Miranda is overbezet naast haar stage en studie is zij momenteel aan huis gebonden, moeder van vier. En wonderlijk genoeg valt er dan deze invalcolumn in de mailbox.

Redactie

column nr: 25

Dromen kunnen soms verwezenlijkt worden. Van deze droom hoop ik dat ook. In onze stad staat een pand in het centrum te verkommeren. Onlangs nog van een nieuwe laag verf voorzien, anders was het wel heel erg te zien. Verder wordt er niets aan of mee gedaan. Niet zichtbaar in ieder geval.

Het is een pand bij uitstek geschikt om leuke, mooie dingen mee te doen. Zo in het centrum, centraler is niet mogelijk en daarom juist zo geschikt. Een pand om elkaar te ontmoeten in allerlei activiteiten. Ouderen die er kunnen ‘klappen’. Creatievelingen die er alle ruimte zouden kunnen krijgen, om zich daar uit te leven.

Er is vraag en er is aanbod en eigenlijk is er ook ruimte. Wie weet is er door middel van crowd-funding iets te organiseren om dit pand in betere handen over te laten gaan, met een goed doel voor ogen. Een centraal huis, een ‘Sluishuis’ of hoe het ook een naam krijgt. Misschien een historische.

Een plek voor koffie/thee of een soepie, een gesprek voor tien of voor twee. Spelletjeskamer, leeskamer, discussiekamer. Een ruimte voor bezinning in deze soms zo hectische wereld. En zeker ook ruimte voor jongeren en kinderen. Een ruimte waar ze kunnen spelen en ontmoeten. Niet alleen bordspelen, al is daar niets mis mee, maar digitaal doet mee. Veel kan ook digitaal. DigiTaal is ook creativiteiten aanboren. De digitale wereld is een taal apart. Het leren programmeren, omdat dat helemaal ook van nu is. Games ontwerpen. Muziek componeren, tekenen, schilderen en nog veel meer.

Ook bekendere kunstvormen zouden er mooi de ruimte in kunnen krijgen. Ruimten voor tekenen, schilderen, pottenbakken, etsen, kleien, gedichten schrijven enz. Het echte handwerk. Arts en Crafts in de breedste zin van het woord.

Kunstgeschiedenis, lezingen. De KCA zou daar heel mooi een plek kunnen hebben. Mooi centraal. De inrichting mag zo bij de kringloop vandaan. Voor de leeskamer een lekkere bank. Wat goede tafels, stoelen enzovoorts. Je komt er genoeg goede spullen tegen. Ook de spellen. En het geeft een andere sfeer. Of alles nieuw, als er geld voor is …

Maar waarom ook geen recycling? Het zou een prachtige bestemming zijn. Stel je voor dat het pand er niet meer zou staan. Dan moet Ervaar Maassluis weer naar een andere plek. Wat zou het Stadshart Maassluis dan geraakt worden. Ik zie er in een nachtmerrie al een wanstaltige blokkendoos voor in de plaats komen …

Het Sluishuis voor iedereen. Niet hetzelfde als de Koningshof, dat is anders. Een andere formule.

Het zou een prachtige aanvulling zijn en hopelijk de redding van dit geweldige pand.

Ik hoop van harte dat er iemand opstaat om hiervoor te gaan. Verpaupering tegengaan.

Een centrale toevoeging.

Een droomhuis, ‘Sluishuis’.

Dromen zijn niet altijd bedrog … Toch?

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik plus voor schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 257 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Elisabeth Warnaar

Elisabeth Warnaar

ELS WARNAAR | 2018 vaste columnist, daarna ad hoc | Art is't, Dichter, Fotograaf | Workshops Botanische Kunst | Boomredder |
www.elswarnaar.nl

3 Reacties

  1. André Bruijn
    8 april 2020 at 19:10

    Zeker Els, nu we meer binnen moeten blijven, is het nuttig ook te kunnen dromen over dat binnen. Een plek waar ook degenen die niet zomaar even binnen dromen, dan toch kunnen ‘binnendromen’. Ik help het je hopen een ‘huis om dromen doorheen te kunnen sluizen’.

  2. Leo van der Wel
    8 april 2020 at 10:49

    Ik kies voor het “Slakkenhuis” als naam.

  3. Aad Rieken
    8 april 2020 at 10:14

    De verpaupering is doorgegaan…,
    nadat de ‘Slijterij’ het pand verliet!