Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist - mogelijk tussen de regels door -  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van 't Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


column nr: 88

De zomervakantie is voorbij gevlogen. Zes weken waarvan ik verwacht had dat het een eeuwigheid zou duren. Dit omdat we niet echt op vakantie zouden gaan. Ik was bang dat we ons zouden vervelen. Dat mijn dochter zich zou gaan vervelen.

Zes weken niks doen is immers best lang. Maar dat niets doen mondde uit in een drukke agenda. Vooral voor haar. Dansen in het Vrijheidspark op liedjes van Kinderen voor Kinderen en The Lion king. Lekker koken bij de voedselbank en spelen bij de Zomertour. Het kabouterpad bij het duurzaamheidscentrum, wat eigenlijk voor iets kleinere kinderen was, maar stiekem toch wel heel erg leuk was. In samenwerking met de gemeente waren er zoveel dingen georganiseerd dat ze zich geen moment heeft verveeld. Bedankt allemaal! Jullie hebben er zeker aan bijgedragen dat deze “vakantie loze” vakantie een succes is geworden.

Ook de vele logeerpartijtjes en watergevechten tijdens de zinderende hitte waren een groot succes. Want niet alleen wij waren thuis. Anders dan andere zomervakanties waren er nu aardig wat kindjes thuis om mee te spelen. En als kers op de taart heeft ze ook nog eens een zwemdiploma erbij. Dol fijn! Onze agenda was daardoor alleen zo vol dat ik op den duur gewoon rustdagen in moest plannen.

En nu is het tijd dat ze weer naar school gaat. Groep 5 alweer. Anders dan andere jaren mogen we dit keer niet mee naar binnen. Ik vind het vreselijk dat ik niet weet in welk lokaal mijn dochter straks les gaat krijgen. Dan ik geen kennismaking heb met haar juffen. Ik heb twee namen en daar moet ik het mee doen. Het feit dat ik haar straks achter moet laten bij een naam zonder dat ik weet waar ze komt te zitten vind ik niks. Ik weet het, dat hoort bij loslaten. Dus met gemengde gevoelens breng ik haar straks naar school. Geef ik haar een knuffel vlak voor we bij het schoolplein zijn en zwaai ik van een afstandje wanneer de nieuwe juf haar komt ophalen.

Corona gooit wat dat betreft niet alleen roet in onze vakantieplannen. Ik moet loslaten. Adem in, adem uit en gaan. Ik bedenk me maar dat het voor de kleuters erger is dat papa en/of mama niet mee naar binnen mogen. Die worden helemaal in het diepe gegooid. Die van mij is tenminste oud genoeg om het zelf niet meer erg te vinden.

Nu maar hopen dat de weersverandering niet zorgt voor snottebellen. Bij haar of bij mij. Want één snottebel en ze mag niet meer naar school. Tegelijk moet ik ook gaan verzinnen wat ik met haar verjaardag ga doen. Met zes mensen tegelijk wordt haar verjaardag vieren een soort weekbuffet waar elke twee uur een ander mag komen. Het grote voordeel is wel dat je de drie zoenen over kunt slaan. Een traditie waar ik nooit heel blij van ben geworden. En dat ik eindelijk eens tijd heb om met de mensen te praten die komen. Normaal ben ik niet meer dan een veredelde ober die naar de keuken rent voor hapjes en drankjes. Nu alleen kijken hoe ik het in het vat kan gieten dat ik niet twee weekenden achter elkaar “de sigaar” ben. De agenda ligt al klaar en ik ben al begonnen met verschillende lijstjes te maken. Nu ook nog even checken of haar gymschoenen nog passen. Want stel je voor. Komt ze na zes weken vakantie bij de gym, zijn haar schoenen te klein. Gelijk ook weer even extra boodschappen halen voor de lunch op school. Wekker niet vergeten te zetten. Zoveel te doen….

Ja, de vakantie is nu echt voorbij.

Reageren? ... Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum]

⊗——het einde ——⊗

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 446 lezers

WIE SCHRIJVEN DE VOLGENDE KEREN?

Helga de Lelij

Helga de Lelij

Helga de Lelij│ Maandagcolumnist per 7/2017 │ Vrouw met kind en manloos huishouden │ Levensgenieter │ Blogger bij Love2bemama, FleurFlirt en Ik ben Helga │ (HRM bij Tedecon) │ Hard voor weinig en altijd… Ehm nooit.. Ehm dat dus!