Column(53): Najaarsdagen

Vandaag is best herfstig. Ik voel mij niet echt fit, misschien een opkomende griep. Korte felle regenbuien wisselen de zonnige momenten af. Ik loop op de Zuidvliet en kies ervoor om even te schuilen onder het zonnescherm bij een van de winkels. Ik zie in de verte vriend A. aankomen. Hij is sinds een half jaar weduwnaar.

We begroeten elkaar en ik zeg: “Gek eigenlijk… Je kunt je nog zo beroerd voelen, uitgeput tot op het bot, en toch draait de wereld gewoon door. Alsof het allemaal niks uitmaakt.”

“Ja, dat heb ik ook vaak gedacht. Je zit erdoorheen, je hoofd vol, je hart aan flarden… en toch moet je gewoon weer opstaan, aankleden, de dag in. Alsof er geen pauzeknop is.”

Ik knik: “Precies. Niemand vertelde je vroeger dat het zó zou zijn. Als kind hoor je alleen maar van die verhalen met een mooie afloop. Alsof alles uiteindelijk wel goedkomt, zolang je maar je best doet.”

Hij schudt zijn hoofd: “In het echte leven is dat zelden zo netjes afgerond. Soms is het gewoon volhouden terwijl je eigenlijk allang niet meer kunt. Lachend iets doen, terwijl je vanbinnen uit elkaar valt.”

Ik denk even na en zeg dan: “Toch is het gek… op de een of andere manier gaan we door. We vallen, we struikelen, we breken zelfs – maar we staan telkens weer op.”

Vriend is even stil maar zegt dan: “Dat is het dan zeker: dat stille, koppige doorgaan. Ook in de nadagen van ons leven, Krook. Niet met veel poeha, maar gewoon… doorgaan. Soms is dat al dapper genoeg.”

Ik herken wat hij zegt en reageer met: “We leren onszelf te troosten, te zeggen: ‘Kom op, nog even volhouden.’ Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het moet. Omdat niemand anders het voor je doet.”

Vriend glimlacht: “En zelfs al voelt het soms als overleven in plaats van leven… het feit dat we er nog zijn, dat we doorgaan – dat zegt ook iets.”

Ik vind het lastig om mij zijn situatie voor te stellen, maar er schiet mij een gezegde te binnen: “Zeker. Het is geen zwakte als je het zwaar hebt. Het is juist kracht als je dan tóch blijft lopen, al is het strompelend.”

Vriend kijkt weer wat opgeruimder: “Mooi gezegd, Krook. Stof tot nadenken.”

De zon breek net weer door en ik merk dat hij weer verder wil en sluit daarom ons gesprek af: “Ja hè. Nou, pas goed op jezelf, vriend. En als het even tegenzit… probeer toch een stap te blijven zetten. Hoe klein ook. Letterlijk en figuurlijk,”

Hij steekt een duim op en loop dat weer verder: “Dank je, man. Jij ook. Tot snel hopelijk.”

Het was maar een kort gesprek en toch geeft het voldoening aan ons allebei. Gedeelde smart is halve smart, zo lijkt het. Ik besluit snel door te lopen naar Kevin’s. Daar aangekomen besef ik dat het dinsdag is en dan zijn ze niet open. Tja, het stadshart is op dinsdag maar saai. Ik heb geen idee waar ik nu terecht kan. Dan maar naar huis.

Thuis aangekomen, zet ik mijn wandelstok in de hoek, hang mijn jas op en loop naar mijn drankenkabinet. Buiten schijnt ineens een felle zon. Ik schenk mezelf een borrel in en zeg hardop “Oost West, Thuis Best.”

Santjes!

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia