Ook voor deze regio is de vakantie aangebroken. De afgelopen week stond, voor de schoolgaande kinderen, vooral in het teken van de laatste puntjes op de i zetten, afscheid nemen van de juffen en meesters, laatste opdrachtjes mee naar huis nemen, plantjes verdelen enz. De volwassenen waren vooral bezig om op het werk zaken afgerond te krijgen of over te dragen aan de collega`s die achterblijven, de auto een grote beurt geven, zorgen dat alles in huis op orde is en alles wat op vakantie mee moet alvast in huis is.

Mijn ouders gingen elk jaar naar Groot Brittannië, Cornwall om precies te zijn. Een hele onderneming want in de familie waren zij eigenlijk de eersten die naar het buitenland gingen en dan ook nog meestal drie weken. Het was mijn moeders persoonlijke missie om iedereen dan in het nieuw te steken. Er moesten nieuwe spijkerbroeken gekocht worden, die zij vervolgens zelf allemaal korter ging maken op de naaimachine, wat uren passen betekende waar we als kinderen een gruwelijke hekel aan hadden. Passen zonder schoenen, passen met schoenen, de voorkant, de achterkant, ja mijn moeder ging niet over één nacht ijs. Een coupeuse was nog jaloers geweest op die stiksels.

Mijn vader was degene die voor de hond, de auto, de overtocht en de accommodatie verantwoordelijk was. Dat laatste was makkelijk want dat was elk jaar hetzelfde, een oud landhuis met veel grond eromheen. Ik kan me het echtpaar die het beheerden nog zo goed herinneren, heel lieve mensen, die heerlijk Engels kookten en als we dan klaar waren met het avondeten kwam er een half uur daarna een serveerwagentje met allerlei taarten erop waar we uit mochten kiezen. Na een paar dagen zei mijn vader toen toch maar dat dat niet meer hoefde want anders liep het uit de hand met al die extra kilo`s.

Als ik terugdenk aan die vakanties krijg ik veel respect voor mijn ouders, ze spraken beiden nauwelijks Engels, mijn vader was de enige met een rijbewijs en moest daar dan opeens links rijden en hij had eigenlijk van niemand een voorbeeld. Hij deed het toch maar gewoon. Ik herinner me ook nog dat hij nog eens op Engelse les ging in de avonduren. U zult het allemaal niet zo bijzonder vinden in deze tijd maar in die tijd was dit allemaal niet zo gebruikelijk.

Het gaf hun beiden ook wel veel stress want in die periode had mijn vader altijd meer migraine aanvallen en dan moesten wij vooral erg stil zijn. Pa lag dan op bed met de gordijnen dicht en als het een hele zware aanval was, kwam de huisarts erbij die hem dan een injectie met pijnstiller gaf.

Mijn moeder had ook stress want bij haar lag de verantwoordelijkheid om alles wat je tijdens zo`n vakantie nodig zou kunnen hebben bij zich te hebben en zij was de kaartlezer in de auto. Naast mijn vader was dat geen makkelijke opgave en dat heeft tot heel wat ruzies geleid, waarbij zij zelfs een keer de handdoek in de ring heeft gegooid en mijn broer haar plaats moest innemen, wat een ellende. Herman Finkers heeft er zelfs een sketch over gemaakt in één van zijn theatervoorstellingen. Nou ik weet zeker dat hij mijn ouders hiervoor heeft geïnterviewd!

Toch denk ik met veel plezier aan deze vakanties terug. Engeland en Cornwall in het bijzonder is prachtig. Veel natuur, kabbelende beekjes, kastelen en natuurlijk de geschiedenis. Ontzettend aardige, behulpzame mensen die altijd wel geïnteresseerd waren in waar je vandaan kwam en wat je van hun land vond. Ik kan het u in ieder geval aanraden, het zal geen zon-zee-strand vakantie worden maar je kunt er heerlijk wandelen, lekker eten en een duik nemen in de geschiedenis.

Ik wens iedereen een fantastische vakantie toe, rij voorzichtig en geniet van de omgeving waar je vertoeft!

Reageren? … Blader naar beneden plaats jouw reactie direct onder artikel [binnen 30 dagen na publicatiedatum] NB Uw reactie is pas zichtbaar nadat de moderator (controle t.o.v. algemeen fatsoen) deze heeft geakkordeerd.

◄ klik voor Publicatieschema columnisten

voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 130 lezers

Klik voor de definitie van een column
  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.
  • De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
  • Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
  • Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
  • Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia


© Nine

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp

Trudie Pasterkamp | Zaterdagcolumnist per 9-2017 | Coach Rouwverwerking & Verlies | Praktijk ELBE | Leefbaar Maessluys ■ Raadslid 2026-2030 - Steunraadslid 2022-2026 ■