Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Ik daal de Wip af waar wijnrestaurant Grand Cru troosteloos erbij staat. Het pand staat te koop. Alweer. Ik groet de heren op het bankje bij Ervaar Maassluis en steek door naar de Zuidvliet.

Een moment sta ik stil bij Ed Schoenservice. Het is alweer even geleden dat dit bedrijfje is overgenomen. De huidige eigenaar ziet mij en zwaait vriendelijk. Het lijkt mij een aardige, hardwerkende man.

Een heer komt naar buiten met een postpakketje onder zijn arm. Hij blaast en zucht. Ik vraag hem of het wellicht een zwaar pakje is.

Hij stopt en glimlacht: ”Nee, dat valt reuze mee. Ik zucht omdat het de derde keer is dat ik voor dit ene pakketje moest langskomen. De pakketbezorgdienst, ik zal maar geen naam noemen, heeft er weer eens een zooitje van gemaakt. En die arme meneer Ed kan er ook niets aan doen. Hij is ontzettend gedienstig en geduldig geweest. Hij heeft voor mij zonder veel hoop iedere keer lopen zoeken, iedere keer als ik langskwam.”

Ik verbaas mij en vraag: “Hoe kan dat? Ze sturen toch een bericht wanneer ze het hier afgeleverd hebben?”

Hij kijkt gelaten: “Tja. Dat is de theorie, In de praktijk bakken ze er weinig van. De ene keer krijg je geen bericht en ligt het pakket op je te wachten. De andere keer krijg je drie berichten maar is het pakket helemaal niet aangekomen. Wat een onbetrouwbare pakketdienst.”

Ik bedenk ineens hoe het bij mij thuis gaat: “U heeft gelijk. Nu u het zo zegt. Ik neem af en toe een pakketje aan voor buren. Ze zeggen dan dat ze het melden aan de geadresseerde. Mooi niet. Ik moet zelf er erg in houden en de buurtjes attenderen op het feit dat er iets is afgeleverd.”

“Ja, breek me de bek niet open, Het is treurig gesteld met de service. Afijn, ik heb nu mijn pakje. Vrouwlief zal er blij mee zijn. Het is namelijk een cadeau voor haar verjaardag. Ze was vorige week jarig, maar er kwam niks. Ik stond voor Jan L en kreeg aanvankelijk de wind van voren. Zij dacht dat ik die datum vergeten was.”

Wij lachen beiden een beetje schaapachtig, hulpeloos, overgeleverd aan de willekeur van een anonieme bedrijf.

Hij gaat verder en ik zeg als afscheid: ”We zullen maar zeggen dat het de vooruitgang is.”

Ik zie hem met snelle pas richting de parkeerplaats stevenen. Het lijkt mij wat overbodig, want een echt goedmakertje zal het niet zijn. Op mijn gemak loop ik door en zodra ik Kevin’s binnenstap, ontspan ik. Ik bestel een jenever, mijn vaste prik. Voordat ik mij aan de stamtafel hebt genesteld, is de vriendelijke jongedame er al.

“Zo dat is snel, dat is een pak van mijn hart. Waren de pakketdiensten maar zo snel.”

Ze kijkt even verwonderd, maar kent mij immiddels goed genoeg en beaamt het.

“Op jouw snelle service”, proost ik met een knipoog.

Santjes!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 368 lezers



Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Krook

Krook

KROOK | Schrijver over gedachtenkronkels van gewone mensen en dingen die voorbijgaan | Leven in de kantlijn van het bestaan | Ziener van het ongeziene | Ertoe doen waar het er niet toedoet | Midden in het Niemendal Maassluis