MAASSLUIS | Soms stoppen mensen op hun hoogtepunt met veel bombarie. Anderen verdwijnen stilletjes naar de achtergrond. We kennen Bea Scheurwater als voorvechter voor eerlijke politiek, voor de menselijke maat in de zorg, voor de dierenopvang. Ze is vraagbaak, steun en vangnet voor een familielid. Ze was lid van een milieu werkgroep van de Bewonerscommissie Verto met aandachtsgebied geluidsoverlast van de A20 en gasboringen in het Westland. Ook schreef zij 80 columns op maassluis.nu die hun weg vonden naar voor- en tegenstanders.
De jaren beginnen te tellen voor Bea en daarom heeft zij besloten achter de meeste activiteiten een punt te zetten. Onderstaande schrijven beschouwt zij als een ‘afscheidsbrief’.
Bea, bedankt voor al jouw inzet.
Beste inwoners van Maassluis,
Het leven bestaat uit beslissingen nemen en nu is weer zo’n moment voor mij.
Veel vrijwilligerswerk mogen doen. Bewonerscommissie, columns geschreven. Nu is het tijd echt terug te treden. Andere tijden, andere manieren, tijd voor nieuwe gezichten en methodes.
Schrijven heb ik altijd graag gedaan, maar nu doe ik het alleen nog om dingen van me af te schrijven.
Ik blik nog even terug: Vertrouwen op jouw innerlijke stem, de stem van jouw geweten, jouw principes trouw blijven. Het zijn moeilijke tijden.
Wat ik geleerd heb: Accepteren dat het gaat om de Liefde voor alles wat leeft, groeit en bloeit, kortweg, we zijn allemaal schepselen, net als de dieren en de bomen… De mens is niets meer en niets minder dan dieren en de flora. Alles wat we nodig hebben is in de natuur aanwezig, op elkaar afgestemd. Maar je moet het wel durven, willen en kunnen zien. Zonder de zon en de aarde en het hemelwater is er geen leven mogelijk. En de mens kan geen Leven scheppen, dwz met een hart en een ziel, een geweten, gevoel, ergo met mededogen en afwegingen maken.
Een mens wordt beïnvloed, door zijn genen, wat hem voorgeleefd wordt in het gezin, familie waarin hij/ zij geboren wordt. Daar komt dan nog de school bij, vriendjes en hun thuis, de religies en de cultuur.
Wat universeel is en altijd geweest is zijn de normen en waarden, terug te vinden in elke cultuur waar ook ter wereld.
Behandel uw medeschepselen met respect, behandel hen zoals u zelf behandeld wilt worden, schiet niet direct in de cirkel van wrok en wraak. Vergeef, nobody is perfect, we zeggen allemaal wel eens wat, zonder de bedoeling een ander te kwetsen, kijk en leef vanuit uw hart, NIET om uw geweten te sussen of uw schuldgevoelens af te kopen. Maar uit nederigheid en het besef dat het gaat om het geheel, laat uw ego los, de serie The road to Dharma (plicht) was voor mij een eye opener. Nooit te oud om te leren.
Ook de series met Sinan Can, onlangs nog in kloostergasten, Lale Guhl trouwens ook gezien. Beiden met andere roots, maar met een open mind en geest. Dikke pluim. Tegenwoordig worden hele volkeren, naties op één hoop gegooid als we de (politieke/religieuze) leider niet pruimen.
We zijn in de westerse cultuur onze ziel kwijtgeraakt. Slaaf van onze bezittingen geworden, met name geld.
De mens gaat het nooit winnen van de natuur, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami’s, orkanen. We willen het blijkbaar maar niet inzien.
En hoe beschaafd/wijs zijn wij eigenlijk? Hoeveel meningen als wetenschappelijk bewijs aanvaard, moeten er tegenwoordig niet worden aangepast? Neem nu de Romeinen, dat waren letterlijk en figuurlijk bruggenbouwers en die bruggen staan NOG. Architecten, wegenbouwers en soldaten. Zij hadden stromend water naast hun “flat” gebouwen, badhuizen, vloerverwarming, toiletten met stromend water. Ze hadden ook meer tolerantie op religieus gebied. Wat toen en nu nog is de intolerantie van machthebbers. En die hun macht ge(mis)bruiken helaas.
Ik wens u allen veel kracht, licht en vertrouwen toe voor de toekomst.
Hoop doet leven.
Bea Scheurwater
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
2 Reacties
Lieve Bea,
Wat een bijzonder moment — een fase waarin je afscheid neemt van een deel van je bezigheden, maar waarin je gelukkig niet helemaal verdwijnt uit het veld. Het besluit om te stoppen met het schrijven van columns en een deel van je vrijwilligerswerk vraagt moed, reflectie én zelfkennis. Dat je dit met zorg en bewuste intentie hebt gedaan, siert je.
Je columns hebben velen geraakt: met je woorden wist je niet alleen te informeren en inspireren, maar vooral ook te verbinden. Je had altijd oog voor wat ertoe doet, met een scherpzinnig inzicht en een warme pen. Wat zal jouw stem gemist worden op papier — maar wat fijn dat we je nog niet helemaal hoeven los te laten.
Ook in je vrijwilligerswerk heb je je hart laten spreken. Met toewijding, energie en een groot verantwoordelijkheidsgevoel heb je je ingezet voor anderen. En al neem je een stapje terug, het is geruststellend te weten dat jouw betrokkenheid blijft – al is het nu wat meer op de achtergrond.
Soms vraagt het leven ons om ruimte te maken voor andere dingen, nieuwe vormen van balans of gewoon wat meer rust. Ik hoop dat deze verandering jou ook nieuwe inspiratie, tijd en innerlijke vrijheid mag brengen. Je hebt zóveel gegeven – nu mag er ook iets naar jou terugstromen.
Ik bewonder je besluit, en ik blijf uitkijken naar alles wat jij, op jouw manier en in jouw tijd, nog zult brengen. Achter de schermen of daarbuiten: jouw aanwezigheid blijft van waarde.
Met bewondering en een warme groet,
Martin Reul
Ik schrok mij in eerste instantie rot, want : het is mooi geweest.
Tja, je leest en hoort zulke rare dingen tegenwoordig .
Maar gelukkig, mevrouw Scheurwater bedoelde er iets anders mee.
Neemt niet weg als je realistisch ingesteld bent,
het leven een grote aftakeling is tot je dood bent.
Een cyclus dus.