Ik ben echt verbijsterd. Verbijsterd omdat ik me steeds vaker afvraag wat er mis is met onze twintigers en dertigers. De generatie die in de bloei van hun leven zit, die inmiddels bezig is met carrière maken, de generatie die bezig is met de opvoeding van jonge kinderen. De generatie ook die blijkbaar is teruggevallen in het stenen tijdperk voor wat betreft de rolverdeling tussen man en vrouw.
Jongemannen
ik wil me direct richten tot jullie want laat me een ding duidelijk maken.
“Het Stenentijdperk ligt achter ons, ver achter ons.”
De tijd dat vrouwen voornamelijk verantwoordelijk werden geacht voor de opvoeding van de kinderen, het bereiden van maaltijden, het ter wille staan op het moment dat je de drang voelt om seks te hebben, je voeten te masseren en god weet wat je nog meer betrekt in dit stenentijdperkse gedachtengoed; het is al lang achterhaald. Dus wordt wakker en gedraag je, pak je verantwoordelijkheden en vooral draag je eigen verantwoordelijkheden. Je bent geen klein kind meer!
Vrouwen
Jonge, sterke vrouwen. Jullie moeders hebben gestreden voor zelfbeschikkingsrecht in de meest brede vorm die er bestaat. Jullie moeders hebben ervoor gezorgd dat jullie naar school konden, konden studeren om later een zelfstandige vrouw te worden, in staat om te voorzien in haar eigen behoeften, zelfstandig keuzes te kunnen maken en haar eigen verantwoordelijkheden te kunnen hebben en dragen. Ervoor te zorgen dat jullie horizon veel verder lag dan het aanrechtblad. Pak je kansen maar vooral blijf niet aan iemand hangen die dat allemaal niet kan bewonderen en waarderen!
Clash of the genders
Steeds vaker word ik geconfronteerd met verhalen, in mijn werk maar ook in mijn privé over jongemannen die het blijkbaar erg moeilijk vinden om in een relatie te zitten met een sterke, zelfstandige vrouw. Jongemannen die het nodig vinden om dan hun partner te kleineren, keer op keer maar te benadrukken dat ze niets voorstellen, niets kunnen en dat ze toch vooral maar blij zouden moeten zijn dat ze hem nog hebben. Jongemannen die niet in staat zijn tot intieme waardevolle relaties maar wel weten wanneer de ander klaar moet staan als ze seks willen.
Gestudeerde jongemannen die van hun partner verwachten dat ze thuis gaan blijven zodra er kindjes gaan komen zodat zij vol overgave hun carrière kunnen najagen. Jongemannen die denken te mogen bepalen met wie zij omgaat en met wie zij praat. Jongemannen die zelfs zover gaan dat ze al het geld beheren en die dagelijks de telefoon van hun partner controleren.
Jongemannen die dit alles zonder te verblikken of verblozen durven te vertellen, die dit de normaalste zaak van de wereld vinden. Jongemannen die ook nog eens van mening zijn dat het de normaalste zaak van de wereld is om geweld te gebruiken tegen hun partner op het moment dat zij duidelijk maakt toch wat anders in de relatie te staan. Ik weet niet waar jullie dat recht vandaan denken te halen maar laat me vooral duidelijk zijn: “Nee, geweld is niet toegestaan, nooit, niet in een relatie en niet daarbuiten, sterker nog het is strafbaar!”
Watskebeurt?
Ik hoor u denken, “nou dat zal wel eens gebeuren maar overdrijf je hier nu niet een beetje?”
Nee! Eén op de drie vrouwen krijgt te maken met intieme terreur, één op de drie. Dus in uw eigen omgeving zijn er waarschijnlijk meerdere vrouwen die hier mee te maken hebben of hebben gehad. Vrouwen die bang zijn in hun eigen huis, die psychisch kapot worden gemaakt in een relatie en ook na het verbreken van de relatie nog steeds bedreigd worden door hun ex-partner. Soms haalt zo`n zaak het nieuws, als het geweld dusdanig uit de hand loopt dat de partner het niet overleeft. Onder dat topje zit een ijsberg. Een ijsberg van foute, ziekelijke relaties waarbij vrouwen voortdurend in angst leven en op eieren lopen.
In de rechtspraak valt nog een hoop te verbeteren. Terwijl in het strafrecht vooral gekeken wordt naar veiligheid kijkt men in het familierecht veel meer naar hoe de communicatie weer op gang gebracht kan worden dit vaak t.b.v. het gezag en de omgang van de kinderen. Het zou al veel schelen als familierechters de daden zwaarder zouden mee laten wegen in hun beoordeling van de situatie.
Jonge, krachtige vrouwen, vertrouw jezelf, jullie weten zelf dondersgoed dat het foute boel is. Jullie staan er niet alleen voor. Zoek hulp, zoek iemand die je vertrouwt en breek het open want je bent geen bezit en dit is geen liefde!! Je kan het, we steunen je, je staat niet alleen!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 220 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
1 Reactie
En weer gaat de columnist niet tot het gaatje, gaat niet detail, verteld niet om welke vrouwen en mannen het gaat, of durft niet …durft niet het onderste uit de pan te halen.
Dus deze column eindigd weer vaag, zoals zo vaak gebeurt op deze website.
Kan er geen (pan) soep van maken .