Cindy van der Houven

Broerlief is inmiddels erg klaar met de VVD, waar ik dat een aantal jaar geleden al was. Wat dat betreft is hij een stuk geduldiger geweest. Nu is hij zoekende naar de beste partij voor hem. Hij zegt daar in mijn ogen heel verstandige dingen over …

… heb je die gekke juf weer met die ouderwetse meuk. Het viel reuze mee. Sterker nog: “Wow, wat vet!” en … Mooie gelegenheid voor een écht gesprek. En hij stelde me overal voor als zijn nieuwe vriendin. Daar ging mijn smetteloze reputatie. Dat mensen daarin trappen …

Alle opsmuk en glimmende auto’s ten spijt, de politiek is niet mijn wereld en eerlijk gezegd ook niet de wereld die ik mijn leerlingen over tien jaar gun. Wat moet ik ze vertellen? ‘De wereld is niet eerlijk, maar we verwachten dat wel van jou?’ …

Waarom ik dit allemaal vertel? De overlast van jeugd in de Burgemeesterswijk, waar ik de laatste twee columns aan gewijd heb, zette me aan het denken over alle zorgvormen die in de loop der eeuwen het licht zagen en ook waar we nu zijn met de hulpverlening. Vorige keer vertelde ik al …

Tijdens de discussie komen de huidige schotten tussen bijvoorbeeld scholen en wijkteams ter sprake. Het blijkt in de praktijk nog niet altijd soepel te lopen met de communicatie (verbinding!).

Dan kun je leuk op school allerlei woorden leren, maar alpinist wordt je ook niet door de kaarten van gebergtes uit je hoofd te leren.

Burgemeesterwijk? Een andere aanpak, een manier vinden om dat bekende eindeloze gemodder kwijt te raken en steviger aan te kunnen pakken door de specialisten. Er mag meer druk worden uitgevoerd om deel te nemen en bij weigering mogen daar consequenties aan zitten.

Dat ik ‘best een dom en eng mens was’, om aan te merken dat de man in kwestie vanuit een duidelijk aanwijsbare oorzaak handelde.