Column(200): Ik dacht laat ik dat eens aan AI vragen

In een ver verleden ben ik opgeleid, bij Siemens in Den Haag, als computerprogrammeur.

In die periode had je RPG en Cobol als programmeertaal, ik ging voor Cobol; Common Business Oriented Language. Als 19-jarige meisje in een mannenwereld en neem van mij aan dat was pittig hoor. Periode korte rokjes, hoge plateau zolen…kan niet zeggen dat ik mij op mijn gemak voelde.

Menigeen kan zich niet voorstellen dat ik aan de hand van schematechnieken een programma in het Engels schreef. Ja ja… schrijven op een A4-tje, een codeerblad, in de breedte, met vakjes waarin je precies de letters enz. neer moest zetten.

►Klik voor een voorbeeld van een codeerblad +

Maar alvorens je programma ’s nachts zou kunnen draaien moest het geponst worden op kaarten, jou geschreven programma werd omgezet naar een stapel ponskaarten. De periode van grote magneetbanden, stapels ponskaarten en veel handmatig werk. Ik heb nog net mee mogen maken dat de eerste Pc’s op kantoor kwamen… dat was zo bijzonder.

►Klik voor een voorbeeld van een ponskaart+

Even terug naar het programmeren. Een punt vergeten te zetten, dat was absoluut not-done. Stond die er niet dan kwam je programma in een zogenaamde ‘loop. En jouw cobol instructie “if then go to” eindigde dan in een dump. Resultaat, geen dunne stapel met je uitgeprinte programma, die je dan trouwens ook weer handmatige moest nalopen. Nee, dan lag er een dikke stapel papier op je bureau: een memory dump. Ga maar uitzoeken (debug’gen) waar de fout in jouw programma zit. De afdeling oplopen vanuit de lift, naar de open afdeling met halfhoge afgezette schermen per programmeergroep, deed je met zweet in de handen, zeker met opmerkingen als “Daar is het meisje, kijken wat ze er vandaag van gaat maken”. Nu had ik het ook niet getroffen met de systeemanalist waaronder ik moest werken, ik was werkelijk bang van die man. Natuurlijk was ik toen niet zo gebekt als menigeen van 19 jaar tegenwoordig.

Op de dag dat de secretaresse van de directeur stampvoetend de deur uitliep, dus op staande voet ontslag had genomen, dacht ik… mooi, wat zij kan, kan ik ook. Direct naar de directeur gestapt, situatie uitgelegd en vanaf dat moment was ik Directiesecretaresse. Superleuke periode met veel betrokkenheid bij Rotary Rotterdam en International, Prins Bernhard en Anjerfonds. De directeur was bestuurslid en ik deed het werk. Dit laatste terzijde.

Alles passeert mij als we meer en meer te maken krijgen met AI, chat GPT↗enz. enz. Voor de gein vraag ik aan AI “wie is Yvonne Boeckx en mijn Arie uit Maassluis”.

Wat lees je dan over jezelf?: Yvonne is kritisch, uitgesproken over lokale politiek en maatschappelijke onderwerpen. Daarbij leidt haar scherpe pen in columns soms tot discussie, maar haar inzet wordt door velen gewaardeerd. Ik kom op voor kwetsbare groepen, heb een directe benadering, kan ik mij fel uitspreken. Belangenbehartiger voor senioren, voorvechter voor de rechten van ouderen.

“Mijn Arie” is mijn partner en fungeert in anekdotes, hij is de nuchtere tegenhanger, de humorist of lijdend voorwerp, zijn inbreng zorgt dat mijn columns een huiselijk en authentiek karakter krijgt.

Wauw….klopt als een bus… best eng…toch?

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia