Als iemand zegt dat het vroeger leuker was, dan beseft deze persoon niet dat hij door een sluier van vergetelheid slechts een paar elementen herinnert van wat “leuk” was. Dat is een algemeen verschijnsel. En dat mechanisme treedt vrijwel onmiddellijk in werking na een activiteit.
Dat gezegde hebbende: “Welke herinneringen heb jij aan gezamenlijke activiteiten in jouw vrije uurtjes?” Dat mag je heel breed zien, maar ik bedoel hier de club-, buurt- of wijkactiviteiten. En dan vooral de bezigheden in de sfeer van actief samen iets doen.
Ik heb al zoveel kilometers op mijn leefmeter staan dat ik over meerdere decennia iets zou kunnen zeggen, maar ik beperk mij tot mijn jeugd in Rotterdam (zuid) in de jaren 60-70. Zolang geleden? Ja! Wat zijn mijn “gekleurde” herinneringen?
Toen
Jaren 60 (dat was de periode van opbouw van ons land)
In die periode speelde ik als aankomend tiener veel buiten: een tent bouwen of een blokhut en daarna op de oven van eigenhandig gestapelde bakstenen lekker patat bakken. Wij speelden verstoppertje met als domein heel de buurt, . Cowboys tegen Indianen, rolschaatsen door de wijk, schaatsen op de singels, speurtocht door de wijk, bussie trap, slagbal. ’s Winters geregeld op woensdag zwemmen in het sportfondsenbad. Zomers zwemmen in het “Rattenbad” en in de zwemplas. Vissen vangen in de singels (ik had weinig succes vergeleken met vriend Dick). Figuurzagen op de jongerenclub van de speeltuinvereniging. We voetbalden op het kerkplein met kleine doelen en een tennisbal; ik heb daarbij Wim van Til (later middenvelder bij Feyenoord) nog wel eens ge’poort’. De puzzeltocht georganiseerd door de GJV en iedere deelnemer ging per fiets door de wijk en het buitengebied. Via school kwam ik terecht op dansles bij Dansschool Marcel Silvius. Later speelde ik een jaartje volleybal in de competitie, dat stopte toen het examenjaar aanbrak. Ter afsluiting van de middelbare school waren er de examenfeesten op diverse adressen. s Zomers kampeerden we in Renesse met vrienden. Lekker zonder ouders.
Jaren 70 (de periode van het verwerven van vrijheden, inspraak, emancipatie).
In deze periode gingen we als jong volwassenen, vrienden en vriendinnen, diverse malen op de bromfiets naar Oostvoorne op feestdagen. In de postpuber jaren dansten we op soulmuziek in een grote houten keet die als buurtcentrum dienst deed. ’ Later op zaterdagavond en zondagavond bezocht ik met vrienden diverse jeugdsociëteiten op fietsafstand. Toen het rijbewijs gehaald was ook jeugdsociëteiten in de randgemeenten. Dat eindigde toen ik een paar jaar werkte en verkering kreeg. Tijd voor andere zaken samen en serieuze bezigheden zoals avondstudies en vakcursussen.
Was het leuk? Reken maar van yes, wij vermaakten ons prima. Wij hadden zoals je leest in onze jeugdjaren veel fysieke activiteiten, veel persoonlijk (live) contacten onderling.
Heden
Hoe anders is dat bij de huidige generatie van die leeftijd: scrollen, selfies, video’s, instagram, TikTok, facetime contacten, video bingen, fatbike. Natuurlijk zijn er ook nu fysieke activiteiten: voetbal, korfbal, badminton, zwemmen, scouting, surfen, skateboard en meer.
Toekomst
Ik ben benieuwd hoe we er als mens over twintig jaar in onze vrije tijd voor staan. Zwemmen we dan vanwege AI in een oneindige oceaan van vrije tijd? Kunnen we onze tijd dan nog wel zinnig vullen? Wat is jouw verwachting?
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 189 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Geen Reactie