Column: Uitslover

Uiteraard deed ik mijn uiterste best en al met al viel het reuze mee. Lachen met de anderen om de rare paardenpassen die we moesten maken. Bonfire van Anky van Grunsven zou jaloers op me geweest zijn.

LEES MEER →

Column: Pasen

Het leven gaat door. Ik rouw in meervoud. Ik ga niet tegen de golven in maar laat me meevoeren met de stroming. Graag deel ik mijn gedicht. De zon, het licht, de hoop. Het is Pasen.

LEES MEER →

Column: Ondergang van de zon

Soms staat de wereld plotseling stil. Onverwacht, hard en confronterend. Toch moet je jezelf bij elkaar houden. Een column krijgt dan een heel andere wending.
Verdriet gevangen in een gedicht. Wij mogen meelezen en beseffen dat het leven niet voor iedereen zo maar doorgaat.

LEES MEER →

Column: Stoppen met dromen

Hoogtepunt is toch wel de vriendelijke conducteur die me ongegeneerd van top tot teen bekijkt en zegt: “U bent een dame. U ziet er hip uit.” En dan zit ik ineens in het hospice en praat met een man en zijn familie en hoor prachtige verhalen. Veel humor is er en ik voel de liefde en de warmte die er is. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit mag doen en ik wil het mooiste boek ooit maken voor deze familie.

LEES MEER →

Column: De mantel van Maarten

Ik schrik van de aantallen. Jongeren die voor hun gehandicapte of zieke broertje of zusje mede zorg dragen, of die een ouder verzorgen. En stilletjes hoop ik dat er aandacht en begrip voor deze kinderen is en dat iemand hen de zorgen af en toe uit handen neemt.

LEES MEER →

Column: Komt een vrouw in de wachtkamer

Maar het is een kaal hok, een soort enorme echoput en je gaat er vanzelf fluisteren. Elk woord dat je zegt knalt de ruimte door en weerkaatst tegen de kale muren. Er liggen wat tijdschriften en er staat een krat speelgoed

LEES MEER →

Column: Een beetje springerig

Terwijl het carillon vrolijk speelt en ik mijn fiets op slot zet, bewonder ik de gepimpte Markt. Wat ziet het er gezellig uit en wat zijn er leuke nieuwe winkels gekomen. Feest op de Markt met een ijswinkel, een schmink- en feestwinkel en een cupcakewinkel op een rijtje. In de Waker zit een groep dames te breien, visserstruien geloof ik.

LEES MEER →

Column: De lege tram

Ik zit in de verkeerde tram! Och het zal toch weer niet zo zijn? Ik sta op en vraag me af of ik er nog uit kan, en waarom niemand wat tegen me gezegd heeft. Gelukkig is er een knopje waarmee ik de deuren kan openen en terwijl ik nog wel de tegenwoordigheid van geest heb om met mijn OV-kaart uit te checken, loop ik opgelucht naar buiten.

LEES MEER →