Stichting Publieke Evenementen Maassluis (SPEM) zal in Maassluis verschillende activiteiten organiseren in het kader van 75 jaar vrijheid in Maassluis. Een van deze activiteiten is dat er elke week een Maassluizer vertelt over zijn of haar idee wat vrijheid eigenlijk is.

 

alle voorgaande columns: SPEM – columns

column nr: 40

© spem

Hoe lang nog? Een van de belangrijkste vragen die altijd, elke dag meerdere keren terugkomt. Tot hoe laat zit je op school vandaag? Hoe laat ben je thuis? Hoeveel jaar moet jij nog werken? Hoe lang heb je nog te leven, kon de dokter je vertellen hoeveel tijd je nog hebt?

Het is een vraag die je naar de vrijheid zou moeten leiden. Het einde van de schooldag, eindelijk pensioen, eindelijk vakantie. Maar het is eigenlijk een heel beperkende vraag. Hoe ver moet je nog tot je bestemming? En het klinkt als een dooddoener maar de reis zelf is minstens zo belangrijk als de bestemming.

Hoe lang nog? Hoe vaak moet die vraag niet gesteld zijn in de Tweede Wereldoorlog? Los van de vraag of er toen influencers bestonden, was ‘niet meer mee doen’ niet aan de orde. ‘Nicht im frage’ is een gevoelige uitdrukking in dit verband. Maar meer treffend kun je het eigenlijk niet vinden. De Duitsers bepaalden alles. De vrijheidsinperking, de avondklok, je gaan en je staan. En elke keer kwamen er nieuwe regels bij. Werden er Joden opgehaald. Werden er mannen te werk gesteld. Voedsel op de bon. Wij kunnen ons daar totaal niets bij voorstellen. En het duurde jaren.

Ik zeg het wel eens gekscherend. “In 1944 waren er echt geen moeders die zeiden ‘Nou kind, nog tien maanden volhouden, dan komen de geallieerden.’” Er was zeker in de eerste jaren geen enkel zicht op een einde aan de oorlog. En dat zet me vaak aan het denken. Wat moeten ze in die tijd een geduld hebben gehad en geleefd hebben in complete armoede.

Ik kan dan ook niet omgaan met gemekker over 1,5 meter afstand door corona. Is dat echt alles wat je moet opgeven in je luxe bestaan anno 2020? Leef vandaag en geniet van wat er is en wat je hebt, niet van wat je had of dacht te kunnen krijgen. Je zal morgen sterven met het idee dat je nog 1.000 euro tegoed hebt van Mark Rutte, zeg. Er vluchten mensen uit alle werelddelen om hier in vrijheid te kunnen leven, al was het maar één dag.

Roger van der Kraan


© spem

Stichting Publieke Evenementen Maassluis

Stichting Publieke Evenementen Maassluis

SPEM | De Stichting Publieke Evenementen Maassluis is opgericht om de activiteiten in het kader van 75 jaar Vrijheid te organiseren, begeleiden en te coördineren.

6 Reacties

  1. Bregje
    10 oktober 2020 at 08:54

    Ik zei ook al hier thuis. Kom op! Wij hebben het nog lang niet zo slecht als de mensen toen in de oorlog! Die konden, mochten en hadden nog veel minder!
    Het is niet fijn, niet leuk. Het is een eenzame tijd. Maar ook daarin kunnen we nu veel meer dan vroeger! (Social media). Kom op!

  2. Agna
    9 oktober 2020 at 22:54

    Top geschreven Roger.

    Mijn mening : Je bent in het leven voor het grootste deel ” de regisseur van je eigen film.”

  3. Mark
    9 oktober 2020 at 21:58

    Het is een volstrek legitieme vraag om je af te vragen hoe lang deze situatie nog gaat duren. Het is zwaar overdreven en misplaatst om deze vraag te vergelijken met de situatie in de Tweede Wereld oorlog. Tip! Als het ‘gemekker’ je te veel wordt dan kun je ook je telefoon of televisie gewoon uitzetten.

  4. Barry Voeten
    9 oktober 2020 at 18:38

    Helaas is die 1,5 meter alleen maar afleiding. Van hetgeen het eigenlijk om gaat. De economie, het geldsysteem dat ons allen onder controle houdt, is al sinds 2008 meer dan defect. Met de bijkomende problemen wordt zo meteen de hele boel opgerold. Dan valt het niet op, lijkt het net of het door de corona kwam, maar het is al jaren onvermijdelijk. Niet alleen mijn mening, maar ook die van serieuze columnisten als bij deze site.

    https://www.amsterdamgold.com/info/goudnieuws/geen-categorie/machtsgreep/

  5. Hans
    9 oktober 2020 at 14:32

    Helemaal mee eens. Wat een geklaag tegenwoordig. Ik denk dat niemand de beperkingen fijn vind. Maar we kunnen nog steeds naar buiten wanneer we willen. Het enige wat wordt gevraagd is een beetje met elkaar rekening te houden