Wist JIJ dat? Dit doen columns met de lezer ...(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia

Eind jaren ‘80. Zomer. Mijn basisschooltijd op de katholieke Sint Andreasschool zit er bijna op. In de klas oefenen we onze eindmusical; Adieu Paris! De meester heeft een cassettebandje met begeleiding. Deze wordt de laatste tijd iedere dag even afgespeeld.,. teruggespoeld en weer afgespeeld ; ) We zingen dat het een lieve lust is! 

Onze musical speelt zich af in Parijs. Robert heeft een opstelwedstrijd over deze romantische stad gewonnen en hij mag er 4 dagen met de hele klas naartoe. De kinderen bezoeken in Parijs allerlei toeristische plekken; de Sacre Coeur, de Champs Élysées en de Arc de Triomphe. De Opéra en het Louvre. Ze gaan hierdoor ‘terug in de tijd’ van Versailles en Lodewijk XIV ‘de Zonnekoning’. Madame de Pompadour en  Jeanne d’Arc. Allerlei figuren passeren de revue. Ook het hedendaagse Parijs komt tot leven. De klas ontmoet de nuffige Parijse modekoning Monsieur Carnet maar ook een clochard- een bedelaar.

‘De brug is het dak van mijn woning. Een bundeltje kleren mijn bed. Maar ‘k heb van mijn buren ook niets te verduren en jullie vaak wel in je flat. Voor mij ook geen huur of belasting. ‘T bevalt me zo allemaal goed. Wat moet ik nog wensen want allerlei mensen die gooien wat geld in mijn hoed’. 

Geweldig! Ik kan me deze musical nog zo helder voor de geest halen! De rol van clochard was m.i. wel een van de mooiste en werd gespeeld door de kleinste jongen van de klas. Mooi omdat men op het verkeerde been werd gezet en geconfronteerd met eigen aannames, vooroordelen. Hier zat een sjofel uitziende man die, ondanks zijn eenvoud, helemaal tevreden was met het leven dat hij leidde. In tegenstelling tot de modekoning, in wiens leven het gras altijd groener leek aan de overzijde. In een wereld van roem, rijkdom en.. keiharde concurrentie.

We voerden de musical op in het plaatselijke dorpshuis. Waar bruiloften gevierd werden. Waar de  carnavalsvereniging haar jaarlijkse bal hield en menig ‘klucht’ werd opgevoerd door de lokale toneelgroep ‘Cultuur Verheft’. Zo’n zaaltje. Met een glanzende, massief houten dansvloer. Het rook er naar ‘bourgondisch gefeest’ van de avond ervoor. Zo’n zaaltje. Heerlijk!

Vandaag is het juni 2020. Boven klinkt muziek. Er wordt gezongen dat het een lieve lust is. We bewaren het karton dat hier thuis, in overvloed, aanwezig is. We hebben de afgelopen maanden flink kunnen klussen en alle IKEA staat in elkaar. Een bureau en een boekenkast. Klaar voor het Voortgezet Onderwijs! De kartonnen platen komen goed van pas voor het ‘sandwich-bord’ dat onze dochter mag knutselen voor haar musical. Langzaamaan komt De Dag dichterbij. Het decor wordt ons duidelijk. Er is een beperkt budget en een rol vuilniszakken kan als outfit prima dienst doen. De kinderen zijn er maar druk mee…

Parijs. Wat ben ik er lang niet geweest! Zal ik er nog komen? Misschien gaan onze kinderen er op het V.O. naartoe? Met de klas? Een beetje cultuur snuiven. Rondslenteren door de beroemde schilderwijk Montmartre. Een bezoekje brengen aan de Sacre Coeur. Een kaarsje branden. Voor de Notre Dame is het wellicht nog te vroeg (…). Dommage!

Ook voor de musical lijkt het nog wat vroeg. Hoe moet dat nu? In onze huidige 1,5 m samenleving? Samen komen voor het afscheid van groep 8. Stilte voor de storm. Iedereen wacht op de uitkomst. Gaat het wel of niet door. Of wordt het gefilmd en ontvangen we een DVD op de deurmat?

Onze dochter komt binnen. Vol enthousiasme en energie. Ze straalt! In haar hand twee kaartjes; ‘Kijk, mama! Voor de musical. We moesten onze handtekeningen zetten voor ontvangst. Er mogen twee mensen per kind naar binnen. In de Koningshof!’ Ik neem de kaartjes vol eerbied aan. Het voelt als Goud. Deze kaartjes. Om het afscheid te vieren. In stijl. À bientôt. Au Revoir. Adieu!

tot nu toe gelezen door: 324 lezers

⊗——het einde ——⊗

Reageren? Blader naar beneden 
plaats jouw reactie hier
onder dit artikel binnen 30 dagen na publicatiedatum
◄ klik op de plus voor het schema WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Bekijk in LANDSCAPE stand (kantel uw portrait stand ) voor een goede weergave

Christel van Berkel

Christel van Berkel

CHRISTEL VAN BERKEL-VERLAAN | donderdag columiste 1x per maand
Chaotische huisvrouw met ADD | Gepassioneerd zangeres en dirigente |
Gezegende vrouw van Arij | Liefdevolle moeder van Siri, Evi & Isaak

Geen Reactie

Praat mee! Vul hier uw reactie in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.