Column(193): Verkeerhufters

Gisteren stond ik in de file, ik was op weg naar huis. Deze file staat er bijna dagelijks en het is altijd weer een lust voor het oog.

Auto`s die zigzaggend van de ene naar de andere baan gaan omdat ze denken dat de ene baan net wat sneller gaat dan de baan waarin ze rijden. Motoren die tussen de rijen stilstaande auto`s rijden, over het hoofd gezien worden door de zoveelste auto die opeens van baan wil wisselen.

Ruzies tussen automobilisten omdat de voorganger niet “opschiet” of geen ruimte maakt als je wilt schuiven. Bijna botsingen en soms een botsing omdat bestuurders zwaar geïrriteerd achter het stuur zitten.

Iedereen die regelmatig de weg zit, kent ze wel, deze verkeershufters. Ze komen in allerlei soorten en maten, maar hun handelsmerk is hetzelfde: asociaal rijgedrag dat alles en iedereen in gevaar brengt.

Het begint vaak onschuldig. Iemand rijdt wat harder dan toegestaan, snijdt een bocht iets te scherp af, of schuift nét te laat nog even een kruispunt op terwijl het verkeerslicht al rood kleurt. Maar wie beter kijkt, ziet dat dit gedrag niet gaat om kleine foutjes of een moment van onoplettendheid. Het gaat vaak om mensen die bewust de regels aan hun laars lappen, omdat ze vinden dat hun tijd, hun auto of hun ego belangrijker is dan de veiligheid van anderen.

De meeste ergernissen en gevaren komen voort uit het gedrag van de bumperklever, de telefoonjunk en de herriemaker.

Neem nou die bumperklever. Het soort dat je vooral tegenkomt op de snelweg, maar ook in de stad de nodige stress veroorzaakt. Ze denken dat je sneller gaat rijden als die koplampen in je achteruitkijkspiegel boren. In werkelijkheid gebeurt er iets heel anders: je verliest je concentratie en maakt juist sneller een fout. Bumperklevers veroorzaken zo veel ongelukken die altijd de schuld van de ander zijn.

Dan heb je de verkeershufter die zijn smartphone belangrijker vindt dan de wereld om hem heen en dit zijn er tegenwoordig gigantisch veel. Terwijl er met één hand geappt wordt en met de andere de auto op weg gehouden wordt, verandert de telefoonjunk de weg in een roulettespel. Fietser? Over het hoofd gezien. Remmende auto voor hem? Te laat.

Wat deze weggebruiker niet begrijpt, is dat een seconde op het scherm de ander het leven kan kosten. Vaak zijn het jonge gasten die denken dat de auto het verlengstuk van een muziekstudio is. Motorgeluid uit een opgevoerde uitlaat, muziek zo hard dat de ramen van omliggende huizen meetrillen. Deze types lijken te denken dat iedereen zit te wachten op hun aanwezigheid. De realiteit is dat mensen zich rot schrikken, kinderen worden wakker en ouderen durven amper nog de straat over te steken. Dat allemaal om maar vooral “gezien” te worden!

Het vervelende is dat verkeershufters juist een domino-effect veroorzaken. Wie achtervolgd wordt door een bumperklever, gaat sneller rijden dan hij eigenlijk wil. Wie klemgereden wordt bij een invoegstrook, besluit de volgende keer zelf maar eens asociaal voorrang te nemen. Zo verandert verkeer van een systeem dat draait op regels en voorspelbaarheid in een slagveld waar ieder voor zich rijdt.

Terugkomend op gisteren toen ik in de file stond.

Ik stond stil en opeens voelde ik een klap in de auto. In eerste instantie realiseerde ik me niet goed wat er gebeurde; “Viel mijn auto nou uit?” Ik keek in mijn spiegel en zag wat raars, een bus die wel erg dicht op mijn auto stond, te dicht. Er was blijkbaar iemand achter op mij gereden. Ik was verbaasd en geschrokken tegelijkertijd. Ik wilde uitstappen maar realiseerde me tegelijkertijd dat dat helemaal niet kon want de banen begonnen net weer te rijden. De vluchtstrook dan maar en ik schoof 1 baan op. Echter het busje volgde me niet en bleef gewoon zijn baan vervolgen alsof er niets was gebeurd. Op een gegeven moment reed hij naast mij en ik deed mijn raampje naar beneden waarop hij direct tegen mij begon te schelden. Het kwam erop neer dat ik achteruit was gereden tegen zijn bus aan en ik moest eens wat beter opletten! Vervolgens deed hij zijn raam dicht en vervolgde zijn weg. Ik bedacht me dat het voor mij geen zin had om alleen op de vluchtstrook te gaan staan en had gelukkig nog wel de tegenwoordigheid van geest om een foto van zijn kenteken te maken. Eenmaal thuis bleek ik gelukkig geen schade te hebben maar ondanks dat heb ik wel een mail gestuurd naar de firma waar deze jongeman voor rijdt. Het gedrag van deze bestuurder vind ik zo asociaal: hij stopt niet om samen even te kijken naar eventuele schade, maakt zelf een fout maar geeft een ander de schuld in bewoordingen die verre van netjes zijn en tot slot rijdt hij gewoon weg, wat volgens mij ook nog strafbaar is. Ik ben heel benieuwd hoe de reactie van het bedrijf gaat zijn. Verkeer is een gezamenlijke onderneming. We vertrouwen er allemaal op dat de ander zich aan de regels houdt. Wie daar lak aan heeft, is geen stoere individualist, maar een hufter die de veiligheid van iedereen ondermijnt. De weg is van ons allemaal. Het wordt tijd dat verkeershufters dat eindelijk eens begrijpen.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia