Esther Franken

Bij menige date die in de kroeg tot stand komt, weet men elkaars naam niet eens meer de volgende dag. We zijn nu bijna vijf weken verder. Is het zo… is het niet zo… weer op de weegschaal… zie je al iets?

Of was het omdat ik een woordenwisseling had met iemand die met spelden in poppetjes zit te prikken.?

Esther: “Ik krijg mijn hoofd er niet bij: regel svp een andere columnist. Wil je dat doen?” …

Gelukkig houd ik het deze keer wat langer vol dan bij de andere pogingen dus er is hoop.

Wat een onhygiënische toestanden. Je mag blij zijn als je niet naar het ziekenhuis hoeft. Neem nu dit voorbeeld op de foto: ..

Snel aan het knopje draaien om hem weer koud te laten worden, dan weer snel terug anders vriest het weer. En dan mijn auto … Ik ben gisteren aan het werk, sta midden in Delft en toen … deed ie het niet meer.

Laat ik heel eerlijk zijn, mijn kaken hebben niet stilgestaan. Tot gisterochtend. Het moest er eens van komen.

Uuhh ja, dat wel maar soms een beetje te snel denk ik. Zoals alles bij mij gehaast gaat. Dus tijd om nog eens goed te kijken. En zo sluiten we heerlijk onze kerst af en kijken we vol goede moed uit naar oudejaarsavond.