Column(109): De traagheid van kiezen

Ze zuchtte nog vóórdat ze ging zitten. Dat zuchten is ook informatie…

“Ik blijf maar twijfelen,” zei ze. “Over mijn werk. Over mijn relatie. Over eigenlijk alles. Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken.”

Ik knikte. “Weet je wat me opvalt? Je bent niet bang om te kiezen. Je bent bang voor wat je denkt dat kiezen betekent.”

Ze fronste haar wenkbrauwen. “Hoe bedoel je?”

“Je hoort in je hoofd: als ik kies, ligt alles vast. Terwijl kiezen in werkelijkheid meestal: voor nu betekent.”

Ze leunde achterover. “Maar stel dat ik spijt krijg?”

“Dan hoor je bij de mensensoort,” zei ik droog.

Het menselijke patroon

Ons brein houdt van opties. Opties geven het gevoel van vrijheid. Maar zodra we moeten kiezen, ervaren we verlies: alle andere mogelijkheden vallen weg. Dat activeert onzekerheid — geen zwakte, maar biologie. Vrouwen zijn daarin vaak extra zorgvuldig opgevoed: denk er nog eens goed over na, kijk het nog even aan, je moet het zeker weten. Voorzichtigheid wordt verward met wijsheid.

Terug naar haar

“Wat is de keuze die je al maanden uitstelt?” vroeg ik. Ze hoefde niet na te denken. “Ik weet niet of ik in deze baan wil blijven.”

“En wat doe je ondertussen?”

“Twijfelen.”

“Dat is óók een keuze,” zei ik. “Alleen wel één zonder richting.”

Ze slikte.

“Wat is het ergste dat er gebeurt als je besluit om het nog een jaar te proberen — bewust?”

“Dan weet ik tenminste dat ik het echt geprobeerd heb.”

“Precies. Een besluit geeft rust, zelfs als het later wordt bijgesteld.”

De gedragsaanpassing

“Maak van grote keuzes kleinere,” zei ik. “Kies niet voor ‘altijd’ of ‘nooit’. Kies voor ‘de komende drie maanden’.”

Ze knikte bedachtzaam. “Dus ik besluit niet of ik blijf… maar dat ik dit kwartaal actief ga onderzoeken of het werk nog bij me past.”

Dat was geen vlucht. Dát was richting.

Slot

Twijfel voelt veilig, maar kost energie. Besluiten voelen spannend, maar geven focus. Het leven vraagt zelden om perfecte keuzes. Het vraagt om keuzes waar jij achter staat — niet om gedachten die je blijven achtervolgen.

Waar stel jij het kiezen nog uit?

Ik wens de lezers een fijne kerst en “tot ziens” in gezondheid in januari. Ko en ik gaan een paar weekjes overwinteren.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia