Column (1) : Politiek handjeklap

Het zijn nog de vakantieweken. Daarom vandaag een gastcolumn. En die gaat toch over politiek.

Handje klap in de politiek – waarom geen hoofdelijke stemming?

Laat ik als eerste zeggen dat ik, gezien de vele gesprekken die ik bijwoon namens en met de BC de Vliet betreffende de Vliet sloop en nieuwbouw, niet politiek vakbekwaam ben. Ik volg mijn gevoel en ik strijd voor een kwetsbare groep mensen.

Gezien de komende gemeentelijke verkiezingen en de soap in Den Haag heb ik natuurlijk wel een mening als burger zijnde. Gelukkig mag dit in een democratisch land, alhoewel je je dan wel weer afvraagt in hoeverre mijn en jouw mening een luisterend oor krijgt. Luisterend misschien dan wel maar uitvoerend…..dat ligt dan weer net even anders, immers 9 van de 10 keer is een en ander al beklonken achter gesloten deuren.

Volgens menigeen van de Maassluise politiek ben ik te rechtstreeks, zou ik geschikt kunnen zijn voor de politiek maar dan moet ik nog “leren” mij in een grijs gebied te begeven. Met andere woorden, ik zou het spel moeten leren spelen.

Is het spel wel zo eerlijk, oprecht en democratisch?

Ik verbaas mij over woorden zoals “het heeft onze aandacht” …”wij zullen hier zeker over gaan nadenken” … “ïk kom hier zo spoedig mogelijk op terug” …”er moeten maatregelen worden genomen”… Dan nog maar niet te spreken over woorden zoals : uitdagingen, nieuwe kansen, leermomenten, duurzamer, het bewerkstelligen, het waarbogen van, leefbaarheid en wat dacht je van substantieel, stroomlijnen en unieke tijden. Volgens de Top 5 van verkiezingstaal zijn deze woorden loze kreten, overdadig, containerwoorden, oubollig en vele slagen om de arm.

Wij zijn zo’n passief volk, we mopperen en discussiëren wat af aan de tafel, in gezelschap al dan niet met een borrel, we hebben allemaal een mening en doen er geen moer mee. Geef mij de Fransen maar … niet lullen maar poetsen! Gechargeerd gezegd: “Ergens niet mee eens? De straat op om te strijden voor het onrecht wat hun aangedaan wordt.” Of dat de ultieme oplossing is, dat is een andere discussie. Dat de Franse bevolking iets doet is in ieder geval lovend. Voorlopig gaan zij nu nog met 62 met pensioen en gaat men in 2023 ervan uit dat het 67 zal zijn. Ik moet het nog zien in het Franse landschap…

Maar terug naar het politieke “spel”. Wat ik dus niet begrijp, dat je als lid van een politieke partij mee moet liften in de stemming met datgene waarvoor die partij staat. Dus als iets dwars tegen je eigen gevoel gaat dan is handje klap in de politiek geen doodzonde maar een must. Niemand kan mij wijsmaken dat je voor 100% achter je partij programma staat.

Niet alleen landelijk is dat gaande – alhoewel dat tegenwoordig “uitruilen” heet – maar ook op gemeentelijk niveau. Uitruilen of handje klap is niet meer en minder dan verkiezingsbedrog. Als je als politieke partij een programma uitdraagt dan voer je dat ook uit. Het probleem doet zich op beide niveaus voor door het vormen van coalities en verkwanselen van partij programma’s, dus uiteindelijk je kiezer niet serieus nemen en bedriegen.
Zoals gezegd ik ben niet politiek bekwaam maar politiek bedrijven zou toch veel simpeler kunnen zijn? Gemeentelijke verkiezing? Ik wacht met smart op een Gemeenteraad in Maassluis waarin hoofdelijke stemming zal gelden en niet het handje klap en ons-kent-ons geregel. Dan is politiek pas democratisch.

Ik hou het wel, zo nu en dan, op uitruilen bij een spelletje rummikub of zo …