Stadsgedicht(26): Lichaamstaal

Lichaamstaal

Dat je lichaam plots hard ‘stóp!’ zegt
-gewoonweg even niet meer wil-
en jou zenuwachtig toebijt:
‘Dapperdomme onverschil!’

Voel de pijn, voel de breuk tussen
gaan en tussen stop tussen
welkom en heel leuk tussen
‘donder ff op’

‘Je hoorde mij niet goed,
deed alsof je niet kon voelen
maar nu zal je, ja nu zal je
ja nu zal je, nu je moet
-want gezegd heb ik genoeg-
‘ik heb genoeg, ik heb genoeg’
echter zwijg ik plots inenen
terwijl jij net om me vroeg’

Kijk nu zelf maar wat je (niet) doet,
lopen voelen lijkt me goed
ook al doe je liefst iets anders
laag dat ooglid, hoog die voet.

Gun je dat je snel weer opstaat
in je kop en ook rechtop
-maar pas als het écht weer goed gaat-
anders schreeuwt je lijf weer ‘stóp!’

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia