Column(201): Afval dumpen

Laat ik deze column beginnen met de simpele constatering dat ook ik geen voorstander was van het nieuwe afvalbeleid. De mens wel kennende had ik al bedacht dat zo`n gedragsverandering een brug te ver zou zijn. De meeste mensen willen geen verandering, hebben daar moeite mee en kiezen er dan uiteindelijk voor om er maar niet aan mee te doen.

Het lijkt allemaal zo simpel, afval scheiden is goed voor het milieu, vermindert verspilling en bespaart kosten bij de verwerking. Eind 2023 besloot de gemeenteraad Maassluis tot het uitvoeren van het zogenaamde ‘Beter Afval Scheiden’ project, een stap waarbij alle inwoners hun afval aan de bron moeten scheiden in PMD, gft+e, papier en restafval en met aangepaste containerlocaties verspreid door de stad. Achteraf gezien een immense wijziging, niet alleen voor de inwoners maar zeker ook de wisseling van alle bakken en containers. De afdeling Stadsbeheer was en is hier enorm druk mee.

Toch is lang niet iedereen enthousiast over de praktische kant van het verhaal.

De boze berichten op sociale media zijn op het moment dagelijkse kost en als ik eerlijk ben zie ik op het moment ook dagelijks meer afval her en der staan wat er zeker niet hoort.

Praktisch gezien kan je concluderen dat er niet altijd even slim is nagedacht over de locaties door de stad heen en over welke afvalbak waar geplaatst kon worden. Soms staan er te weinig bakken voor de hoeveelheid afval en je kan je denk ik ook wel de vraag stellen of de gemiddelde Maassluizer wel klaar is voor het scheiden van afval en het in de desbetreffende bak aanbieden van het afval. Want hoe goed het beleid ook bedoeld is, de werkelijkheid op straat laat zich niet zomaar in regels vangen. Mensen lijken zich ook vooral te laten leiden door gemak(zucht). Afval weggegooid op straat, zakken naast de container terwijl de container nog niet vol is, oude meubels, grofvuil gewoon naast de flatingang want het wordt toch wel weer een keer weggehaald. Ik vraag me oprecht af wat mensen mankeert dat ze gewoon her en der hun vuil op straat kunnen pleuren en er verder niet meer naar om hoeven kijken. Waar heb je in godsnaam je opvoeding vandaan gekregen? “Ik ben aan het opruimen en mijn afval moet ik nu kwijt! Een afspraak maken vind ik te lastig, dan zet ik het toch gewoon buiten, zo ik ben het kwijt!” Dit probleem speelt natuurlijk al veel langer maar sinds dat er bij de milieustraat een afspraak gemaakt moet worden en daarbovenop nu met het nieuwe systeem van “afval scheiden begint thuis” is gestart zijn de problemen alleen maar erger geworden.

Ook hierbij geldt natuurlijk dat als er vuil op straat ligt de drempel voor een ander automatisch ook lager wordt om er vuil bij te gooien.

Afval dumpen is een van die maatschappelijke irritaties die je meteen bij de keel grijpt, het is een symptoom van respectloos gedrag, want laten we eerlijk zijn; die zak naast de container komt daar niet uit zichzelf, dat is een keuze die gemaakt wordt, net als die oude bank naast de portiekdeur. Het is een keuze om dat het probleem van een ander te maken, de reinigingsdienst, de gemeente, de buren die er dagelijks langs lopen. Het is geen onwetendheid maar onverschilligheid. Zonder sociaal besef verandert afval in een symbool van falend samenleven, we stellen wel eisen aan de gemeente maar negeren onze eigen rol. Als we onze leefomgeving, onze buurt serieus nemen, pakken we met elkaar ook die gedeelde verantwoordelijkheid om het schoon en netjes te houden!

Dagelijks zijn er vele mensen bezig om onze stad schoon en netjes te houden, werknemers in dienst van de gemeente maar ook vrijwilligers in de buurt die alles netjes proberen te houden. Voor hen allen een woord van dank, want zonder hun zou Maassluis zienderogen achteruit hollen!

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia