Persoonlijk

We hebben de ‘bemensing’ van de dinsdagcolumn bijna rond, Meerdere columnisten vanaf augustus op deze dag in de week. Wie er dan schrijft? Dát is onze cliffhanger…

Zo een aanslag, zo een ramp.
Er spoken vragen door mij hoofd. Mag je gewoon doorgaan met leven alsof het slechts een rimpeltje is in de oceaan van het leven?

En dan is er de namenlijst. Ik lees hem door en voel me een voyeur. Hele gezinnen zijn omgekomen. Ook in Maassluis heerst rouw.

Verbijsterend vond ik in dat verband de vertoonde geestelijke lacunes van het roodharige meisje, dat vroeger enorm gepest was en nu het lef had om die irritante klasgenoten weer onder ogen te komen. Ze bleek geen enkele jongen meer te kennen. Alsof er delen van haar harde schijf waren gewist.

Blijkt Maassluis toch minder stads dan het zich graag voordoet. Ik zal niet zeggen plattelands maar ik moest er wel even aan denken.

Op dit soort momenten wil ik graag advies. En ook wel iemand die zegt: “Ga jij maar lekker slapen, het komt wel goed”. Zal ik manlief wakker maken?

Een oude, vergeten foto die plotseling opduikt. Dat je over …

De maand juli is voor de dinsdagcolumn dit jaar een schakelmaand. Martijn nam afscheid en vanaf augustus treden nieuwe columnisten. We houden de namen nog even voor ons, maar houdt ons in de gaten. Voordat je het weet is het zover. Geniet van de zon, heb een mooie vakantie, maar blijf wel ons nieuws volgen.