Column(362): Glazen bol

Zoals vrijwel niemand heb ook ik geen glazen bol. En al had ik er een dan nog was maar de vraag of ik in die glazen bol de toekomst kon lezen of zien. En toch, zelfs zonder zo’n magisch hulpmiddel, denk ik dat ik de toekomst kan zien. Of zien, laten we zeggen dat ik, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, de toekomst kan voorspellen.

Na deze inleidende zinnen zal je wel denken waar ik nu weer van geproefd heb, maar wacht, ik leg het uit.

Steeds vaker zie ik allerlei jongelui van divers pluimage rond pedaleren op zogenaamde fatbikes. Voor degenen die de laatste jaren onder een steen hebben geleefd, dat zijn zwarte, chopperachtige, vrij lompe, lage elektrische ‘fietsen’. Fatbikes worden vooral gemaakt in China en dat kun je zien, ze zijn stuk voor stuk laag en vrij klein. Maar ook de Europese equivalenten zijn zo gemaakt, ik denk dat de fabrikanten denken dat de markt vooral uit luie mensen bestaat met korte beentjes.

Want fietsen is er eigenlijk niet meer bij. Je kunt nog wat mee ‘trappen’voor de sier, want door de elektrische aandrijving rijdt zo’n ding toch wel. Dat doen de meeste berijders van zo’n gevaarte dan ook, meetrappen. En daar start het begin van mijn toekomstvoorspelling.

Ik voorspel dat er een generatie opgroeit die op (te) jonge leeftijd al aan nieuwe knieën toe is. Omdat fatbikes standaard te laag zijn kan de berijder van zo’n apparaat zijn benen niet helemaal strekken. Dus wordt er bij het meetrappen een grote druk op kniebanden gezet. Met alle ellende van dien op termijn. Tel daarbij op dat je niet of nauwelijks calorieën verbrandt (elektrische ondersteuning) en je weet dat het ook niks voor je vetverbranding doet.

Tel deze dingen bij elkaar op (te lang slechte bewegingen met extra slijtage van je knieën, overgewicht door niet zelfs meer kracht te hoeven zetten) en een nieuwe generatie van fysiek uitgedaagden is geboren. En hoewel ik lees dat vooral ouderen door een elektrische fiets langer kunnen fietsen en dus meer bewegen, lijkt me dit niet echt op te gaan voor jongeren.

Ik hoop dat ik ongelijk krijg maar ik vrees het ergste.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia