Column(37): Vrouwen van waarde

Ik loop over de Markt richting Nieuwstraat. Het is zonnig, maar wel wat winderig. Er staat een aantal blufferige types van in de zeventig tegen elkaar op te snoeven. Onopgemerkt door hen – want zij zijn veel te zeer met zichzelf en elkaar bezig – neem ik plaats op het bankje op de brug. Ik leg mijn oor te luisteren.

“Weet je, ik voer vroeger in het Middellandse zeegebied en de mooiste wijven vond je in Casablanca en in Tripoli. Een bezoek-ie aan zo’n wijffie was wel een paar gulden waard.”

“O ja joh, en hoeveel lapte je er dan voor. Vijftien?”

“Meer .. soms wel twintig, vijfentwintig. Gulden dan, hé? Dat is zo’n hoertje toch wel waard, niet?”

Hmm. Dat is nog best weinig, sputtert een van de andere oud-zeevarenden.

De grootste snoever gaat door: “Joh die vrouwe zijn daar heel tevreeje mee hoor. En kijk eens naar hoeveel je nu mot lappe. Weet jij de prijs? Wat kos een recht-op-en-neertje tegenswoordigs?”

“Ik weet ut van hore zegge… 50 tot 100 euro voor een stief kwartiertje.”

Er breekt een toevallige voorbijganger in in het gesprek: “Heren heeft u door dat u zeer geringschattend doet over vrouwen? En dat en plein publique!”

“Wat zeggie?! Plein publiek? Dat bennie toch zelf ook. We staan op het marktplein en u ben publiek..” Hij schatert om zijn eigen ongepaste grap. Als enige.

“Aries, effe dimmen joh. Meneer heb wel gelijk. Tegenwoordig maggie niet meer praten over wijven. Het zijn vrouwen, dames en jonge meiden.”

Arie laat zich niet de mond snoeren. Hij lijkt me het type van een kwaaie dronk, een harde vuist en een nachtje cel: ”Wat een gelul. En die jonge meide zijn helemaal niks waard. Vijftig euro? Dat is teveel. Ze kenne niks en houwe alles af.”

De meneer lijkt nu echt beledigt en zegt: “Meneer, ik vind dat u zeer denigrerend doet. U lijkt me het type mens dan anderen niets waard vindt. U doet mij denken aan die gast die ik laatst in het café onbedoeld afluisterde. Hij was in kennelijke staat en stond op te scheppen tegen een aantal van zijn maats. Hij zei Je denkt toch niet dat ik meer alimentatie ga betalen dan die vijftig euro voor mijn puberdochter? Dat is ze amper waard! Zo een type bent u. Vrouwen zien als handelswaar maar er amper geld voor over hebben.”

“Aries, het zou zo maar over jou kenne gaan, man. Maar dan dertig jaar geleden. Tegenwoordig is de alimentatie wel iets hoger! Vijftig euro? … Wat een loser ben je dan!” Zelfs Arie moet toegeven dat het wel heel weinig is. Hij knikt en zegt: “Je heb gelijk. Die gast is een loser.”

De zon verdwijnt achter een wolk en de wind is kil. Ik besluit dat ik genoeg gehoord heb. Het gesprek wordt mij nu te heftig. Ik sta op en loop richting Kevin’s zo snel als mijn zwakke knie toestaat.

Als ik binnenstap staat de jongedame achter de bar mij vriendelijk toe te lachen: “Een jonge borrel, meneer?” Ik knik en zij schenkt het glas vol. Ik hef het glas en zeg tegen haar: ‘Ik drink op jouw waarde. En die is veel meer dan vijftig euro per maand. Véél meer…”. Zij kijkt mij verwonderd aan. Glimlachend voeg ik eraan toe: “Meid. Je bent onbetaalbaar”.

Santjes!

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia