Column: Afscheid

Afscheid. Vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken. Soms geheel onverwachts en soms leef je ernaartoe. Naarmate je ouder wordt schijn je er meer mee te maken te krijgen. Helaas begon dit voor mij al op mijn 15^e verjaardag. Mijn opa lag in het ziekenhuis en die had het aan zijn hart. Uiteindelijk is hij overleden aan de gevolgen hiervan. Voor het eerst definitief afscheid nemen van een geliefd persoon. Dit was zo iets heftigs in mijn leven en ging ik dit nog meer meemaken?

Uiteindelijk 4 jaar later werd mijn andere opa ziek en ook hij kwam uiteindelijk te overlijden. Dus we kregen weer een afscheid van een geliefd persoon. Zo moeilijk om je vader met zoveel verdriet te zien omdat zijn vader was overleden, oma bleef ook achter zonder haar man. Al met al gingen er weer een paar maanden overheen en oma kwam 4 maanden later ook te overlijden, dus daar gingen we weer. Het leek wel alsof mijn vader instortte met zoveel verdriet. En dit deed mij ook heel veel pijn om te zien. Ook kwam mijn tante al veel te vroeg te overlijden, de borstkanker had ze eerder overwonnen maar deze was teruggekomen in haar lichaam. Ze hadden haar gevonden in haar bed overleden op een veel te jonge leeftijd. Dus toch: zodra ik ouder wordt, komen er steeds meer mensen te overlijden?

Nee hier moest ik maar niet al te veel over nadenken geloof ik. Dit maakte mij weer veel te bang. Alsof ik zelf bang zou worden voor de dood terwijl dit gewoon – helaas – bij het leven hoort? Nee! Hierover moest ik maar niet teveel nadenken en gewoon lekker doorgaan met het leven en vooral … genieten Sandra! Maar toch houdt dit mij vaak nog bezig. Ik ben iemand die moeilijk afscheid kan nemen. Afscheid nemen van mijn beestjes vind ik al lastig zat.

In 2009 moest ik afscheid nemen van mijn lieve vader. Dit viel mij pas echt zwaar, maar ook hier ben ik bovenop gekomen. Al denk ik nog wel bijna elke dag aan hem terug met veel verdriet. Vergeten doe ik dit nooit.

Ik weet wel dat je gewoon elke dag moet genieten van de leuke en vooral mooie dingen in het leven. Want een ongeluk zit in een klein hoekje. Zoals vorige week. Ik kreeg het bericht dat mijn tante een zwaar ongeval had gekregen met een vrachtwagen. En ze was er slecht aan toe. Een week lang hebben we in onzekerheid gezeten omdat ze kritiek lag. Tot we afgelopen maandag te horen kregen dat mijn tante was overleden aan teveel complicaties na het ongeval. Op deze manier iemand verliezen doet pijn.

Vanmiddag heb ik afscheid van haar kunnen nemen en dit deed echt wel heel veel pijn.

Lieve tante, ik ga u zo ontzettend missen! X