De definitie van een column .....(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


column nr: 107

Ik haat de tandarts. En niet een klein beetje. Nee, ik haat de tandarts tot op het bot. Met elke vezel in mijn lichaam. Het maakt niet uit wie het is. Man/ vrouw/ jong/oud, allemaal een pot nat. Al jaren heb ik een ongeëvenaarde angst voor degene die twee keer per jaar mijn mond van heel dichtbij bekijkt. Het is fout gegaan toen ik jong was en bij de noodtandarts een kies moest laten trekken. Een verdoving op de verkeerde plek en twee kiezen armer, was ik een trauma rijker. Ik heb liggen gillen in die stoel. En de tandarts? Tja, laten we zeggen dat die duidelijk geen kindervriend was. Ik moest niet zeuren. Niet zo moeilijk doen. Het kon onmogelijk nog pijn doen. De sorry achteraf was overigens niet zo luidruchtig als het zuchten en steunen van de beste man tijdens.

Dit was trouwens wel gelijk de laatste keer dat mijn moeder mij niet geloofde toen ik het uitgilde van de pijn. Niet dat zij er iets aan kon doen hoor. Ik was vroeger een echte drama-queen. Zo eentje die deed alsof haar arm gebroken was terwijl er in werkelijkheid met moeite een schaafwondje te vinden was. Niet zo gek dat óól zij vond dat ik me niet zo moest aanstellen. Tot de sorry van de tandarts. Uiteraard heb ik het incident flink uitgebuit en leverde dit hele trauma mij wel een heus huisdier op. Snuffie het konijn.

Maar ondanks Snuffie en ondanks dat ik al jaren twee keer per jaar naar de tandarts ga, ben ik nog steeds doodsbang voor die beste man/ vrouw. Er zijn inmiddels al heel wat kiezen getrokken, maar allemaal met een zes-dubbele verdoving. Of het een mentaal dingetje is, durf ik niet te zeggen. Maar ik blijf alles voelen tot het moment dat ik een aantal keren bij verdoofd ben. En dan nog is kiezen trekken niet het ergste. Al die geluiden en apparaten bezorgen mij de rillingen. Zodra de boor aangaat, ga ik uit. Het zweet breekt me uit en ik voel een verlammende angst opkomen. Ik vergeet te ademen of ga juist hyperventileren. Tranen rollen over mijn wangen en meer dan eens ligt mijn arm volledig open omdat ik mijn lange nagels in mijn vel boor. En keer op keer krijg ik het advies om naar de mondhygiënist te gaan. Om mijn gebit goed te laten reinigen. Het idee alleen al. Ik geloof dat ik nog liever een keer zou bevallen. Ik denk dat ik dat fijner vind. Naast het feit dat het mij nog een klein fortuin zou kosten ook. Ik ben op en top verzekerd, maar daarvoor mag ik toch echt zelf mijn knip opentrekken. Pijn en blut, niet de ideale combinatie lijkt mij zo.

En helaas voor mij ben ik gezegend met een slecht gebit. Erfelijk belast. Soms kijk ik jaloers naar mijn vader die al zo lang als ik me kan herinneren, een kunstklapper heeft. Mijn moeder, die bijna wekelijks naar de tandarts moet voor afgebroken tanden of kiezen, wil er daarentegen niets van weten. Eerlijk is eerlijk, al mijn tanden en kiezen laten trekken klinkt allesbehalve aanlokkelijk. Dat gedeelte zou ik het liefste overslaan. Maar het feit dat ik daarna nooit meer naar de tandarts hoef…. Tja, dat lijkt me hemels. En zolang ik die mondhygiënist blijft mijden, schieten mijn kansen voor een tandarts-loos bestaan omhoog. En tot die tijd is het even doorbijten.

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik plus voor schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 314 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ HRM’er bij Tedecon │ studerend │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!