Column(61): Halloween

Het gaat er bij hun allang niet meer om wat nu eigenlijk de oorsprong is van Halloween. Het enige wat zij willen is snoep, heel veel snoep en een beetje griezelen.

LEES MEER →

Column (60): Zeikmoeder

Een kind van drie dat net niet vrolijk genoeg haar boodschap verkondigde. “Opnieuw! Nog een keer en nu iets meer glimlachen.” Maar ze mag stoppen wanneer ze wil hoor! Ze doet het omdat ze het leuk vindt! Tuurlijk … ,

LEES MEER →

Column(59): Achter mijn voordeur

Het is mijn keus om te blijven proberen. Kijken of ik mijn grens kan verleggen. Zelfs als dat betekent dat ik kruipend over de finish moet gaan.

LEES MEER →

Column (57): Rust zacht Harry

Harry laat een vrouw en 382 kinderen na. Deze zijn, met oog op de toekomst, op zoek naar andere woonruimte.

LEES MEER →

Column(55): De leugenachtige getuige

Hoe rot wil je het hebben? Een verdachte die op camera staat, gaat vrijuit, maar een getuige die steeds weer foute feiten in verslag aanpast mag zijn gang gaan.

LEES MEER →

Column(54): De zeekoe en de azijnzeikerds

Een oudere dame zag haar schijnbaar over het hoofd en stond met d’r volle gewicht op haar vingers. In plaats van sorry te zeggen keek de vrouw in kwestie minachtend naar beneden.

LEES MEER →

Column(52): Hokjes denken

Om te eindigen bij de pretty-boy die hele dagen voor de spiegel staat en tot frustratie van de “eeuwige” vriend, wel in het broekje van de tegenpartij kan komen.

LEES MEER →

COLUMN(51): Semi digitaal, kan dat?

Ik kreeg spontaan zin om gigantisch mijn gal te spuien en begreep voor heel even het nut van de app. Maar goed dat ik er geen deel van uitmaak, anders had ik gedaan waar ik zelf een hekel aan heb; Spammen om niets.

LEES MEER →