had, werd de worstenmachine aangezet. Het vlees, plus wat kruiden verdween in de vleesmolen. Er werd een soort condoom op de tuit gedaan waarin mijn worst zich een weg zocht. Toen het worstcondoom vol was, moest ik hem afknijpen en afbinden.”

Ik moet mij bedwingen om niet in de lach te schieten, want zijn woordkeus roept heel andere beelden bij mij op.

Hij maakt het verhaal af: “Afijn, iedereen moest zijn rauwe worst achterlaten, want het braden kost per worst al vele uren. We konden onze worst een week later ophalen.”

We zijn inmiddels aanbeland op de PC Hooftlaan. Ik blijft stilstaan bij Optiek Swemmer om het gesprek af te ronden: “Smaakte de worst zoals u het verwacht had?”

“Eerlijk gezegd viel het mij tegen. Enerzijds omdat ik hem helemaal zelf moest consumeren. Bijna een meter lang leek het wel. Anderzijds zag ik bij iedere hap dat beeld van die deelnemers die er fanatiek op los gingen. Dat riep weerstand op en hij smaakte wellicht daardoor voor mij maar zo zo.”

Er schiet mij een uitspraak te binnen die iemand ooit deed: ”Als je zelf een fazant, kip of kalkoen hebt geplukt, ben je daarna niet zo happig om het vlees te eten”.

Hij reageert met: “Herkenbaar. Mijn vrouw zaliger zei altijd dat het boven de kookpotten en pannen hangen ervoor zorgde dat zij nooit veel trek had bij de door haarzelf geprepareerde maaltijden.”

We nemen afscheid. Hij loopt door en ik stap Kevin’s grandcafé binnen. Ik word hartelijk begroet met: “Het gebruikelijke recept zeker?”

Terwijl ik mijn jas aan de kapstok hang, neem ik plaats aan mijn stamtafel. Die borrel heb ik wel verdiend. Ik moet als veganist even het opgeroepen beeld van van dat gesprek wegspoelen.

Santjes!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 254 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Krook

Krook

KROOK | Schrijver over gedachtenkronkels van gewone mensen en dingen die voorbijgaan | Leven in de kantlijn van het bestaan | Ziener van het ongeziene | Ertoe doen waar het er niet toedoet | Midden in het Niemendal Maassluis

1 Reactie

  1. Marinus / Maarten de Jong
    14 februari 2024 at 09:28

    Wat kun(lees moet) je eten als je veganist bent?
    Als veganist eet je volledig plantaardig: groenten, fruit, granen, bonen, erwten, linzen, pinda’s, noten, pitten, zaden, tempeh en tofu. En gelukkig kan je tegenwoordig ook volledig plantaardig ijs, room, melk, yoghurt en kaas kopen, vaak gemaakt met noten, soja, kokos of haver als basis.

    Wat mag je niet eten als je een veganist bent?

    Wat eet een veganist niet? Een veganist eet geen dierlijke producten. Voorbeelden hiervan zijn vlees, vis, eieren, zuivel (o.a. melk, yoghurt, kaas) en honing. Daarnaast ook geen producten die dierlijke ingrediënten bevatten zoals weipoeder, kippen eiwit, bijenwas of e-nummers van dierlijke afkomst.

    Kennis van mij 31 jaar…al 6 jaar veganist…moet nu voortbewegen met 2x haar vroegere gewicht, is lijkbleek,
    kampt met elk kwaaltje die je maar kunt bedenken.

    Geen zin om er verder nog op in te gaan.

    Prettige wedstrijd.