Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Opgaande in alle intensiteit die wereldwijd zichtbaar en voelbaar is, ervaar ik altijd een verlangen me te richten op helden, op pioniers die hun leven inzetten om binnen hun mogelijkheden – in hun omgeving – de wereld mooier te maken. Helden die ons meenemen in hun idealen die ze niet alleen in woorden kleden, maar bovenal leven. Een ondersteunende en inspirerende kracht zijn te midden van al het lijden dat zich om hen heen ontvouwt. Ligt er in ons allemaal een held verscholen die met de juiste aansturing naar voren kan treden? Een lichtpuntje zijn in de duisternis? Ik denk een noodzaak in deze tijden.

Het is vrijdagavond, ik loop naar m’n boekenkast en pak het dagboek van Etty Hillesum-‘Het Werk’ 1941-1943. Een bijzondere vrouw met een bijzonder verhaal. Haar leven en kijk op de werkelijke mens en wereld te midden van een gruwelijke oorlog, laat zijn sporen achter.

Kernachtig omschrijft de uitgever:

“(…) zij schreef een indrukwekkend, bezield en universeel werk. Met haar intelligente en sensitieve geest ontworstelde zij zich aan machten die uit waren op de ondergang van haar en haar Joodse medemensen. Zij wist zich in haar schrijven als het ware te verheffen boven de terreur die zich overal om haar heen voltrok.

Wanneer Etty in kamp Westerbork terechtkomt, waar ze geconfronteerd wordt met het ontzaglijke leed van de transporten die elke week naar het oosten vertrekken, weet zij nog eens te meer gestalte te geven aan haar radicale ethiek en bewogenheid met anderen.”

Ik ben diep onder de indruk van haar leven.
Haar dagboek laat een innerlijke groei zien, ze maakt zichtbaar hoe ze haar persoonlijkheid optilt tot een held … Ze ontwikkelt het vermogen om uiteindelijk vanuit vrije wil ervoor te kiezen in het kamp te blijven; ze wil een ondersteunende kracht zijn voor de mensen.

Ik citeer een paar ervaringen die ze met ons deelt:

“IJdelheid en hoogmoed, naijver, verlangen naar lof, geld, (…) ieder die een belangrijk werk onderneemt, dient zichzelf vergeten.”

“Het is soms nauwelijks te verwerken en te bevatten wat mensen op deze aarde elkaar aandoen in deze losgebroken tijden. Maar daarvoor sluit ik me niet op in mijn kamer. Ik blijf alles onder ogen zien en wil voor niets weglopen. Van de ergste misdaden tracht ik iets te begrijpen en te doorgronden en ik tracht altijd weer die naakte mens op te sporen die dikwijls niet terug te vinden is middenin de monstrueuze ruïnes van zijn zinneloze daden.”

“Ik wilde alleen maar dit zeggen: de ellende is werkelijk groot en toch loop ik dikwijls, later op de avond, als de dag achter je in een diepte weggezonken is, met een veerkrachtige pas langs het prikkeldraad en dan stijgt er altijd weer uit mijn hart naar boven — ik kan er niets aan doen, het is nu eenmaal zo, het is een elementaire kracht —dit leven is iets prachtigs en iets groots, we moeten nog een hele nieuwe wereld opbouwen later — en tegen iedere wandaad te meer en gruwelijkheid te meer hebben wij een stukje liefde en goedheid te meer tegenover te stellen, dat we in onszelf veroveren moeten. We mogen wel lijden, maar we mogen er niet onder bezwijken. En als we deze tijd overleven, naar lichaam en naar ziel, maar vooral naar ziel, zonder verbittering, zonder haat, dan hebben we ook het recht een woord mee te spreken na de oorlog. Misschien ben ik wel een ambitieuze vrouw: ik zou een heel klein woordje mee willen spreken.”

“Ik zal proberen jullie te beschrijven hoe ik me voel. (…) Wanneer een spin haar web weeft, werpt ze dan al niet de hoofddraden vooruit en klimt ze er dan niet zelf achteraan? De hoofdweg van mijn leven strekt zich al een heel eind voor me uit en reikt al in een andere wereld. Het is net of alles wat hier gebeurt en wat nog gebeuren zal, al ergens in me verdisconteerd is, ik heb het al verwerkt en doorleefd en bouw al mee aan een maatschappij na deze. Het leven hier kost me niet veel van mijn wezenlijke kracht – lichamelijk takelt men misschien wel een beetje af en men is bodemloos bedroefd dikwijls — maar in de kern wordt men steeds sterker. Ik wilde dat het jullie en al mijn vrienden ook zo ging, het is nodig, we hebben nog veel te beleven en veel te werken samen. En daarom roep ik jullie toe: blijven jullie op een innerlijke post (…)”

Ik denk aan Etty’s grote ideaal: het verbannen van haat uit onszelf en daarmee uit de wereld.
Voor mij betekent dit een oproep aan de held in ons, iets wat we in ons dagelijks leven leidend kunnen laten zijn.

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 213 lezers


Patricia van Lingen

Patricia van Lingen

Patricia van Lingen | activiteitenbegeleidster | buurtcentrum De Hooftzaak |
verbinding verwondering inspiratie | Dichteres | Boomredder