Column(205): Gevoel van Veiligheid in Maassluis

Volgens de politie is Maassluis een “veilige” gemeente, er gebeurt natuurlijk af en toe iets, logisch, maar voor de rest kabbelt het leven er rustig voort. Heerlijk wonen, geen criminaliteit, geen overlast, waarschijnlijk groeien we daarom ook zo hard… Tussen schijn en werkelijkheid zit echter een wereld van verschil, daar ben ik intussen wel achter.

Telkens weer hoor ik van bewoners of via via dat de politie zegt dat er geen aangifte gedaan kan worden, dat ze het zullen verwerken als melding. Met als gevolg dat criminaliteitscijfers laag blijven en zo wordt de schijn gewekt dat we een uit de kluiten gegroeid dorp zijn waar het fijn toeven is en je nog steeds een touwtje uit je brievenbus kunt laten hangen. De buren komen op hun klompen achterom even een bakkie doen, kortom niks aan de hand in dat mooie Maassluis.

Dinsdagavond was er “een incident”, mijn buurmeisje en een vriend werden bijna overvallen door drie getinte gasten op fatbikes. Het ging er hardhandig aan toe maar uiteindelijk is er niets gestolen en – doordat er hulp van toevallige voorbijgangers kwam – waren de vogels al snel gevlogen. De politie werd gebeld, niet ter plekke maar toen ze thuiskwamen en kwamen zij s`avonds nog langs. Volgens hen kon er geen aangifte gedaan worden en hebben zij er tenslotte een melding van gemaakt …

…en daar gaat het mis!

Dat er van bepaalde incidenten geen aangifte gedaan kan worden klopt pertinent niet, de wet is hier erg duidelijk over: ”Als er sprake is van een mogelijk strafbaar feit is de politie verplicht om een aangifte op te nemen”.

Dus beste mensen, als er iets gebeurt, sta er dan bij de politie op dat u aangifte wilt doen en dat zij verplicht zijn om die aangifte op te nemen! De politie geeft aan dat ze zelf proberen om te beoordelen of iets strafrechtelijk of civiel is en ze proberen ook de verwachtingen van mensen te temperen.

Maar als je aangifte hebt gedaan dan verwacht je uiteindelijk ook actie van de politie.

Een andere belangrijke reden is natuurlijk de capaciteitsproblemen binnen de politie, de politie kampt al langere tijd met te weinig mensen en dat zal de komende jaren alleen nog maar erger worden. Door de toename van steeds meer complexe zaken, het personeelstekort en financiële tekorten blijven veel zaken liggen.

Tienduizenden aangiftes krijgen uiteindelijk geen vervolg dus het statement van de politie dat je geen aangifte kunt doen is wel begrijpelijk maar blijft onjuist.

Het directe gevolg is wel dat mensen steeds minder vaak aangifte doen want wat heeft het nog voor zin? Als er geen aangiftes meer binnen komen, dalen de criminaliteitscijfers en wordt de schijn gewekt dat het erg veilig is en is het vooral uw gevoel van onveiligheid.

Gelukkig heeft mijn buurvrouw inmiddels wel weer contact met de politie en zal er alsnog “gewoon” aangifte gedaan worden want dit tuig moet van straat! Ik was zelf getuige van een groepje jongens die het blijkbaar erg leuk vonden om meiden lastig te vallen, fluiten, opmerkingen roepend en bij zichzelf in het kruis grijpen om hun bedoelingen nog even extra te benadrukken. Als het mijn zoon was geweest had ik hem aan zijn haren naar huis gesleurd en was hij voorlopig niet meer van zijn kamer afgekomen!

Ook seksuele intimidatie in het openbaar is tegenwoordig gelukkig strafbaar en aangiftewaardig maar eerlijkheidshalve heb ik de politie niet gebeld, het betrof ook niet mijzelf maar ik kan me goed voorstellen dat jonge vrouwen hierdoor erg geïntimideerd kunnen zijn, bang worden met alle gevolgen van dien.

Als ik het u vraag zult u, net als ik, legio voorbeelden hebben van incidenten waarbij er strafbare zaken plaats vonden maar waar u geen aangifte van deed, omdat u er wellicht niet aan dacht of dat u de hoop al heeft opgegeven dat de politie iets gaat doen.

Het blijft zo belangrijk om die aangiftes wel te doen want alleen dan krijgen we in beeld hoe Maassluis er echt voorstaat. Alleen dan kunnen we de burgemeester overtuigen dat hij in actie moet komen. Alleen dan zal er soms cameratoezicht geplaatst kunnen worden. Alleen dan kunnen we duidelijk maken dat Maassluis niet meer dat dorp is waar het touwtje nog steeds uit de brievenbus kan hangen. Alleen dan zal blijken uit de cijfers dat de veiligheid onder druk staat en het niet gaat om het persoonlijke gevoel van veiligheid.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia