Column(207): Oud Maassluis

Mijn vader overleed in 2013, dat is al weer even geleden. Hij hield van fotograferen en hij hield van Maassluis en die twee liefdes combineerde hij graag. Alles wat werd gesloopt en werd gebouwd zette hij gedurende vele jaren op de foto. Toen vond hij al dat Maassluis veel veranderd was in vergelijking met toen hij jong was, hij zei weleens tegen mij: “als mijn vader terug zou komen zou hij de weg niet meer weten!” Datzelfde denk ik nu weleens.

Wat zou hij denken en zeggen als hij nu terug zou komen? De trein is veranderd in een metrolijn, het winkelcentrum De Koningshoek is helemaal opgeknapt en ziet er prachtig uit tegenwoordig. Rond de periode dat hij overleed begon ook de grote opknapbeurt van het centrum. Pleintjes werden opnieuw ingericht, bruggen gerestaureerd en overal werd sfeervolle verlichting opgehangen. Maassluis kreeg meer uitstraling. De oude Hoekse lijn bleef lang een vertrouwde verbinding richting Hoek van Holland en jaren werd gezegd: “Ja het wordt een metrolijn”. Het duurde zolang dat eigenlijk niemand het meer echt geloofde maar het gebeurde toch. Weer later zelfs helemaal doorgetrokken naar het strand, voor veel mensen is dat in de zomer de perfecte verbinding naar het strand. Echt een uitkomst.

Het gevolg was indirect ook dat de grote stad toch weer wat dichter bij kwam. Maassluis leek meer een deel van Rotterdam te worden. Veel Rotterdammers zoeven dagelijks voorbij als ze naar het strand gaan en ontdekten het charmante Maassluis met als gevolg dat steeds meer Rotterdammers zich ook in Maassluis vestigden. Als ik mijn vader nu in Maassluis West zou zetten zou hij zich rot schrikken. Al die nieuwbouwwijken die daar uit de grond zijn gestampt maken het voor hem onherkenbaar.

Ik weet zeker dat hij zich ook achter de oren zou krabben en zou bedenken hoeveel prachtige foto`s hij had kunnen maken. Het Balkon, de woningen aan de Waterweg had hij prachtig gevonden, het uitzicht, de bootjes, alleen maar de weg oversteken en je hengel uitgooien, hij had het prachtig gevonden. Maar ja, praktisch als hij was had hij een aanbod om daar te gaan wonen zeker afgeslagen: “die eeuwigdurende wind die daar blaast is niks” zou hij hebben gezegd.

Het Wilgenrijk, had hem denk ik wat minder kunnen bekoren. Hij woonde in de Tulpstraat en fietste vaak langs de Weverskade, een prachtige route. Ik weet bijna zeker dat hij al die woningen zijn uitzicht vond verpesten. Zo veel huizen erbij had hij sowieso niet zo`n goed idee gevonden, te druk. We zijn maar een dorp, laten we ons daar vooral naar gedragen. Maar de tijd veranderd en de wensen veranderen.

Gelukkig kunnen mensen aan de haven niet zo veel verpesten, de haven blijft de haven. Bootjes die voorbij varen en soms in- en uit varen, hij zat er graag, samen met andere oudjes uit Maassluis. Ze bespraken daar het reilen en zeilen in Maassluis, de nieuwste roddels en iedereen die dood was gegaan. Op die bankjes is zoveel besproken. Als de muren van het douanehuisje zouden kunnen praten zouden we nog veel nieuws te horen krijgen.

Naast al die grote veranderingen is er nog iets veranderd, dat zit ‘m niet in die gebouwen, in de metro maar dat is toch hoe Maassluis naar zichzelf kijkt. Vroeger, bescheiden en klein maar tegenwoordig veel meer met ambitie en trots. Ik weet zeker dat morgen alle terrassen vol zitten op de markt, wandelaars rond lopen in de buurt van de Groote Kerk en de voormalige sleepboten weer allerlei bezoekers trekken. Maassluis is een stad om trots op te zijn, met prachtige monumentale panden, een mooie haven en een geweldig gezellig stadscentrum met leuke terrasjes. Ik weet zeker dat hij wat af gemopperd zou hebben over de groei en de drukte maar diep van binnen was hij hartstikke trots geweest op al die ontwikkelingen.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia