Column(60): Grenzeloos optimistisch over de Kerst

Je kunt me veel verwijten, maar niet dat ik mijn hoop snel opgeef. Zeker niet in december. December is voor mij geen maand, het is een gemoedstoestand. En dit jaar — ik zeg het zonder blikken of blozen — ben ik grenzeloos optimistisch over Kerst in Maassluis.

Ik loop door het stadshart, op mijn eigen tempo, want kerst laat zich niet haasten. De lucht is fris, zo’n kou die je wangen wakker kust. Op de Markt staat de stadskerstboom. Groot, fier en vol licht. Zo’n boom die niet vraagt of je wilt kijken, maar je dwingt om even stil te staan. Ik doe dat ook. Mensen maken foto’s met hun kinderen bij die boom en ergens hoor ik iemand zacht “O dennenboom” neuriën. Het is goed zo.

Boven de vlieten hangt de kerstverlichting als een vriendelijke boog van licht. Alsof de stad zichzelf heeft omarmd. De weerspiegeling in het water maakt het extra feestelijk; het lijkt wel alsof Maassluis zichzelf dubbel cadeau doet. Ik blijf even staan en adem diep in. Dit is die echte kerstsfeer waar mensen het over hebben. Geen schreeuwerige toestanden, geen opgeklopt gedoe. Gewoon warmte, licht en elkaar zien.

Bij de Kaasboer blijf ik hangen. Dat gebeurt altijd, of ik nu iets nodig heb of niet.
“Zo Meneer,” zegt hij, “het is me weer wat hè?”
Ik knik. “Het ruikt hier zelfs naar kerst.”
Hij lacht. “Dat is de oude kaas. Die doet het altijd goed in december.”
We wisselen een paar woorden over drukte, over vaste klanten, over hoe mensen met kerst toch iets minder op de prijs letten en iets meer op gezelligheid. “Dat is mooi,” zeg ik. “Zo hoort het ook.” Hij knikt instemmend en snijdt ondertussen een blok alsof hij al jaren niets anders doet. Waarschijnlijk is dat ook zo.

Een paar deuren verder bij de Banketbakker is het minstens zo feestelijk. De etalage is net een schilderij. Kerststollen, gevulde koeken, gebak en chocolade en meer lekkers.
“Druk?” vraag ik. “Altijd in december,” zegt hij. “Maar dit is de leuke druk.”
Ik begrijp precies wat hij bedoelt. Dit is werk waar mensen blij van worden. Waar herinneringen in zitten. Waar je later tegen je kinderen zegt: die haalde opa altijd daar. Ik neem me voor om later terug te komen, al weet ik dat mijn zelfbeheersing dan opnieuw op de proef wordt gesteld.

Ik loop verder richting de Kuyperkade. De lantaarns geven een zacht, bijna ouderwets licht. Bij de Bloemist blijf ik opnieuw staan. De kerstdecoraties zijn uitbundig maar stijlvol. Groen, rood, goud. Dennentakken, hulst, kransen die ruiken naar bos. Het brengt me terug. Naar vroeger, toen kerst nog begon met kou die écht pijn deed aan je oren en sneeuw die dagen bleef liggen. Toen je je handen warmde aan een beker chocolademelk en je moeder zei dat je voorzichtig moest lopen.

Ik mis die kou een beetje. En die sneeuw. Want laten we eerlijk zijn: kerst zonder kou is als een kerstboom zonder lampjes. Het kan wel, maar het is net niet af. Dus bij deze, mocht iemand boven meeluisteren: nog wat vorst en een laagje sneeuw en het wordt een topkerst. Maassluis is er klaar voor.

Met die gedachte steek ik door naar Kevin’s. Daar waar de warmte altijd al binnen begint.
“Een zopie graag,” zeg ik. Mijn favoriete jonge borrel.
Het glas wordt voor me neergezet, helder en vertrouwd. Ik kijk er even naar, zoals je dat doet bij dingen die je waardeert.

Ik hef mijn glas. Op de stad. Op de ondernemers. Op het licht boven de vlieten en de boom op de Markt. Op herinneringen van vroeger en het optimisme van nu.

“Op een schitterende kerst 2025,” zeg ik zacht.
En ik meen elk woord.

Santjes!

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia