Column(614): Het ondergeschoven kind van Maassluis

De wethouder van Bouwen heeft zijn mond steeds vol van “we moeten voldoende sociale huurwoningen bouwen”. Hij schermt met een norm percentage wat ik niet kan duiden. Hoe verhoudt een uitspraak zich tot de werkelijkheid en tot de landelijke cijfers. Vooral dat laatste is een interessant gegeven. We wonen in een gemeente aan Het Scheur met slechts 37.136 inwoners volgens AlleCijfers.nl en dat maakt ons niet maatgevend voor het land, voor het landelijk beleid.

Maar zijn we wellicht roomser dan de paus?

Landelijk percentages (2024)

Het percentage huurwoningen = 40% van de totale woningvoorraad

Het percentage sociale huur = 27% van de totale woningvoorraad

Algemeen

Er zijn 19.651 adressen en 16.664 woningen in de gemeente Maassluis. 55% van de woningen in de gemeente is een koopwoning. De woningen hebben een gemiddelde WOZ waarde van €345.000. Er wonen 37.136 inwoners in de gemeente Maassluis Gemeente Maassluis telt 16.262 huishoudens van gemiddeld 2,2 personen. Verder zijn er 21.091 voertuigen en 3.990 bedrijfsvestigingen geregistreerd in de gemeente Maassluis.

Omgerekend 7.488 huurwoningen en 9.152 koopwoningen.

bron: Allecijfers.nl

Sociale huurwoningen volgens de Woonvisie

We lazen in december j.l. over de gemeentelijke prestatieafspraken ↗️

1. Maassluis heeft afgesproken dat het aantal sociale huurwoningen groeit naar ruim 6.600.
2. In nieuwbouwprojecten streven we naar 15% middenhuur, bedoeld voor mensen die te veel verdienen voor sociale huur maar te weinig voor duurdere huur.

6.600 = 39,6% van alle woningen ( = 16.664). Dat komt overeen met bovengenoemde landelijk gemiddelde van 40%.

Getalsmatig kan ik die 6.600 van de 7.488 duiden als = 88% sociale huurwoningen. En kennelijk moet ik begrijpen dat een schamele 12% van de 7.488 voor middenhuur en vrije sector tezamen beschikbaar is.

Het klinkt als een tweespalt: of je woont in een koopwoning (9.152) of je huurt sociaal (6.600) en wat overblijft is 888 middenhuur en vrije sector (immers 7.488 – 6.600 = 888).

Dat laatste (888 woningen) is 5,3 %. Daarvan maar een deel middenhuur.

Middenhuur woningen kennen een gemaximeerde huurprijs (in 2026 tussen ca. € 932 en € 1.228).  De vrije sector is alles met kale huur vanaf € 1.228.

De Middenhuurders zijn de klos want minder dan 5,3 % (immers maar een deel van de 888) van alle woningen is middenhuur

De huurder die iets luxer wil wonen kan dus uit 888 betaalbare huurwoningen kiezen. Theoretisch. Praktisch gezien moeten er nog het aantal vrije sector huur (extra hoog) vanaf.

En dan mogen bij elk nieuwbouwplan nog eens 15% sociale woningen (van totaal te bouwen) bijkomen. Dat laatste klinkt als schraalhans. maar vergeet niet dat we er al heel veel hebben (6.600 = 39% is sociale huur).

Conclusie

Ik kan niet anders concluderen dan de wethouder door de gemeenteraad maar eens stevig aan de tand gevoeld moet worden. Desnoods tijdens de campagne voor de verkiezingen. Immers de meeste nieuwe koopwoningen zijn onbetaalbaar en de middenhuurder heeft sowieso het nakijken.

Met andere woorden: Als Maassluizer ben je óf veroordeeld tot de sociale huursector óf je bent rijk genoeg voor een koopwoning. De middenweg (iets luxer, maar wel betaalbaar) ontbreekt bij beide. Corrigeer mij als ik het mis heb…

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia