De definitie van een column .....(klik op plusteken)
  Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


column nr: 125

Ik durf het bijna niet te zeggen. Na een jarenlange relatie, met meer ups dan downs, dacht ik dat het gras groener was bij de buren. Ik viel voor de mooie praatjes en prachtige beloftes. Zoals zovelen. En ik had niet eens alcohol op. Dus dat excuus kan ik ook niet gebruiken. Maar ik moet wel mijn hart luchten. Eerlijk zijn over mijn verraad. Met pijn in mijn hart moet ik bekennen dat ik ben vreemdgegaan.

We waren gelukkig. Nooit was ik jaloers wanneer hij met andere mensen omging omdat ik wist dat hij altijd bij mij terugkwam. Ik wist dat wat wij hadden speciaal was. Wanneer ik hem nodig had was hij daar. Natuurlijk hadden wij ook wel eens een meningsverschil of wat onenigheid. Maar hij zette altijd zijn trots opzij. Luisterde naar mij en deed er alles aan om het op te lossen.

Toch ben ik gevallen voor de mooie praatjes van die ander. Loze beloftes en schone schijn. Ik was zwak. Geloofde de mooie beloftes en zag een nieuwe mooie toekomst voor me. Het geluk leek me toe te lachen.

Leek, want -zoals iedereen wel weet- lijkt het gras soms groener terwijl het in werkelijkheid niets meer is dan een dorre vlakte met een likje verf. Zo ook bij mij. En ik ben er ingestonken. Ik heb spijt. Immens veel spijt. Het begin van mijn nieuwe relatie ging gelijk al verkeerd. Miscommunicatie. Alle tijd die ik erin moest steken om het een beetje te laten lopen. De frustraties kwamen al snel. Gevolgd door irritatie. Ik accepteerde al die verschillende mensen die je in onze relatie erbij haalde. Maar niemand deed iets. Niemand hielp me. Niemand luisterde. De mooie praatjes bleken gebakken lucht en de smoesjes vlogen me om de oren. Op dat moment besefte ik pas echt wat ik had gedaan. Hij zag het ook. Hij wist het al. Wij paste niet bij elkaar. Het sprookje was veranderd in een nachtmerrie en alleen mijn prins op het blauwe paard zou mij nog kunnen redden.

Om een lang verhaal kort te maken, het spijt me bol.com. Jij bent en blijft mijn nummer 1. Elke bestelling die ik heb gedaan werd altijd met liefde bezorgd. Mijn klachten of problemen direct opgelost. Jij luistert altijd en stelde me gerust. Jij doet nooit moeilijk. Ik had je nooit moeten verlaten. Ik besefte niet wat ik had toen ik wegging. Nu wel.

Het korte moment van vreemdgaan met die andere coole blauwe gast was een fout. Ik moest tig keer aan de bel trekken, verschillende klachten indienen en geduld hebben voor er eindelijk een keer geluisterd werd. Ik had namelijk iets besteld en toen het geleverd was, zaten niet alle onderdelen erbij terwijl hij dat wel had beloofd. Ik dacht dat, wanneer ik de foto’s op zou sturen, het gelijk opgelost zou worden. Maar niks was minder waar.

Ik moest de onderdelen zelf maar bijbestellen en betalen. Ondertussen werd de belofte online aangepast. Hij wist dat hij fout zat. Het was alsof ik een slagroomtaart besteld had en vervolgens een cake kreeg met de mededeling dat ik zelf de spuitbus slagroom maar moest kopen. Ik kreeg te horen dat ik een ander model had besteld. Iets wat de foto’s konden weerleggen. Ik werd doorverwezen naar de leverancier. Omdat die uiteraard de site van die coole blauwe rakker had gemaakt. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd en heb met het halve team gemaild. Maar er was niemand die alle mailtjes las. Elke keer reagerend op mijn laatste contact. Hoe vaak moet je foto’s sturen om een punt te maken? Uiteindelijk gaven ze mij gelijk. Mijn strijd was gestreden. De liefde voorgoed gedoofd.

Voor de nalevering werd ik terugverwezen naar mijn oude liefde. Alsof het lot zo had beslist. Ik mocht daar bestellen en de factuur indienen. Zij konden mij niet helpen. Nog diezelfde avond ben ik smekend teruggegaan. En gelukkig mocht ik terugkomen. Zonder problemen had ik het de volgende dag in huis. Geen gedoe. Geen loze beloftes. Niet moeilijk doen, maar gewoon leveren.

Grappig wel dat er nu weer een pakketje van die coole blauwe jongen onderweg is naar mij. Met hetzelfde als waarvoor ik de factuur in mocht dienen. Zijn laatste poging om een gebroken relatie te lijmen? Of gewoon klantenservicemedewerkers die volledig door en langs elkaar heen werken? Hoe dan ook, ik ga nooit meer terug. Ik blijf je nu trouw. Dat beloof ik! Bedankt bol.com voor jullie fantastische klantenservice!


 

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ HRM’er bij Tedecon │ studerend │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!