Alles wordt steeds meer digitaal. De een noemt het vooruitgang, de ander noemt het een verschrikking. Maar voor oudere mensen of mensen met een beperking wordt het steeds lastiger om mee te komen. Innovatie komt voor hem wel degelijk tegen een prijs.
Het probleem is niet zo zeer dat de optie er is. Het probleem is dat alle andere opties langzaamaan weggenomen worden. Ik vind het vooral irritant. Zo had ik een reis geboekt via het reisbureau. Bij het ophalen van de papieren kreeg ik te horen dat ik nog wel even een app moest downloaden. Daar moest ik mijn transfer handmatig toevoegen. Deed ik dat niet? Dan ook geen transfer. Geen alternatief. Niets. Ondanks dat ik er gewoon voor betaald heb. Men gaat er gemakshalve al vanuit dat je allemaal een smartphone hebt EN dat je weet hoe het allemaal werkt. Nu is het voor mij alleen irritant. Ik wil helemaal geen apps op mijn telefoon erbij. Het is voor mij niet onoverkomelijk, maar voor bepaalde groepen levert dit wel degelijk een probleem op!
iDEAL naar Wero
Zo gaat iDEAL over op Wero. Een internationaal systeem. Er zou niets veranderen. Toch kondigde de ING onlangs aan dat Wero betalingen met de scanner niet mogelijk zijn. Mensen die gebruik maken van de scanner hebben eigenlijk nog maar 1 optie: overgaan tot de betaalapp op hun telefoon of tablet. Dit terwijl, uit onderzoek van DNB blijkt, dat 2,5 miljoen mensen in Nederland worstelen met de digitale betaalwereld. Voor hen is er straks bij de ING geen alternatief meer. Niet omdat ze niet anders kunnen, maar omdat het investeren in de techniek geld kost. Geld dat ze niet bereid zijn uit te geven. Hoe anders kun je verklaren dat het bij de Rabobank straks wel gewoon mogelijk blijft om de scanner te gebruiken?
Wachtwoorden
Voor elke app/ site heb je een andere inlog en wachtwoorden nodig. De een wil hoofdletters, de andere tekens of cijfers en sommige eisen een combinatie daarvan. Het is amper bij te houden welke inlog waarvoor geldt. Zelfs ik loop daar regelmatig tegenaan. Het aantal keren dat ik weer eens een nieuw wachtwoord moet aanvragen omdat ik gemakshalve ervanuit ging dat mijn telefoon het wel op zou slaan, zijn niet meer op beide handen te tellen. Dat mensen door het bomen het bos niet meer zien, is niet zo gek. Maar wil je bepaalde zaken regelen of inzien? Dan kun je niet anders. Iets simpels als gebruik maken van de kortingen bij de Lidl? Zonder app betaal je gewoon de volle mep! Vragenlijsten in het ziekenhuis? Dan moet je inloggen met je DigiD. Gemak dient de mens maar of het nu altijd gemakkelijker is of tijd scheelt?
Systemen
Het gebeurt regelmatig dat bedrijven bepaalde dingen niet aan kunnen passen omdat het systeem het niet toelaat. Een voorbeeld daarvan? Ik kreeg onlangs een boek opgestuurd van de auteur. Gratis. Een cadeau. Enige probleem? Deze auteur bevindt zich in Engeland. Sinds de Brexit moet je invoerrechten betalen over producten die je daar koopt. Uitzonderingen zijn cadeaus onder een bepaalde waarde. Nu viel het boek in kwestie daar ruim onder. Toch kreeg ik een rekening. Niet betalen betekent geen pakketje. Die amper 3 euro invoerrechten, die had ik nog wel willen betalen. Maar de 10 euro administratiekosten die PostNL er bovenop gooide, daar was ik het dus niet mee eens. Volgens de regels had ik immers helemaal niet hoeven te betalen. Dus ik belde PostNL. De vrouw aan de lijn gaf me gelijk. ALLEEN… U raadt het al: Ze kon geen aanpassingen doen in het systeem. Mijn enige optie was betalen, bezwaar indienen en dan hopen dat ik mijn geld terug zou krijgen. Ik heb het pakje overigens geweigerd. Deze is teruggestuurd naar Engeland waar deze nogmaals hierheen is verzonden. De tweede keer ging het wel goed en kreeg ik het, zonder bijkomende kosten, gewoon geleverd. Een hoop werk voor iets wat eigenlijk makkelijk opgelost zou moeten kunnen worden. Al met al is digitalisering niet altijd een vooruitgang.
En voor de klanten van de ING kan ik alleen maar zeggen: Bij de Rabobank kan het wel. Wellicht als men massaal overstapt dat er dan in het vervolg wel meegedacht wordt met mensen met een (digitale) beperking!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 166 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
1 Reactie
Amen