Column (359): Vakantie

De vakantie begint (of is al begonnen) en ik merk dat de ideeën en opvattingen over vakantie vieren wel wat veranderen. De grote stroom richting het zuiden is er nog wel maar die vindt niet meer perse plaats in de zomermaanden. Zelf was ik in februari en maart een paar weken in Spanje en toen was het daar prima weer. Een graadje of 18-20, een lekker zonnetje en maar heel af en toe regen.

Wanneer je dan een ‘toeristische’ attractie bezoekt, verwacht je rust (want februari/maart) maar dat was niet het geval. Het leek wel zomer en de aanwezige toeristen waren echt niet allemaal pensionado’s, in tegendeel zou ik eerder zeggen. In eerste instantie verwonderde ik mij hierover tot ik, in de loop van die weken iemand sprak die daar woonde (een Deense vrouw die met een Spanjaard getrouwd was). Zij vertelde mij dat de zomermaanden in het zuiden van Spanje geen pretje waren. Regelmatig dagen en soms weken dat het 40+ graden was.

En waar Spanjaarden gewend zijn aan hoge temperaturen zijn toeristen dat natuurlijk niet. De gemiddelde Spanjaard blijft de hele dag zoveel mogelijk binnen (zelfs met 20 graden) en komt pas naar buiten als de zon zo laag staat dat de afkoeling in gang is gezet. Neem daarbij het gegeven dat de huizen daar gebouwd zijn op lange perioden van hitte en je begrijpt die mensen heel goed.

Toeristen komen daar kortstondig, willen vertier, dingen zien en meemaken en houden het ritme aan van het land van herkomst. Dus niks siësta of binnen blijven. En dan breken temperaturen van 40+ graden je snel op.

Ik voorzie dan ook dat, bij verder stijgende temperaturen (de opwarming van de aarde gaat gewoon door, hoe bedoel je klimaatmaatregelen nemen?) vakanties verlegd gaan worden. Van het zuiden van Europa naar het midden en noorden van Europa. Als de opwarming van de aarde zo doorgaat hebben wij hier over tien jaar het klimaat waarvoor onze ouders vroeger naar Zuid Europa gingen. Daar zal het dan door aanhoudende hitte en droogte behoorlijk onleefbaar zijn geworden. Geen aantrekkelijk vooruitzicht.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia