update 1 maart: Inmiddels heb ik per telefoon Susanne Korthorst gesproken en zij heeft toegezegd in gesprek te zullen gaan.
Geen enkele organisatie in de gezondheidszorg en in welzijnsland kan zonder vrijwilligers. Zij vormen de motor van de organisatie. Zonder vrijwilligers zou menig organisatie failliet gaan, misschien niet financieel maar moreel zeker. In een tijd die vooral draait om urenregistratie, prestaties en spreadsheets werken vrijwilligers vanuit iets wat zich moeilijk laat meten, betrokkenheid. Ze komen niet omdat ze moeten maar omdat ze willen en daar zit een onschatbare waarde in.
Vrijwilligers die het buurthuis s `morgens openen, koffie schenken, jongeren begeleiden op het sportveld of activiteiten organiseren voor ouderen. Ze brengen iets wat geen subsidie kan kopen, gemeenschap. Ze zijn het gezicht achter de bar, de hand op een schouder, zij vormen de continuïteit in een wereld waar professionals steeds vaker wisselen van baan. Waar betaalde krachten vaak tijdelijk zijn blijven vrijwilligers vaak jarenlang trouw.
Als je jarenlang ergens werkt heeft dat ook tot gevolg dat je snel problemen signaleert en verbeteringen kunt aandragen om zaken beter en soepeler te laten verlopen, een echte aanwinst voor organisaties dus.
Een teamleider zei ooit eens tegen me dat kritische medewerkers erg waardevol zijn, juist omdat ze de haperingen in een organisatie zien en durven te benoemen. Juist die medewerkers worden vaak als moeilijk bestempelt omdat ze iets vragen van een organisatie, betrokkenheid, inzet, de wil om te verbeteren. Ze roepen niet om lastig te zijn maar omdat ze mogelijkheden tot verbetering zien en daarvoor gaan, hoe betrokken wil je het hebben?
Datzelfde geldt voor vrijwilligers, kritische vrijwilligers moet je koesteren! Ze helpen een organisatie om zich te verbeteren, vaak met tomeloze inzet en energie. Ja, ze zijn soms lastig en ja, als je denkt dat je als manager goed bezig bent en je krijgt dan opeens een kritische noot voor je kiezen kan dat weleens verkeerd vallen maar als je er dan even later nog eens over nadenkt kan je de kritische noot hopelijk toch wel waarderen en ga je ermee aan de slag. Het zal negen van de tien keer altijd je organisatie ten goede komen.
U zult zich afvragen, ja Trudie, leuk verhaaltje maar waar wil je nou naar toe? Wat is er aan de hand?
Nou, na alle perikelen rondom het borreltje en het advocaatje heeft Senioren Welzijn / Naut besloten om Marja en Yvonne, de trekkers van de bewonerscommissie Oud Sluys, weg te sturen als vrijwilliger.
Twee dames die zich jarenlang hebben ingezet voor de ouderen, activiteiten organiseerden waar menig organisatie jaloers op zou kunnen zijn en ten strijde trokken voor de ouderen toen het borreltje en het advocaatje dreigden te verdwijnen zijn gewoon aan de kant gezet. De enige toelichting die werd gegeven was dat de functies als vrijwilliger bij bewonerscommissie Oud Sluys en de functie als vrijwilliger bij Naut onverenigbaar zijn gebleken. Deze uitleg wordt door niemand begrepen en vraagt om een nadere toelichting, die er helaas tot nu toe niet is gekomen.
Daarnaast blijken nu ook alle activiteiten stil gelegd te zijn en hebben beide dames te horen gekregen dat bijvoorbeeld het tweedehandstafeltje waar spulletjes werden verkocht voor goede doelen per direct uit het ontmoetingscentrum gehaald moeten worden.
Waar is Senioren Welzijn/Naut in hemelsnaam mee bezig?
Helaas was Susanne Korthorst, directeur van Naut, voormalig Stoed en Senioren Welzijn – niet bereikbaar voor een reactie en op mijn terugbelverzoek heeft zij nog niet gereageerd. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat je goeie, waardevolle vrijwilligers zomaar aan de kant zet, zonder enige vorm van begrijpelijke uitleg. Het zal toch niet zo zijn dat zij de wacht aangezegd zijn omdat ze kritisch waren? Omdat ze vragen durfden te stellen en verbeteringen durfden te benoemen? Mensen durven zich over het algemeen pas kritisch te uiten als er dusdanig vertrouwen is in de organisatie dat die ruimte er ook daadwerkelijk is en van een welzijnsorganisatie als deze mag ook verwacht worden dat de veerkracht er is om op een positieve manier met kritiek om te gaan. Je verwacht niet dat je, na jarenlange inzet, zomaar aan de kant geschoven wordt en met een paar mailtjes en een gesprek te horen krijgt je de sleutels van de ontmoetingsruimte kunt inleveren, je boeltje kunt inpakken en kunt vertrekken. Ik was verbijsterd na het horen van hun verhaal.
Ik hoop dat dit alles op een vreselijk misverstand berust en als de gemoederen weer wat bedaard zijn iedereen tot een constructief gesprek kan komen waarna de dames gewoon weer hun werkzaamheden kunnen oppakken en Naut beseft dat kritiek synoniem staat voor betrokkenheid en dit betekent dat je met vrijwilligers te maken hebt die met hart en ziel betrokken zijn bij je organisatie en dat je zulke mensen juist moet koesteren.
Ik roep bij deze alle betrokken partijen op om met elkaar in gesprek te gaan, wellicht onder de bezielende leiding van wethouder Kroonen met in gedachten dat jullie allemaal betrokken zijn bij dezelfde doelgroep waar je het voor doet: de ouderen!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 1.690 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
9 Reacties
Trudie,
De spijker op zijn kop.
Deze bestuurders begrijpen niet dat als ze zo doorgaan.
Zij als ze de leeftijd van deze doelgroep hebben bereikt, er geen OUDERENWERK MEER BESTAAT.
Trudy, ik hoop dat je het voor elkaar krijgt dat de twee weggestuurde vrijwilligers (super dames) weer terug mogen komen.
Tja, wat een triest “verhaal” voor mij niet onverwachts dat dit ook in Oud Sluys gebeurd is.
NAUT oftewel STOED/SWZ mist de empathie voor vrijwilligers die in hun ogen te kritisch op het door hen uitgestippelde beleid reageren , kritiek die tot beterere en eerlijkere regelgeving moest leiden.
Ze staan daar niet voor open, vroeger niet nu niet en in de toekomst niet.
Ik ben één van de drie Vloot vrijwilligers die aan de kant zijn gezet.
Ik hoop dat er een gesprek komt met de belanghebbenden in deze, ook wij hebben talloze gesprekken gevoerd met wethouders/ politieke partijen en NAUT wat door halsstarrigheid van laatst genoemde tot niets leidde.
Dit is zo triest allemaal en nergens voor nodig.
Ga eens als organisatie bij jezelf ten rade en stoot je niet iedere keer aan dezelfde steen.
Ik weet hoe de ontslagen Oud Sluys vrijwilligers zich voelen en dat gevoel heb ik nog steeds.
Aan de gemeente politiek wil ik nogmaals vragen kom eens in actie:
Controleer waar subsidiegelden aan besteed worden en laat kritische maar enthousiaste vrijwilligers niet de dupe worden van het beleid van NAUT.
Herman van der Hoeven
Je ziet bij veel organisaties die voor de zwakkeren op moeten komen dat het steeds fout gaat: er wordt niet geluisterd en als het fout gaat, ligt dat meestal vervolgens aan een ander , niet aan zichzelf. Zo gaat het vaker met mensen op de werkvloer.
Beste Lezers.
Wordt het niet eens tijd om die geiten wollen groep de wacht aan te zeggen.Sinds het aantreden van de Stoed – nu onder de naam Naut – is het al die jaren een grote ellende. Er zijn in het verleden veel problemen geweest in de Vloot’ welke is een raadsel. Het was minder in Oud Sluis (voorheen de Vliet): ouderenwerkers die totaal ongeschikt waren voor hun werk. Directeuren die van de ene dag op andere dag verdwenen: een grote pot van ellende.
De doelgroep van Naut zijn kennelijk helemaal niet de ouderen, want zij hebben totaal géén empathie met ouderen.
Dat is al jarenlang kenbaar, toch blijven ze ermee doorgaan.
Ieder jaar weer een grote pot geld er naar toe sturen ook dit jaar weer ruim 750 duizend euro (…) aan subsidie.
Is dat soms alleen om het tekort aan te vullen?
Nu dit weer:
drie vrijwilligers die al jaren lang hun ziel en zaligheid in gezet hebben voor de ouderen worden zonder pardon de wacht aan gezegd.
Het is niet te geloven dat het college en met name de wethouder dit blijft accepteren.
Het wordt nu echt tijd om dat zooitje onbenullen weg te sturen.
Beste lezers ik heb wel eens meer aan gegeven ik kan er een boek over schrijven, maar wij zijn roepende in de woestijn
Ik hoop dat nu de boodschap eens goed over komt weg met dat spul.
Waar zijn ze in Maassluis allemaal mee bezig. Wanneer gaan ze beslissingen nemen in overleg met bewoners i.p.v. over de bewoners. Nu ook nog de vrijwilligers wegsturen die hart en ziel geven en waar de bewoners aan gehecht zijn. En dan straks weer klagen dat er geen vrijwilligers meer zijn.
Tears for fears zong het al:
NAUT NAUT, helemaal fout.
Naut, naut, let it all out
These are the things I can do without
Come on
I’m talking to you, come on
Naut, naut, let it all out
These are the things I can do without
Come on
I’m talking to you, come on
Je hebt mijn gedachte precies zo
verwoord.
Iemand die zich zo inzet voor de ouderen
en de organisatie heeft dit zeker niet verdiend.
Mooi verwoord Trudie.
Diverse bewoners zijn deze week in tranen uitgebarsten omwat Marja en Yvonne wordt aangedaan. Er lijkt een groeiende afstand te zijn tussen het beleid dat vanachter het bureau wordt gemaakt en de dagelijkse realiteit in Oud Sluys.
In de praktijk spelen er vaak zaken die niet altijd zichtbaar zijn in rapportages of vergaderingen: onderlinge spanningen, gevoelens van eenzaamheid, praktische problemen en soms zelfs onveiligheid. Bewoners ervaren dat er over hen wordt beslist, maar te weinig mét hen.
Het is zorgelijk wanneer beleid wordt vormgegeven zonder structurele aanwezigheid op locatie of zonder echt te luisteren naar wat er leeft. Goede bedoelingen zijn niet voldoende als de uitvoering niet aansluit bij de werkelijkheid.
Ik roep Seniorenwelzijn / Naut daarom op om actief in gesprek te gaan met bewoners en vrijwilligers en signalen serieus te nemen. Alleen zo kan er sprake zijn van echte betrokkenheid en passend welzijnswerk.
A. van Koppen