Column(197): Eh Maassluis… wat doe je nou? Bezuinigen?

Als betrokken vrijwilliger/ burger in Maassluis vind ik het altijd fijn om tijdens een openbare nieuwjaarsreceptie persoonlijk ambtenaren en/of wethouders (lees politiek) te bedanken voor hun inzet. Schouderklopje is altijd fijn. Zeker niet alleen inzet van wethouders maar nog vele malen meer de ambtenaren waar je als vrijwilliger op divers gebied mee te maken hebt.

Hun inzet, ook vooral hun bereikbaarheid, luisterend oor, het meedenken, korte lijnen, want daar ben ik als burger best trots op. De spreekuren van wethouders vind ik een absolute pre in ons dorp (ja ja stad).

Een nieuwjaarsreceptie, altijd fijn om even vanuit een andere invalshoek elkaar te treffen, een hapje en een (alcoholvrij) glaasje erbij. Even een gesprek van mens tot mens, belangstellend naar elkaar of vooruitkijkend wat er komen gaat. De mens achter de mens, zeg maar.

Maar …

de nieuwe burgemeester van “deze mooie stad”, dus onze stad, had blijkbaar in 2025 al anders besloten en de openbare nieuwjaarsreceptie voor burgers werd geschrapt.

Een receptie waarbij het iedere burger vrijstaat om te gaan ja of nee. Ik moest wat rondbellen, op maandag 5 januari, voordat ik erachter kwam dat er geen nieuwjaarsreceptie zou plaatsvinden. Afdeling communicatie was vergeten dit naar buiten te communiceren…

Wèl een nieuwjaarsbijeenkomst voor het personeel op maandagochtend 5 januari dat was voldoende.

Eh personeel? Met uitzondering dan van de telefonistes, er moest iemand zijn die de burgers te woord stonden om te zeggen dat er niemand bereikbaar was, toch?

Blijkbaar moest er bezuinigd worden. De kosten van een openbare nieuwjaarsreceptie wegen niet op tegen het op zijn gat leggen van de hele ambtelijke molen in het stadhuis op die ochtend, simpel weg vele verloren arbeidsuren, dus euro’s.

Het is de ambtenarij absoluut gegund hoor een gezellig onderonsje, maar qua kosten staat het niet in verhouding met het niet doorlaten gaan van een openbare nieuwjaarsreceptie.

Even over dat ons Sluis, dus mijn “ons” gevoel, ik ben nu eenmaal een echte Sluizer, er zit mij toch iets dwars. Ik heb toch het idee dat onze burgervader er een beetje naast zit, dat hij dat “ons” gevoel in Sluis niet zo goed kent. Het is mijn dorp (sorry stad) en hij komt net kijken hier, toch? Als ik het dan over het “ons” gevoel hebt dan mis ik toch dat “ons” denken. Heeft onze burgervader met ons afgestemd, dus “ons” burgers wat wij daar nou van vinden, geen openbare nieuwjaarsreceptie? Want juist als vrijwilliger, op diverse vlakken, vind ik het persoonlijk fijn om onze ambtenaren even de hand te schudden, juist aan het begin van een nieuw jaar.

Maar ja wie ben ik… Zullen we afspreken, beste burgervader, gewoon weer als vanouds een nieuwjaarsreceptie?

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia