Column (57): Rust zacht Harry

Harry laat een vrouw en 382 kinderen na. Deze zijn, met oog op de toekomst, op zoek naar andere woonruimte.

LEES MEER →

Column(56): Wegen naar Rome

Ik hoop oprecht dat ze niet met het eerste de beste serieuze vriendje samen blijft. Het klinkt raar, maar ik gun haar een gebroken hart.

LEES MEER →

Column(55): De leugenachtige getuige

Hoe rot wil je het hebben? Een verdachte die op camera staat, gaat vrijuit, maar een getuige die steeds weer foute feiten in verslag aanpast mag zijn gang gaan.

LEES MEER →

Column(54): De zeekoe en de azijnzeikerds

Een oudere dame zag haar schijnbaar over het hoofd en stond met d’r volle gewicht op haar vingers. In plaats van sorry te zeggen keek de vrouw in kwestie minachtend naar beneden.

LEES MEER →

Column(53): Van Beethovenlaan

Je weet wel, het bord dat staat voor een snelheidslimiet van 30 kilometer per uur. Ik kan je vertellen dat je dan aardig wat bumperklevers en gevaarlijke inhaalmanoeuvres voor je kiezen krijgt omdat men het niet eens is met deze snelheidsbeperking. Dan komt het volgende puntje.

LEES MEER →

Column(52): Hokjes denken

Om te eindigen bij de pretty-boy die hele dagen voor de spiegel staat en tot frustratie van de “eeuwige” vriend, wel in het broekje van de tegenpartij kan komen.

LEES MEER →

COLUMN(51): Semi digitaal, kan dat?

Ik kreeg spontaan zin om gigantisch mijn gal te spuien en begreep voor heel even het nut van de app. Maar goed dat ik er geen deel van uitmaak, anders had ik gedaan waar ik zelf een hekel aan heb; Spammen om niets.

LEES MEER →

Column(50): Kinderen een kwartje

Dat soort dingen doe je maar lekker als ik er niet bij ben, want mijn hartslag schiet gelijk de lucht in. Moet ik het verbieden? Of laat ik haar een keer onderuit gaan? Ik heb immers ook veel geleerd van “wie niet luisteren wil, die moet maar voelen”.

LEES MEER →