Column(157): De burger als bondgenoot

236 woorden

1–2 minuten

Democratie & representatie (7)

Er wordt vaak gesproken over “de kloof” tussen burger en politiek. Alsof het een natuurverschijnsel is dat we moeten accepteren. Maar een kloof is geen natuurverschijnsel — het is het gevolg van keuzes.

Politici hebben te lang gedaan alsof de burger een buitenstaander is. Iemand die vooral moet worden geïnformeerd, gerustgesteld of overtuigd. Terwijl burgers in werkelijkheid partners kunnen zijn, bondgenoten in het besturen van de stad.

De tijd van zenden is voorbij. De stad van nu vraagt om samenwerking. Bewoners weten vaak beter wat werkt dan de beleidsmakers. Zij zien de gevolgen van besluiten dagelijks, voelen de pijnpunten sneller, en weten soms met simpele oplossingen te komen die geen rapport nodig hebben.

Waarom zouden we dat niet benutten?

De raad die de burger als bondgenoot ziet, durft taken te delen. Niet uit gemakzucht, maar uit vertrouwen. Dat vraagt om een andere houding: niet “wij luisteren”, maar “wij doen samen”.

Dat kan klein beginnen. Een wijkbudget dat bewoners zelf verdelen. Een burgerjury die adviseert over de inrichting van een plein. Een klankbordgroep die niet vrijblijvend is, maar echt invloed heeft.

De democratie vernieuwt zich niet door grotere woorden, maar door kleinere grenzen.

De gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 zijn geen moment van cynisme, maar van keuze.
Kiezen we voor een raad die namens ons spreekt, of mét ons werkt?

De toekomst van de lokale politiek ligt in dat simpele antwoord:
de burger is geen onderdaan, maar bondgenoot.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia