Quote


column nr: 40

Fatsoen… het is zo ver te zoeken tegenwoordig. Na Oud en Nieuw verwacht je, dat buurtbewoners, gewoon uit “fatsoen”, hun gebruikte vuurwerk opruimen. Zou toch de normaalste zaak van de wereld moeten zijn, je maakt puinzooi dus ruim je dat ook op. 

Maar nee, het schijnt erg moeilijk te zijn “je eigen puinzooi “ op te ruimen. We zien het ook in onze wijk. Het zijn steevast dezelfde personen die overal maling aan hebben, hun auto parkeren op stoepen, in bochten, hun tuin gebruiken als dumpplaats voor van alles en nog wat. Grofvuil buiten zetten wanneer het niet opgehaald wordt, immers dan ben je het zelf kwijt, toch? Hun zooi laten liggen voor een ander of sterker nog voor de gemeentelijke reinigingsmedewerkers immers “we betalen toch daarvoor”.

Zouden ouders er over nadenken dat daar waar zíj verzaken, in ogen van vele, zij dit onfatsoenlijk gedrag ook mee geven aan hun kinderen, wat voor een voorbeeld geef je?

Petje af voor de mannen van de gemeentereiniging die weer een flinke klus hadden om de puinzooi na Oud en Nieuw op te ruimen. Maar ook petje af voor allen die in de nacht van Oud en Nieuw hebben moeten werken, gezorgd hebben dat brandjes werden geblust, dat gewonden snel afgevoerd konden worden naar het (oog)ziekenhuis, waar artsen en verpleging klaar stonden,. Petje af voor de politie die daar was waar het uit de hand dreigde te lopen. Allemaal mensen die niet thuis waren met Oud en Nieuw, terwijl wij dat wel waren en het nieuwe jaar in gingen met vrienden en/of familie.

Hadden ze maar een ander beroep moeten kiezen”, hoor ik wel eens zeggen. Kolder, er is een zeer grote groep Nederlanders die in (vol)continue diensten werken zodat jij en ik op tijd onze voedingsmiddelen in de schappen kunnen vinden, die zorgen voor stroom en water, voor reparaties aan de snelwegen enzovoort, enzvoort. Allemaal voor jou en mij.

Wij zijn dan ook blij zijn dat we in een straat wonen waar men wel dat fatsoen heeft en de bezem pakt ook al is de zooi niet door ons als bewoners veroorzaakt. Sowieso hebben wij een heel leuke straat met goed onderling contact waar we ook “samen” klussen oppakken, waar er verbondenheid is. Waar ook even wat vuil rapen op een willekeurige dag rondom je huis de normaalste zaak van de wereld is. Ja, het is prettig wonen in onze straat en wijk.

Dan pak je de bezem om het vuurwerk in je straat op te ruimen, wat niet eens door jou is aangestoken. Als je dan toch bezig bent, dan veeg je gelijk alle bladeren in de parkeervakken naar de straatkant, groenbakken erbij, wat buurtjes sluiten aan. Kijk… dat vind ik nou geweldig.

Mijn wens voor 2020 is dat het fatsoen terugkeert, dat lontjes langer worden in plaats van steeds korter, ik vrees dat mijn wens niet uit zal komen.


Yvonne Boeckx

Yvonne Boeckx

Yvonne Boeckx | Zaterdagcolumnist (2 wekelijks) | Maassluis.Nu

5 Reacties

  1. jan van den Hoek
    4 januari 2020 at 11:20

    Ja vroeger was dit allemaal normaal, Als vroeger er iemand wat van zei dan luisterde je, als je nu ergens iets over zegt sta je in het AD met ernstige verwondingen dus Yvon ga maar lekker dromen want het is allemaal vergeefs.

  2. Martina
    4 januari 2020 at 10:10

    Ik ken niet eens de nieuwe bewoners die in onze straat zijn komen wonen. Als de postbesteller bij je aanbelt om te vragen of je een pakket van nummer zoveel aan wilt nemen, moet je vragen: voor wie?? Er is totaal geen verbondenheid en saamhorigheid meer.

  3. Evelien
    4 januari 2020 at 10:08

    Dit zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn: ruim je eigen rotzooi op! Wij gaven onze kinderen op nieuwjaarsochtend een bezem en een vuilniszak en binnen een mum kwamen de andere buren met hun kinderen in onze straat mee helpen vegen….Onze kinderen zijn nu volwassen ouders en geven dit ook door aan hun kroost✊👍

  4. Agna
    4 januari 2020 at 09:21

    De quote boven deze column nr 40 is volgens mij de basis. Je bent een deel van de wereld waarin je leeft, draag daar dus zorg voor.

  5. Marja Gerkema
    4 januari 2020 at 09:13

    Wat vroeger zo gewoon was: je eigen rommel opruimen, saamhorigheid, omzien naar elkaar, respect, elkaar de helpende hand toesteken, laten we hopen dat iedereen dat in 2020 weer omarmt..