De bakens verzetten is de slogan van het nieuwe college van Leefbaar Maessluys en VVD.
Volgende week bespreken we in de gemeenteraad de Kaderbrief, waarin de financiële uitgangspunten voor de komende jaren worden vastgelegd. Een cruciale vraag is: Wie gaat de rekening betalen van de ambities van dit nieuwe college?
Op dit moment lijkt het erop dat de rekening duidelijk terechtkomt bij Maassluizers met een kleine portemonnee. Het college wil de individuele bijstand terugbrengen naar 100% en de individuele inkomenstoeslag versoberen. Dat zijn maatregelen die direct raken aan de bestaanszekerheid van inwoners die nu al moeite hebben om rond te komen.
Wat betekent dit voor onze stadsgenoten?
Inwoners met een inkomen onder 120% van de bijstandsnorm hebben het financieel al zwaar. Door te korten op bijzondere bijstand en de inkomenstoeslag:
- wordt het lastiger om noodzakelijke medische kosten te betalen;
- wordt deelname aan sport en sociale activiteiten minder bereikbaar;
- stijgt het risico op schulden en financiële stress.
Waarom deze bezuinigingen?
Het lijkt vooral voort te komen uit een klassieke economische prikkelgedachte: als je de ondersteuning verlaagt, gaan mensen vanzelf meer werken.
Maar onderzoek laat zien dat negatieve financiële prikkels nauwelijks leiden tot meer werk, zeker niet bij inwoners met:
- gezondheidsproblemen,
- schulden,
- beperkte arbeidsmogelijkheden,
- of zorgtaken.
Voor deze groepen werkt financiële druk niet als stimulans, het vergroot vooral de problemen.
Wat geef ik het college mee voor de heisessie?
Als het college binnenkort de hei op gaat om de plannen voor 2027 verder uit te werken, is dit hét moment om stil te staan bij de vraag: wat wil je bereiken en is dit de juiste weg?
Kies voor beleid dat aantoonbaar werkt. Het is breed bekend dat het versoberen van minimaregelingen nauwelijks effect heeft op uitstroom naar werk en zelfs negatief kan uitpakken.
Gebruik de heisessie om te verkennen hoe werken wél lonend kan worden, bijvoorbeeld door:
- drempels weg te nemen (actieve schuldhulpverlening, kinderopvang, gezondheid),
- begeleiding te versterken,
- en te zorgen dat mensen daadwerkelijk meer overhouden wanneer ze gaan werken.
Daarbij is het altijd goed om ook kritisch te kijken naar de bestaande regelingen en te toetsen of die nog het juiste resultaat bereiken. We doen veel, maar doen we nog steeds de goede dingen?
Laten we in de gemeenteraad het gesprek voeren over hoe we inwoners perspectief bieden zonder hen verder in de knel te brengen en door te kijken naar beleid dat verstandig en rechtvaardig is.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 225 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
