serie “Wonen tussen droom en werkelijkheid” (5)
De woningnood in steden wordt steeds vaker opgelost door de blik naar buiten te richten: het platteland moet eraan geloven. Nieuwbouwwijken schieten op in weilanden die gisteren nog koeien huisvestten.
Op korte termijn levert dat woningen op. Op lange termijn betekent het verlies van groen, druk op infrastructuur en dorpen die hun karakter verliezen.
Bewoners van die dorpen voelen zich vaak overvallen. Hun leefomgeving wordt verkocht om stedelijke problemen op te lossen. De balans tussen stad en platteland raakt zoek: het ene gebied slokt op, het andere levert in.
Wonen moet duurzaam zijn, niet alleen in materialen, maar ook in keuzes. Elke hectare groen die we volbouwen, kunnen we nooit meer terughalen.
Het platteland mag geen wingewest zijn voor stedelijke woningnood. Want dan betalen toekomstige generaties de prijs.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 158 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

2 Reacties
Beste Ko,
Beetje kort door de bocht dit stukje. Bij een groene inrichting van een nieuwe woonwijk is de biodiversiteit aanzienlijk hoger dan een paar hectare aan intensief gebruikt grasland. Niet voor niets is de bijnaam grasfalt. Het omgekeerde, extensief beheerd grasland, denk aan biologische landbouw met houtwallen, is zeer rijk aan planten, vogels en insecten. Een nieuwe zeer compacte woonwijk, met veel verharding, is soortenarm. De vraag is wat wij, Nederland, willen bereiken met de inrichting van ons landje. Met terugwerkende kracht weten we nu dat het opheffen van de Ruimtelijke Plannologische Dienst een enorme fout is geweest.
dank voor uw reactie.
Ik zie zelden nieuwe steden ontstaan, hoewel D66 dat nu promoot.
Wel verschijnen binnen en aan de stadsgrenzen nieuwe woonwijken.
Ons land heeft veel groen dat een bestaande functie dient.
Die functie ‘saneert’ (= vernietigt) men weg en wat er voor terugkomt is heel veel beton. Natuurlijk wordt er meer bewust gekeken naar divers groen aan te leggen, maar… de bouwdruk is zo hoog dat er al snel weer ‘stadsverdichting’ optreedt en… verarming/ verschraling van het groen.
Een stadje als Maassluis vormt daar een perfect voorbeeld van.
1 Het Wilgenrijk en de Steendijkpolder worden steeds overwoekerd door riet uit de sloten.
2 In het Wilgenrijk is willekeurig gewerkt met als gevolg onbeheersbaar ongewenst groen door de grondeigenaar ooit geschonken voor een mooie entree. Dat was een jaartje oké, daarna rigoureus gesnoeid en nu staat er eenzijdig makkelijk onderhoudbaar spul… weg diversiteit.
3 Er is geen stadsecoloog met grondige groen kennis actief.
4 Kijk ook eens naar andere delen: bebouwd of verarmd door aanleg van grasvelden.
Moraal: de mens en zijn gemak gaan boven een divers groene omgeving.
Fijne zonnige dag gewenst