De opvolger van Britt heeft zich nog niet officieel gemeld. Gelukkig vindt Jeroen het leuk om weer een invalbeurt te doen


Redactie

column nr : 2

In alle vrijheid: Mag het ook over Maassluis gaan? Met mijn vorige column had ik blijkbaar een klein bommetje geplaatst onder de inwoners van Maassluis…

Heel raar, want als er goed was gelezen, dan was de essentie duidelijk geweest. Het verschil tussen de journalist, columnist en dichter. Je kon wel gelijk zien wie er reageert en wie niet. Haal een politieke partij aan en de stemmers staan op de achterste benen. Haal een dichter aan met de woorden minder, minder, minder… Het sloeg in als een bom!

Het verrassende was dat de essentie door sommigen niet begrepen werd, of dat men daar maar – voor het gemak – overheen las.

Een opmerking van een lezer was: Mag het ook over Maassluis gaan?

Vooruit dan maar…

Nu ben ik dagelijks in Maassluis, mijn vriendin woont daar. Ik haal haar op uit het werk, wij rijden samen naar haar huis, eten daar, slapen daar. De volgende ochtend breng ik haar weer naar het werk om vervolgens naar mijn eigen huisje te gaan in Maasland, waar we vaak ook onze vrije weekenden besteden en als ze een dag vrij heeft naar toe gaan om wat te lezen of in mijn geval te schrijven. Af en toe gaan we naar de Waterweg, cruiseschepen kijken en foto’s maken. Verbazingwekkend dat er meer schepen voorbij komen dan de metro…

Een enkele keer gaan we naar de Koningshoek, waar we dan ongeveer een kwartier tot een half uur ons “vermaken”, even snel winkel in, winkel uit. De Koningshoek is dan wel netjes opgeknapt, maar om nu te zeggen “laat ik daar eens lekker gaan winkelen”, dat nu ook weer niet. Ik geef er niks om. Haal wat ik nodig heb, of ga even kijken om mij te laten informeren, denk er nog even over na en ga het dan later toch maar weer halen bij de ondernemer in de Koningshoek. Hoewel ik ook weet dat het via internet soms vele malen goedkoper te verkrijgen is, maar ja, hoe doe je dat dan als er iets kapot is. Nee, dan liever gewoon in de winkel, kijken en aanraken wat je koopt en vertrouwen in de lokale ondernemer. Kopen we het daar niet, dan staat er zo weer een winkel leeg.

Afijn, Maassluis dus. Laat ik dan niet vergeten dat we ook naar de dichtersavonden gaan van Woordkunst eens in de twee maanden. Een avond vol gezelligheid, mensen ontmoeten, gedichten en verhalen luisteren, er van leren en genieten van de soms prachtige gedachte kronkels van onze dichters en woordkunstenaars. Ik geniet ervan!

Tja, Maassluis… het is als elk dorp of stad, ik heb er niet veel mee. Met de mensen wel, maar dat heb ik overal. Ik ben dichter, columnist en journalist. Dus spreek ik veel mensen, hoor hun mening aan en neem in mij op. Vervolgens komt er dan soms weer een schrijfseltje uit.

Nee, ik heb het niet zo op dorpen en steden, plaatsen waar je dan verplicht “thuis” moet zijn. Ik heb een huisje in Maasland, daar staan mijn spullen en kan ik schrijven, het is er heerlijk rustig en eind van de middag ga ik dan weer naar Maassluis om samen te zijn met mijn vriendin. Ook dan heb ik het prima naar mijn zin in Maassluis.

Nederland heeft mooie en minder mooie plekken, ik kan mij overal thuis voelen. Zelfs in het buitenland. Heb mooie plekken gezien de afgelopen jaren in verband met het werk. Maar om mij ergens ‘thuis’ te voelen…

Ik ben dan toch meer een wereldburger, denk ik. Zolang er mensen zijn waar ik mee kan praten, mijn mening kan delen en hun kant van een verhaal kan aanhoren, heb ik het naar mijn zin. Als de omgeving dan ook nog eens mooi is en inspiratie brengt, dan ben ik helemaal een gelukkig mens!

En die vrijheid gun ik iedereen.

 


 

Jeroen den Harder

Jeroen den Harder

Jeroen den Harder | 2010-11 VRIJDAGCOLUMNIST 1x per 2 weken | Journalist en Columnist bij Pijnacker-Nootdorp.tv - Feel Good Radio | Dichter

4 Reacties

  1. J. de V
    6 mei 2019 at 11:31

    Tja, iedereen zijn meug. Zelf heb ik veel behoefte aan hechting met de lokale gemeenschap, tradities, de gedeelde tongval enzovoorts. Vind ik prachtig en voel mij thuis zelfs als ik niet in mijn eigen straat loop.

  2. Marja Gerkema
    6 mei 2019 at 11:09

    Home is where the heart is….

  3. Jeroen
    6 mei 2019 at 07:11

    Maar om mij ergens ‘thuis’ te voelen…

    Ik ben dan toch meer een wereldburger, denk ik.

  4. Aad Rieken
    5 mei 2019 at 11:56

    “Jeroen roept het Harder;

    Maassluis is niet mijn thuis.,
    na ‘t Scheur, snel naar huis!”